Een nacht in Parijs (1)

We zaten op de rand van het bed in onze hotelkamer, half naar elkaar toegekeerd. Onze knieën raakten elkaar.
— Ik houd van je, zei ze fluisterend.
Mijn hart sloeg over.
— Ik heb het nooit durven zeggen, ging ze zacht verder. — Al die jaren niet. Ik was bang om iets kapot te maken, bang dat jij het anders zou voelen. Dat risico wilde ik niet nemen. Dus hield ik het voor me. Tot vandaag. Ik kan het niet langer verbergen. Ik wil dat je het weet. Ik houd van je.
Ik was stil en keek haar aan. Ze was zo mooi en puur. Zo onbevangen in haar eerlijkheid, dat het me raakte. Haar hand rustte op haar bovenbeen en wreef nerveus over de stof van haar rok. Ik legde mijn hand op de hare en voelde hoe mijn keel dichtkneep. Met moeite bedwong ik een traan. Onze knieën bleven tegen elkaar rusten. Ik boog iets naar haar toe, ving haar parfum op. Ze keek me aan, vol spanning, wachtend op wat ik ging zeggen. Maar eerst wilde ik haar proeven, de smaak van haar lippen terugvinden. Het was zo lang geleden. We verloren ons in een voorzichtige kus die langzaam dieper werd. Zoals altijd namen we de tijd voor elkaar. Wat we delen is te kostbaar en te zeldzaam om te negeren, ook al zien we elkaar maar één of twee keer per jaar. Toen ik mijn lippen van de hare losmaakte, bleef ik nog even dichtbij, mijn voorhoofd tegen het hare.
— Ik voel precies hetzelfde, ma chérie. Ik houd van jou.
Ik ademde diep in voordat ik verder ging.
— Ik was niet bang dat een bekentenis van mij iets kapot zou maken… ik was eerder bang voor wat ze juist zou losmaken.

Ze viel in mijn armen en hield me vast. Haar ogen waren vochtig, maar haar kus was heet en onstuimig. Ik voelde de warmte van haar lichaam en haar adem langs mijn mondhoeken. Ik proefde haar dieper dan ooit. Niet alleen de zachtheid van haar lippen, maar ook die kleine, warme tinteling die alleen zij bij me losmaakt. Ze smaakte naar verlangen, naar gemis, naar alles wat we ons te lang ontzegd was. Haar hand gleed over mijn gezicht en dat simpele contact, de lichtheid van haar slanke, elegante vingers, beroerde me. Ik voelde hoe mijn adem dieper werd, hoe mijn hart sneller ging, hoe mijn hele wezen reageerde op haar aanwezigheid. Op dat moment, in die tedere aanrakingen, realiseerde ik me hoe diep ze in me zat. Niet alleen in mijn gedachten, maar in mijn lichaam, mijn dagdromen, mijn honger naar haar.

We waren die middag allebei in Parijs aangekomen. Zij met de TGV uit Aix-en-Provence, ik vanuit Amsterdam. We zouden elkaar ontmoeten op het Gare de Lyon, waar ze arriveerde. Ik stond op het perron te wachten, precies op het moment dat haar trein het station binnenrolde. Toen de deuren opengingen en ze uitstapte, vonden we elkaar onmiddellijk en renden naar elkaar toe. We waren uitgelaten en omhelsden elkaar met een hartstochtelijke kus temidden van al die mensen die langs ons moesten en gehaast het station verlieten. Wij hadden geen haast. Wij hadden een heel weekend dat voor ons lag. Elke minuut daarvan zouden we genieten. We waren vastbesloten. Voor het eerst in vijf jaar waren we echt samen. Twee hele dagen en twee hele nachten. Tot zondagavond. We namen de metro naar het 6e arrondissement, naar ons hotel vlak bij het Jardin du Luxembourg. Parijs bewoog in flarden langs de ramen. Haar hand lag in de mijne. We negeerden de impertinente blikken van mensen die naar ons staarden, alsof ze nooit eerder twee vrouwen hadden gezien die elkaar verliefd vasthielden. In die paar minuten van deze metroreis, in de stille aanraking en de lieve kusjes die we af en toe uitwisselden tussen die blikken, voelde ik hoe diep ze in mijn leven verweven was. De fysieke afstand tussen ons mocht dan groot zijn, maar zodra ze voor me stond, en ik haar kon aanraken, ontwaakte de sensatie in me als een vlam die altijd brandt. Dan sloeg mijn hart merkbaar sneller en besefte hoeveel ik van haar hield.

