WRAAK
En daar lig ik dan, naast die asshole van een Oliver, terwijl mijn zus nog ergens langs de weg dwaalt. Wat een puinhoop weer! Ik begin net weg te dommelen als Oliver zich naar me toedraait en fluistert: ‘ik heb er echt heel veel spijt van, Juniper.’ Even denk ik dat ik al droom maar als ik mijn ogen open zie ik zijn gezicht dicht bij me. Zo vaak heb ik hierop gehoopt, dat hij naar me toe zou komen en dit zou zeggen. Maar ik weet nu dat het te laat is, veel te laat, hij heeft iets kapot gemaakt tussen ons wat niet zomaar meer te helen is. Ik besefte dat pas toen ik hem vandaag weer terugzag, dat het definitief over en uit is.
TOEN
Nadat ik Oliver en Sarah had betrapt sloot ik me op in mijn kamer en op mijn bed, als een balletje in elkaar gerold jankte ik me helemaal leeg. Al vrij snel stond Sarah op deur te bonken, dat ik haar ‘please, please!’ binnen moest laten. Maar ik wilde haar echt niet zien en liet haar daar staan roepen en kloppen tot ze uiteindelijk weer vertrek. Maar juist degene die ik wilde spreken liet niks van zich horen, er kwam geen taal of teken van Oliver.
Toen ik die avond naar beneden ging voor het avondeten was het voor iedereen meteen duidelijk dat ik in de vernieling lag. Ik had nog geprobeerd me wat op te kalefateren, maar echt succesvol was dat niet. Rood behuilde ogen, mijn haren die hoognodig een opfrisbeurt nodig hadden, verkreukte kleren, ik zag er niet uit. En uitgerekend Oliver deed of er niks aan de hand was, als de onschuld zelf zat hij met onze huisgenoten te ginnegappen, terwijl Sarah tenminste nog het fatsoen had me schuldbewust aan te kijken.
Dat Oliver me negeerde vloog me ontzettend aan. Ik voelde me zo gebruikt, ik háatte hem en tegelijk was ik er totaal kapot van dat de jongen waar ik verliefd op was me zo behandelde. Het floepte er daarom gewoon uit, bijna hysterisch riep ik: ‘waarom bedrieg je me zo Oliver? Wat heb ik je misdaan? Heb je soms niet genoeg aan mij?’ Het werd doodstil en iedereen keek beurtelings van mij naar Oliver en weer terug. Hij zei niet direct iets, pas nadat hij me even liet bungelen zei hij: ‘hebben wij soms een contract getekend, Juniper? Zo goed is de seks met jou nou ook weer niet, hoor.’
Serieus, dat is wat hij zei, ongegeneerd, met iedereen erbij, alsof we het over het weer hadden. Toen een paar jongens ook nog eens grinnikten was het duidelijk dat het over en uit was, dat ik hier geen seconde langer kon blijven. Ik draaide me om, ging terug naar mijn kamer en niet veel later was ik met een rugzak en mijn cello achter me aan slepend op weg naar het station, naar huis, naar Torquai. Daar heb ik dagenlang gejankt, om wat Oliver deed, om het verlies van mijn eerste liefde, om het verraad van mijn beste vriendin, om de schaamte die ik voel tegenover mijn huisgenoten, om alles.
Na enkele dagen begon Oliver berichtjes te sturen, dat het hem speet en zo, maar ik geloofde helemaal niks meer van hem. Bovendien, iemand die me zo te kakken kon zetten was mijn liefde niet waard en ik besloot hem nooit meer te willen zien. Hoewel hij me op whatsapp maar bleef stalken, dat hij zo’n spijt had en met me wilde praten en hoewel ik enkele keren op het punt heb gestaan te antwoorden, hield ik vol. Ik bleef zwijgen, ik wilde hem zo snel mogelijk weg hebben uit mijn leven.
Na een tijdje viel hij stil en kwamen er geen berichten meer, maar toen pas bleek dat hem loslaten gemakkelijker was gezegd dan gedaan. Ik droomde van hem en als ik wakker werd was hij de eerste aan wie ik dacht. Wat ik ook deed, hij zat in me en wilde er niet uit. De enige die me in die periode echt begreep was zijn zusje Sima. Zij studeerde ook in Londen en toen ik met Oliver begon om te gaan kregen we veel contact, het klikte tussen ons. Met haar praatte ik eindeloos over haar broer, wat weer tot gevolg had dat zij steeds nijdiger op hem werd. Al gauw werd hij voor haar ‘die Schotse rond-neukende lapzwans.’ Wat wel een treffende typering was.
Na een week pakte ik zo goed als het ging de draad weer op. Vanuit Torquai ging ik iedere dag met de trein naar Londen en stortte me nog fanatieker dan voor die tijd op mijn cello-studie aan het conservatorium. En ik werd góed, mijn eerste kleine soloconcert, als afronding van het eerste jaar was een groot succes. Maar het was een schrale troost, want wat ik ook deed, ik bleef Oliver missen.
NU
En nu komt hij dus met dat het hem spijt. Nou, te laat dus, véel te laat. Bovendien weet ik bijna zeker dat het aleen maar woorden zijn, want hij zal wel nooit veranderen. Zodra hij een meid ziet die hem bevalt moet hij die hebben. Ik zal hem nooit meer vertrouwen en wat dat betreft doet deze ontmoeting wat ik ervan verwachtte, ik ben weer met beide benen op de grond. Ik zie Oliver nu zoals hij is. Hij is nog steeds een leuke vent, maar ook een lul die maar wat heen rommelt met meisjes, iemand die ongegeneerd met hun gevoelens speelt. Nou, dat doet hij dan verder maar zonder mij en ik doe mijn ogen weer dicht.
