OVERBOORD
Overal waar Natassja komt trekt ze altijd alle aandacht, ook nu weer, tijdens de modeshows op deze miljonairscruise. En eerlijk gezegd ook best wel terecht, want echt álles wat ze aantrekt verandert in iets magisch. Zij showt iedere outfit alsof het de kroonjuwelen van Engeland zijn, ze krijgt het meeste applaus en wordt het langste nagekeken. En ook in de omkleedruimte gaat het zo, ze gedraagt zich van nature alsof ze een koningin is, die ervoor gaat staan en bij wie vervolgens alle kleding wordt afgenomen, waarna ze met nieuwe wordt omhangen.
Net als iedereen die daar omheen draait kan ik het ook niet laten om te gluren als haar bovenstukje uitgaat. Ik hoef maar een glimp van haar blote borsten op te vangen of mijn pik maakt een verheugd sprongetje in mijn broek. Ze zijn niet groot maar onwerkelijk mooi, en rond, en stevig! Wat zou ik die graag eens in mijn handen willen nemen. Al dat gegluur lijkt van Natassja af te glijden, maar uitgerekend zij is degene die na afloop van die allereerste show bijna slaande ruzie krijgt met Trixy en huilend naar haar hut verdwijnt. Ik zie het voor mijn ogen gebeuren en kan wel raden wat er speelt. Al die permanent om haar heen hangende hongerig toekijkende mensen werden haar te veel, en op bescherming door onze manager hoeft ze niet te rekenen. Hoe graag zou ik haar beschermen. En hoe graag zou ik haar in mijn bed willen hebben…
Break in Bangkok
Gelukkig voor mijn libido dient er zich na een paar dagen een bliksemafleider aan. Tijdens de nazit van de modeshow van gisteravond kwam ik in contact met een jonge vrouw. Ik had haar al eerder gespot, aan de arm van een behoorlijk oude kerel. Ongeveer vijf jaar ouder dan ik, hooguit drie- of vierentwintig, schatte ik zo. Knap wel, kort donker krullend haar, sprekende bruine ogen, leuk gekleed in een rood jurkje, lekker sexy wel. We raakten aan de praat, kwamen samen in de lounge terecht en daar, rustig op een bank gezeten, hadden we leuke praat. Ik had eerlijk gezegd de indruk dat ze een golddigger was, maar ze vertelde dat ze de jongste dochter van die man is. Zo zie je maar weer, nooit te snel oordelen…
Ze bleek een hartstikke leuke meid te zijn, Ivy geheten. We hadden uiteindelijk een supergezellige avond. Ze wilde alles weten over mijn modellenleven, waar ik natuurlijk nog niet veel over kon vertellen, want ik was het ten slotte nog maar net. Ik vertelde haar over de opleiding in New York, en over het moeten wennen aan de omkleedsessies en het gegluur van iedereen. En over de ‘driehoek van treurnis’, die volgens onze coach in new York iedereen tussen de wenkbrauwen heeft zitten. De meeste mensen zijn er zich niet van bewust dat dat deel van je gezicht heel bepalend is voor de emoties die je laat zien, gewild of ongewild. Ivy wilde er alles van weten en met veel plezier toverden we daarna alles wat we aan uitdrukkingen konden verzinnen op onze gezichten. Om beurten noemden we een gemoedsstemming en af en toe was het echt lachen om elkaars smoelwerken.
Zij op haar beurt vertelde dat ze nog studeert, in Berkeley, vlakbij San Francisco. In die stad woont ze ook en wat haar betreft is het de fijnste stad van Amerika, ze heeft het er erg naar haar zin. Ze vertelde ook dat haar ouders gescheiden zijn, dat haar mum niet meer tegen de levensstijl van haar vader kon. En dat ze zelf ook niet zo veel heeft met het patserige leven van daddy. Voor éen keer ze zich laten overhalen om met hem mee op cruise te gaan, maar toe nog niet vind ze er niet veel aan. Ze beleeft de cruise vooral als rondhangen, eten en drinken.
Terwijl de avond ten einde liep en er al steeds meer mensen terug naar hun suite gingen, zaten wij maar te kletsen en te geiten. Tot slot spraken we af dat we de volgende morgen samen Bangkok in zouden gaan, de eerste haven die we deze cruise aandoen.