Het was een prachtige, zonnige dag in het voorjaar van 2005. Vijf jaar eerder hadden Pieter en ik Ghislaine en Félix ontmoet tijdens onze zomervakantie in Frankrijk. We konden toen maar twee dagen met elkaar optrekken, omdat wij op weg waren naar de Côte d’Azur. Het waren twee geweldige dagen geweest, en één memorabele nacht met Ghislaine nadat er tussen haar en mij een vonk was overgesprongen die zich niet meer liet doven. Ik was toen nog nooit met een vrouw samen geweest, maar de aantrekkingskracht die vanaf de eerste minuut tussen ons bestond, was overweldigend. Zij en ik deelden daar een nacht vol liefde en passie, een nacht die voor altijd in mijn geheugen gegrift zou blijven.

Ondanks de afstand zijn Ghislaine en Félix uitgegroeid tot onze dierbaarste vrienden. Nadat zij hun studie hadden afgerond, vestigden ze zich in een dorpje in de buurt van Aix-en-Provence: Félix als fotograaf, die daar een eigen studio en atelier inrichtte, Ghislaine als docente aan het École des Beaux-Arts. Ze trouwden en kochten er een romantisch plattelandshuis, waar in 2003 hun eerste kind werd geboren: Audrey. Een mooi, lief meisje, dat in het voorjaar ter wereld kwam. Elk jaar bezochten we elkaar één of twee keer en waren dan voor kortere of langere tijd met z’n vieren. Dit weekend was de eerste keer sinds die opwindende nacht in de Jura dat Ghislaine en ik weer écht alleen samen waren: een heel weekend lang in Parijs — de stad waar de liefde altijd in de lucht hangt.

De rest van de middag wandelden we door de stad. Parijs lag voor ons open. We slenterden door het Jardin du Luxembourg, langs de vijver waar kinderen hun zeilbootjes lieten varen, en passeerden de bandstand op weg naar een van de uitgangen. Hand in hand liepen we over brede boulevards en door smalle straten. Ik mijmerde wat voor me uit en begreep ineens waar Sinatra over zong in April in Paris: geïnspireerd raken door de stad in de lente en meegesleept worden door de liefde — Parijs als symbool van elegantie, passie en betovering. We lieten ons meevoeren door de geluiden en het zachte rumoer van de stad, terwijl we praatten over wat ons bezighield en natuurlijk over hoe het was om moeder te zijn en een kindje te hebben. Ghislaine raakte niet uitgepraat over Audrey, die in mei twee zou worden. Het viel me op dat haar stem warmer werd telkens wanneer ze de naam van haar dochter noemde.

Ze droeg een mooie, lichte linnen jurk die soepel om haar lichaam viel, eenvoudig en tegelijk elegant, met comfortabele sneakers: sportief en vrouwelijk zonder opsmuk. Ik had in het hotel gezien dat ze geen ondergoed droeg. Haar prachtige volle borsten gingen licht op en neer met elke stap die ze zette. Ik had een leren rokje aan met een strakke, zwarte coltrui, een kort jasje en elegante, handgemaakte laarzen van Girotti. Mijn blonde haar was losjes opgestoken in een nonchalante knot. Terwijl we naast elkaar liepen, raakten onze handen elkaar steeds opnieuw — soms toevallig, soms bewust — alsof ik telkens weer wilde voelen dat dit echt was. Af en toe bleef ze staan, legde haar hand in mijn nek en trok me even naar zich toe voor een korte kus, temidden van de voorbijgangers. De kus duurde nooit lang, maar zat elke keer vol belofte. We dronken een cocktail op een terras aan de Boulevard Saint-Michel en keken naar de mensen die voorbijliepen. ’s Avonds dineerden we in een klassieke brasserie vlak achter het Palais Royal, met wit linnen op tafel en zacht licht dat alles milder maakte. We zaten dicht tegenover elkaar. Haar ogen verraadden alles wat de avond nog in petto had. Onrustig van verlangen wiebelde ik op mijn stoel. Het eten, de wijn, ons samenzijn —ik genoot van alles, maar er was één gedachte die me scherp bezighield: de klok. We wilden op tijd terug zijn.