Maar daar neemt Oliver geen genoegen mee, hij blijft op me inpraten. Dat hij ‘na ons’ amper nog genoot van seks met andere meisjes, dat hij Sarah ook aan de kant schoof omdat hij steeds aan me moest denken, en ga zo maar door. En of we alsjeblieft weer ‘goedmaakseks’ kunnen hebben.
Goedmaakseks, hoe komt hij erbij. Weet hij niet dat je het ook op andere manieren weer goed zou kunnen maken. Maar ja, Oliver dénkt seks, dóet seks en ís seks. En of hij Sarah echt aan de kant schoof betwijfel ik, maar áls hij dat deed zal hij dat ongetwijfeld op dezelfde manier gedaan hebben als bij mij, achteloos, alsof ze er niet toe doet. Mijn zus heeft gelijk, hij is echt een asshole.
Die goedmaakseks die hij wil geeft me wel een brainwave. Oliver is zo gebrand op seks dat ik dat kan gebruiken om hem een klein beetje terug te pakken, terwijl ik voor de laatste keer seks heb met hem. Ik doe mijn ogen weer open, kijk hem aan en zeg: ‘oké Oliver, nog éen laatste keer. Maar nu bepaal ik de regels. Yes?’ Hij knikt, helemaal blij. Als ik hem zeg zich uit te kleden staat hij in no time bloot voor me, met zoals altijd zijn pik alweer in vol ornaat stevig rechtop.
Meteen voel ik weer de vertrouwde kriebels in mijn lijf, yés, nog eenmaal ga ik hiervan genieten. Ik zeg hem op weer op het bed te gaan liggen en kleed me dan langzaam uit, zo dat hij er goed zicht op heeft. En het werkt, hij ligt verlekkerd te kijken en zijn paal is ondertussen harder dan hard. Daarna kruip ik over hem heen en kniel aan weerszijden van zijn heupen. Ik breng mijn kutje recht boven zijn paal en laat me er langzaam overheen zakken. Als hij helemaal in me zit voel ik hoe de lippen van mijn kutje zich strak om de wortel van Olivers paal klemmen. Het doet me goed hem weer in me te voelen, en al helemaal op deze manier, nu ik de regie heb. Als hij zijn handen naar boven beweegt en om mijn tietjes wil leggen geef ik er een tik op en zeg ik: ‘afblijven jij, en waag het ook niet in me klaar te komen.’
Je kan van Oliver zeggen wat je wil, het is een onbetrouwbare egocentrische zak, maar zijn pík is oké! Het is zo fijn om zijn apparaat weer in me te voelen, al vanaf dat we samen wat kregen was dat echt superlekker. Ik heb onze seks gemistI Oliver kon het echt lang volhouden waardoor ik altijd goed kon klaarkomen. Nadat ik hem helemaal in me heb genomen neem ik even de tijd om te genieten van het gevulde gevoel. Dan, hem ondertussen aankijkend, begin ik te wippen. Langzaam verhoog ik mijn tempo en al gauw leef ik me volledig op hem uit. In een strak tempo wip ik op Olivers lul, ondertussen mijn tietjes bevoelend en mijn tepels knedend, wat me extra opgeilt.
Steeds als hij tegen begint te stoten laat ik me zakken tot ik met mijn billen op zijn buik zit, net zolang tot hij het snapt dat hij zich koest moet houden en mij zonder zich er nog mee te bemoeien mijn gang laat gaan. Ik rek het zo lang mogelijk, omdat ik weet dat dit de laatste keer is. Me helemaal eraan overgevend wip ik eindeloos lang op Oliver z’n stam op en neer, tot ik voel dat ik ga klaarkomen. En ook dan, door me in een rustiger tempo op en neer te schuiven en ondertussen m’n tietjes te blijven bewerken, lukt het me m’n orgasme nog lang te rekken. Maar op een gegeven moment is het over en uit en kom ik lang en heftig klaar, waarna ik me van hem afschuif. Als Oliver protesteert en vraagt ‘en ik?’ geef ik een tik tegen zijn nog harde lul en zeg ‘je helpt je zelf maar’, waarna ik naar de douche loop.
Als ik fris en schoongeboend terugkom is er een berichtje van mummy, over Pippa. Ze kende mijn mobiele nummer niet uit haar hoofd en vroeg mummy door te geven dat ze een lift kreeg van een vrachtwagen, dat de chauffeur gezelliger gezelschap is dan Oliver en ik en dat ze al een heel eind op weg is naar Glasgow. Typisch Pippa, van iedere nood maakt zij een deugd. Whatever, fijn dat ze terecht is, kunnen wij ook verder. Hoewel het inmiddels al avond is zeg tegen Oliver, die nog steeds op bed ligt te balen dat hij haast moet maken, want dat Pippa terecht is en ik hier weg wil. Wat mij betreft rijden we vannacht net zo lang door tot we bij zijn ouders in Glasgow zijn.
Even later zijn we weer onderweg en net als voordat we de break hadden in die herberg is het tussen Oliver en mij weer doodse stilte in de Mini. Het grote verschil is echter dat dit keer Oliver sip is, terwijl ik juist tevreden terugdenk aan de seks die ik met hem had. Daarmee gaf ik hem een wat mij betreft lekker koekje van eigen deeg. Nu mag híj eens dealen met het gevoel gebruikt te worden. Het staat wel niet in vergelijking tot wat hij mij flikte, maar misschien geeft het hem toch stof tot nadenken. Het eerste half uur zwijgt hij dan ook, mokkend, wat ik prima vind, het geeft me de kans een van mijn favoriete celloconcerten af te spelen.
X. Zara