En zo komt het dat ik nu met Ivy in een Tuk Tuk zit, tijdens een privétoer door Bangkok. We hebben het echt naar onze zin, het klikt tussen ons en met veel plezier wijzen we elkaar van alles aan, terwijl de chauffeur af en toe wat in moeilijk verstaanbaar Engels roept en zich ondertussen een weg zoekt door het drukke verkeer. Steeds vaker raken we elkaar even aan om ergens op te wijzen en al met al is er echt iets aan het ontstaan tussen ons. Na afloop belanden we bij een of andere grote markt, waar het exotisch en kleurig maar ook veel te druk is. Al snel verlaten we weer de wirwar aan kraampjes en de er omheen wriemelende mensenmassa.
De Tuk Tuk laten we even voor wat het is, want als we teruglopen zien we niet ver van de standplaats een klein hotel. We kijken elkaar aan en blijkbaar zijn we twee zielen éen gedachte, want zonder een woord te wisselen lopen we er eensgezind naar binnen. Ivy stapt vastberaden naar de receptie, boekt een kamer en niet veel later trekken we elkaar gretig de kleren van het lijf. Eenmaal naakt klampen we ons aan elkaar vast en vallen we op het bed. Zo liggen we lijf aan lijf, verstrengeld, onze gezichten naar elkaar toe gewend, haar borsten geplet tegen mijn borstkas, onze buiken ademend tegen elkaar, mijn pik ongeduldig aandringend tussen haar nog gesloten benen. Onze monden vinden elkaar en hongerig gaan we op elkaar los.
Alles vonkt en stroomt door het intieme contact van onze lijven. Na een tijdje maak ik me los en vraag, haar aankijkend: ‘wil je al neuken?’ Ze kijkt me met haar donkere ogen een tikje grijnzend aan en vraagt: ‘wat dacht je dan waarom ik hier met jou lig?’ Haar antwoord maakt me nog geiler, vooral omdat Ivy mijn pik tussen haar benen kneedt. Ik duw haar op haar rug en dwaal kusjes gevend over haar lekkere lijf. Ik verwen een tijdje haar stevige borsten, net zo lang tot de donkere tepels er af lijken te willen springen en Ivy zich kronkelend tegen me op duwt. Dan daal ik over haar buik verder af tot tussen haar benen. Ivy spreidt ze zo ver als ze kan, waar haar roze kutlipjes en een klein donker driehoekje haartjes in beeld komen. Vervolgens lik ik haar net zo lang tot ze helemaal zacht en glad en open is. Dan is het tijd voor stevige actie.
Ik beweeg me terug omhoog, waar ik opnieuw nog even haar tietjes verwen. Ze zijn heerlijk stevig, het is zo’n genot ze te strelen en te kneden. Als ik haar tepels om beurten in mijn mond neem en erop sabbel wordt Ivy helemaal gek en trekt ze me verder omhoog. Als mijn paal voor haar poesje is aangekomen, schuif ik zonder me te haasten mijn eikel in haar en ga er dan een paar keer mee op en neer, een klein stukje naar binnen en dan weer naar buiten. Ik merk aan haar zuchtjes en kreuntjes dat Ivy geniet en als ze na een paar minuten een keer haar bekken extra uitnodigend tegen me in kantelt glijd ik langzaam dieper bij haar naar binnen.
Strák is ze. En warm, zacht, omhullend, me een warm en geil welkom gevend. Vanaf het moment dat ik helemaal in haar ben voel ik hoe ze haar buikspieren aanspant waardoor ze haar kutje naar me toe kantelt en ik nog net ietsje dieper in haar kan. Als mijn pik volledig in haar zit houd ik hem even daar enkele minuten, terwijl we elkaar aankijkend samen genieten van het contact. Dan ga ik haar met kleine beweginkjes neuken. Ik geef haar ondertussen over haar hele gezicht zoentjes en fluister ‘echt Ivy, jij bent vanaf nu mijn cruise-liefje, ik ga je deze reis nog vaak neuken.’
Ivy is het geloof ik wel met me eens, want ze antwoordt door haar benen om mijn heupen te vouwen en nodigt me zo uit haar steviger te neuken. En dát doe ik, steady en stevig neuk ik haar. En ik neuk haar vooral láng, het was alweer even geleden, ik ga dit eindeloos volhouden.