De hotelkamerdeur klikte achter ons dicht en sloot het verre geroezemoes van de stad buiten – het getoeter van taxi’s, het gelach uit de bars, en het ritmische getik van dameshakken op kasseien. De kamer was doordrenkt met de geur van schoon linnen met een bloemige ondertoon. Ik draaide me om, en daar was ze. Ghislaine. De zachte gloed van de schemerlamp naast ons bed kleurde haar huid in een warme gloed. Haar kastanjebruine haar golfde weelderig en viel soepel over haar schouders. Haar lichtbruine ogen glansden amber in het schemerlicht. Eén blik was genoeg om te voelen dat die oude aantrekkingskracht er nog steeds was, net zo sterk als toen. Zij zag de verliefde glinstering in mijn ogen, en ik de opwinding en het verlangen in de hare. Vanavond was er geen twijfel, geen reden voor voorzichtig aftasten. Vanavond was het onvermijdelijk. Dit was precies de reden waarom we naar deze plek waren gekomen: een intiem rendez-vous om opnieuw van elkaar te genieten, elkaar te proeven en elkaar te verwennen. Haar mond zocht de mijne. De kus die volgde was intens en hongerig. We hadden elkaar te lang gemist. Ik voelde haar handen in mijn haar, stevig maar teder, zodat ze mij dicht tegen zich aan kon houden. Mijn armen sloten zich om haar heen.
— Ooh ik heb je zo gemist, lieveling. Ik heb je zo nodig.

Het waren een centuur om haar middel en zes knopen op haar linnen jurk die me weghielden van haar naakte lichaam. Het uitkleden begon met een rits, een knoop, stof die langs het lichaam naar beneden gleed. Tussen elke beweging door zoenden we en keken elkaar verliefd aan. Haar jurk gleed van haar schouders en viel in zachte plooien rond haar enkels op het tapijt. Ik bleef een moment staan om haar naakte lichaam te bekijken. Haar ferme borsten waren nog net zo stevig, en haar tepels nu al hard. Ik zag dat haar venusheuvel en vulva ook volledig geschoren waren. Ik voelde dat ze zo zacht als een perzik was toen ik met mijn vingers over haar gladde huid streelde. Ik had moeite om mezelf te beheersen. Stil en soeverein stond ze voor me, liet zich bewonderen, liet zich door me strelen, vertrouwd met haar naaktheid die ze in alle rust en met volle overtuiging toonde. Ze was trots op haar lichaam en keek me aan, vragend, maar ook met een blik die plaagde en uitdaagde.

Een rilling liep door haar heen, subtiel maar onmiskenbaar. Mijn vingers gleden door haar zijdezachte lokken. De verloren jaren losten zomaar op – alle gemiste oproepen, de halfgeschreven brieven, de nachten dat ik wakker had gelegen en me afvroeg of ze nog steeds aan mij dacht zoals ik aan haar dacht. Ik trok haar dichter naar me toe. Ze kwam gewillig mee, haar lichaam tegen het mijne. Haar warmte drong door mijn dunne, zwarte coltrui. Haar adem was warm tegen mijn nek terwijl ik mijn armen om haar heen sloeg.
— Ghislaine, fluisterde ik.
Mijn lippen rustten zacht tegen haar slaap. Ik had moeite een traan te onderdrukken – een traan van geluk en blijdschap. Ze rook nog altijd hetzelfde, trouw aan haar parfum – Poirier d’un Soir van Miller Harris, de sensuele mix van peren en pioenroos die me deed denken aan een zwoele avond met een ondergaande zon in het diepe zuiden. De geur omhulde me op een vertrouwde manier en bracht alles weer tot leven. Haar armen gleden rond mijn taille en haar vingers spreidden zich uit tegen mijn onderrug. Haar aanraking was zacht maar indringend, zoals altijd. Ik keek haar nog eens aan – haar smalle, rode lippen iets geopend, haar fonkelende ogen, haar borsten die op en neer gingen bij elke ademhaling. Het schemerlicht viel over haar schouders en ving de ronding van haar borsten op – vol, zwaar, vrij van elke beperking. Haar stijve tepels priemden vooruit. Ik was vergeten hoe mooi ze echt zo was. Haar adem stokte toen ik met mijn vingertoppen de lijn van haar sleutelbeen volgde, en met mijn lippen dat spoor daarna aftastte. Een vederlichte zucht ontsnapte haar toen mijn mond hogerop kwam, in de holte van haar keel.

Haar handen gleden naar de boord van mijn trui en trokken hem haastig over mijn hoofd, haar blik onafgebroken op de mijne gericht. Er lag iets kwetsbaars in haar ogen, maar daaronder een vuur dat ik maar al te goed herkende. Elke ademhaling bracht ons dichter bij elkaar. Haar vingers gleden over mijn rug omhoog, waardoor ik even rilde en mijn tepels nog meer verstijfden. Mijn vingers volgden de welving van haar heupen. Ze slaakte opnieuw een zucht toen ik haar tegen me aan trok, huid op huid. Haar lippen vonden de mijne in een kus die zowel teder als wanhopig was, het soort kus waardoor mijn knieën slap werden. Haar handen gleden langs mijn lichaam naar beneden, haar duimen haakten zich vast in de tailleband van mijn rokje. Even later gleed het langs mijn benen en kringelde rond mijn laarzen.

Ik duwde haar achteruit, stap voor stap, tot haar knieën de rand van het bed raakten en ze achterover viel op de lakens. Haar ogen waren donker van verlangen. Ik zette mijn knieën op het matras, en ging over haar benen heen zitten. Ze legde haar handen op mijn heupen. Overal waar ze me aanraakte voelde ik tintelingen. Het maakte me dol van verlangen.
— Sanne, fluisterde ze, haar stem hees.
Ik antwoordde niet. Ik kon niet. In plaats daarvan kuste ik haar opnieuw, dieper deze keer. Mijn handen volgden de rondingen van haar lichaam. Ze kermde heel licht, van opwinding en begeerte. Mijn lippen verkenden haar borsten, haar tepels, haar schouders en haar hals. Ze trok me dichterbij. Ik liet me door haar op het bed leiden. Ze steunde op één arm terwijl haar andere hand langs mijn dijbeen omhoog gleed. Alles in onze kamer vervaagde. Ik had alleen oog voor de vrouw die me in haar armen hield, de manier waarop haar haar als een gordijn om ons heen viel en de manier waarop haar adem stokte toen ik mijn heupen tegen de hare rolde. Haar lippen vonden de mijne weer. Haar tong gleed over ze heen, langzamer en zachter deze keer. Elke aanraking voelde als een belofte, elk gefluister was een bekentenis. Haar ademhaling versnelde. Ze was merkbaar opgewonden. Mijn tong gleed over haar schouder. Ik likte de welving tussen haar borsten, de holte van haar navel. Haar handen raakten verstrengeld in mijn haar. Haar stem was een zachte smeekbede in het schemerlicht.

— Alsjeblieft, fluisterde ze.
Ik hoefde niet te vragen wat ze wilde. Ik wist het. Ik kuste haar navel opnieuw. Mijn lippen bleven daar rusten terwijl mijn vingers de warmte tussen haar dijen vonden. Ze was al vochtig, haar lichaam gereed voor me. Het zachte gekreun dat ze slaakte toen ik haar aanraakte, bezorgde me een rilling. Ik nam alle tijd om liefkozend over haar gladde venusheuvel te glijden, afwisselend met mijn lippen en mijn tong. Ik leerde haar lichaam vanavond opnieuw kennen. Ik herkende de manier waarop haar adem stokte toen ik met de punt van mijn tong rond haar clitoris cirkelde. Het was zalig om te merken hoe ze reageerde en haar rug hol trok toen ik een vinger in haar bracht. Heel even keek ik omhoog. Haar mooie, volle borsten die zo stevig waren, deinden licht bij elke beweging die ze maakte. Zichtbaar genoot ze van mijn tong en mijn vinger die bij haar binnendrong. Haar tepels stonden recht overeind. Ik zag haar gezicht terwijl ik haar teder likte, en hoe haar lippen zich openden naarmate haar opwinding groeide. Ze was zo prachtig als ze open voor me lag – kwetsbaar, toegankelijk, ontspannen, helemaal van mij. Het orgasme bouwde zich langzaam in haar op. Haar spieren spanden zich onder mijn aanraking. Haar ademhaling kwam nu in korte stoten. Toen de golven van genot voor de eerste keer over haar heen spoelden, trilde haar hele lichaam. Haar vingers klemden zich vast in mijn blonde haar terwijl ze een diep gekreun liet horen. Ze ging volledig op in haar hoogtepunt. Koortsachtig kuste en likte ik haar gezwollen schaamlippen en proefde de heerlijke nectar die uit haar schokkende kutje vloeide.

Hijgend zonk ze terug in de lakens. Haar hele lichaam gloeide en haar borst ging snel op en neer. Ik drukte een laatste kus op haar pulserende liefdesknopje voordat ik naast haar ging liggen met mijn arm om haar middel. Lange tijd lagen we zo, tegen elkaar aan, in een liefdevolle omhelzing na haar intense climax. Ik genoot van haar geur. Ik proefde haar nog steeds op mijn lippen. Ik sloot mijn ogen en luisterde naar het ritme van haar hartslag dat inmiddels een stuk rustiger geworden was. Vijf jaar, en het voelde nog steeds als thuiskomen.
— Ik heb je gemist, fluisterde ik in het donker.
Haar vingers klemden zich om de mijne en ik voelde haar glimlach tegen mijn schouder.
— Ik jou ook.