Zeeziek
Na Bangkok zet het schip koers naar Vietnam, waar we Ho Chi Minh-stad aandoen. De daaropvolgende haven is die van Manilla, in de Filipijnen. Ivy en ik zoeken zo vaak mogelijk elkaars gezelschap en duiken regelmatig haar kamer in, om te neuken. De eerste keer keek ik mijn ogen uit, hoe je op een schip zulke grote luxe appartementen kunt maken. Ik wil er gewoon niet over nadenken wat dit per dag moet kosten. De suite heeft behalve een living twee ruime slaapkamers en in die van hem is haar vader zelf ook voortdurend met dames in de weer. Af en toe komt het zelfs voor dat er in de aangrenzende kamer naast ons simultane seks te horen is, wat aan de ene kant best wel een beetje gênant maar tegelijk toch ook aardig opwindend is.
Hoewel ik dus veel bij Ivy ben wil dat absoluut niet zeggen dat Natassja uit mijn gedachten is. Mijn crush op haar is onverminderd groot, en ook omdat ik vind dat ze het niet echt goed maakt houd ik haar voortdurend wat in de gaten. Ze huilt steeds vaker om het minste of het geringste en al enkele keren heb ik geprobeerd er met haar over te praten. Ik denk namelijk dat ze gebukt gaat onder alle oppervlakkige aandacht voor haar schoonheid, terwijl zijzelf als persoon nauwelijks wordt gezien. Maar eerlijk is eerlijk, ze láat zich ook niet zien, ik heb nog nooit zo’n gesloten meid gezien.
Tot verbazing van bijna iedereen vertrekt het schip rond het middaguur op de geplande tijd uit de haven van Manilla, terwijl er toch een flinke storm is aangekondigd. Het is mij al enkele keren opgevallen dat de kapitein tijdens de maaltijden flink wat drank inneemt, zo ook vandaag tijdens de lunch. Daardoor betwijfel ik of hij er wel helemaal zijn hoofd bij heeft. Ik zag hoe hij tijdens het eten van tafel werd weggeroepen door een andere officier en dat ze vervolgens buiten een stevige woordenwisseling hadden. Misschien ging dat wel over wel of niet vertrekken. Maar wat er ook werd besproken, op het vastgelegde tijdstip varen we uit. Amper zijn we de haven uit of het schip pikt al een stevige deining op. Gaandeweg de middag wordt die steeds heftiger en tijdens het diner moeten mensen soms al hun glazen vasthouden, om te voorkomen dat ze gaan schuiven.
Een uur later begint de modeshow en opnieuw heeft het modehuis dat vandaag de show verzorgt ervoor gekozen ons bijna alleen maar te laten paraderen in bijna niets verhullende badkleding. De jongens krijgen niet veel meer te dragen dan strings waar onze pikken amper inpassen, en met van achteren alleen maar een veter door onze billen. De meiden hebben de meeste tijd een piepkleine bikini aan, waarvan de topjes maar net de tepels bedekken. Maar dit keer weten onze bijna blote lijven de ogen van de toeschouwers niet vast te houden. Nog voor het einde van de modeshow is de helft van hen al naar hun appartement verdwenen, zeeziek door de flink toegenomen bewegingen van het schip.
Ook met mij gaat het niet best, mijn maag protesteert stevig. En niet alleen bij mij blijkbaar, twee meisjes en een jongen zijn al overhaast verdwenen en halverwege een van haar beurten op de runway rent ineens ook Natassja naar buiten. Als ik haar bezorgd achterna ga zie ik nog net hoe ze over de railing hangt en haar eten eruit kotst. Precies op het moment dat ze dubbelgevouwen voorover hangt helt het schip met een abrupte beweging ineens ver over naar onze kant. Voor ik ook maar iets kan doen zie ik dat Natassja haar grip verliest, waarna ze overboord valt.
Het schip vaart snel, we zijn al tientallen meters verder als ik haar weer boven zie komen, meteen daarna roepend om hulp. In een reflex schreeuw ik ‘passagier overboord!’, maar ik kom niet eens boven het geraas van de golven uit. Als ik paniekerig rondkijkend een aantal reddingsboeien zie hangen, weet ik niks anders te verzinnen dan er twee overboord te gooien en met de werplijnen in de hand Natassja achterna te springen…
X. zara