De lakens waren volledig in elkaar gedraaid. Ghislaine lag op haar zij als een schilder die haar favoriete onderwerp bewonderde. Ik lag naast haar met mijn ogen gesloten, op mijn rug, opgewonden. Mijn tepels stonden hard overeind. Ik voelde haar vingers over mijn naakte lichaam dwalen, over de zachte huid van mijn gladde venusheuvel en dan weer iets omhoog – plagend, altijd maar plagend – totdat ik kreunde en mijn benen wijder spreidde in een diep verlangen. Ghislaine keek naar me en gaf toe. Haar eerste aanraking was vederlicht. Alleen de top van haar wijsvinger gleed door de warme, gezwollen plooi die glad was van mijn vocht. Ze raakte me precies daar aan waarvan ze wist dat het me gek maakte. Ze luisterde naar elke hapering in mijn ademhaling en cirkelde met een pijnlijke zachtheid rond mijn clitoris. Haar andere hand drukte mijn heup tegen het matras wanneer ik me verzette.
— Sst, laat me, fluisterde ze.

Haar vinger zakte lager en verzamelde liefdessap om haar weg terug omhoog te bevochtigen, elke beweging iets steviger, iets doelbewuster. Mijn vingers grepen zich vast in de gekreukte lakens terwijl de sensatie van genot zich in mijn onderbuik begon samen te bundelen. Ghislaines naam klonk als een gebroken snik op mijn lippen. Het ritme was nu hypnotiserend. Haar nagel draaide in langzame, onophoudelijke cirkels om mijn gezwollen clit heen. Het maakte de druk bijna ondraaglijk. De opwinding die ze veroorzaakte voelde als een marteling, totdat ik mijn dijen om haar pols klemde. Mijn ademhaling haperde en mijn lichaam spande zich als een draad die op het punt stond te knappen. Ghislaine wist precies wat ze deed en keek gebiologeerd toe hoe mijn mond openviel in stille extase. Mijn hart bonsde toen ze mijn dijen verder spreidde door met haar duim tegen de binnenkanten te drukken. Ze dwong me mezelf voor haar te openen. Elke spier in mijn lichaam leek te verstijven – om vervolgens te breken. Ze penetreerde niet. Het enige wat ze deed is mijn schaamspleet masseren en mijn gezwollen clit strelen. De genotsgolf die door me heen spoelde was overweldigend en liet me naar adem happen. Ik greep mijn borsten toen mijn lichaam schokte en hield ze vast toen de climax me van binnen verscheurde. Ik kronkelde wild en geil op het bed en duwde mijn kutje zo strak mogelijk tegen Ghislaines vingers aan. Ze waren glibberig van mijn liefdesvocht.

Ghislaine boog zich voorover. Haar lippen streelden mijn oorschelp. Haar stem klonk als een hese fluistering.
— Kijk eens naar jezelf. Kijk eens hoe nat je bent, lieveling.
Ik huiverde toen ze die woorden fluisterde. Nog steeds lag ik op de klamme lakens te trillen en bij te komen van deze waanzinnige climax. Ghislaine trok met een vingertop een spoor van mijn hals, over mijn borsten, en verder naar beneden, opnieuw naar mijn venusheuvel en bleef stil liggen tussen mijn openstaande schaamlippen. Haar aanraking voelde bezitterig. Ze genoot merkbaar van het kippenvel dat ze op mijn naakte, zachte huid voelde.
— Je bent zo mooi als je voor me klaarkomt, voegde ze eraan toe. — Ik zou uren naar je kunnen kijken, ma biche. Ik greep Ghislaines pols en leidde haar hand terug tussen mijn dijen – niet om opnieuw te beginnen, maar om hem daar te laten rusten, om haar warmte te voelen op die sensitieve plek. Terwijl ze mijn hand over mijn druipende vulva hield, wreef ze haar lippen over mijn stijve tepels. Ik voelde haar tanden op de gevoelige huid – niet hard genoeg om een afdruk achter te laten, maar net genoeg om me opnieuw diep te laten kreunen.

De stilte tussen ons werd alleen af en toe onderbroken door mijn ademhaling en het geritsel van de lakens toen Ghislaine dichter naar me schoof. Ik wilde haar voelen. Haar armen veilig om me heen. Het orgasme dat ze me geschonken had was heerlijk en intens geweest. Ik had lange tijd niet zo enorm genoten als nu. We draaiden onze gezichten naar elkaar. Een lange, zachte, lieve kus volgde. Onze naakte lichamen lagen tegen elkaar aan. Onze armen over elkaar heen. Ik voelde haar adem op mijn huid. Ik liet mijn ogen dichtvallen. Nooit eerder had het zo goed gevoeld.