STRANDGENOEGENS
Als Suzy en ik terug bij het kampvuur komen is het daar al éen jolige bende, zoals al onze feesten hier altijd verlopen. De drank gaat er goed in en de grapjes vliegen over en weer, terwijl er al aardig wat koppeltjes buiten de lichtkring aan het rommelen zijn geslagen. Tja, en natuurlijk, Chuck leunt relaxed achterover op zijn armen, aldus zijn lange gespierde lijf etalerend aan de meiden die zich om hem heen gretig aan hem opgeilen. Maar ondanks dat de keuze reuze is moet hij uiteraard mij weer hebben: ‘doctor Sammy, niet te geloven dat dit zo maar mag, zoals u daar zit in die witte ieniemienie-bikini. Het is bijna niet meer te doen, al sinds vanmorgen heb ik last van een enorme zwelling. Kunt u daar nu echt niet iets aan doen?’
Doktertje spelen
Ik kijk naar zijn zwemshorts en ja hoor, zijn apparaat staat natuurlijk fier overeind. Zoals altijd kan Chuck weer alleen maar denken met zijn pik. En ik ben niet de enige die dat ziet, het is lol alom, enkele meiden slingeren de meest vunzige opmerkingen naar hem toe. Zonder uitzondering zijn zij graag bereid een kusje te geven op zijn zwelling, zogenaamd natuurlijk alleen maar om zijn ‘pijn’ weg te nemen. Het is met die grieten weer zoals het altijd was, ohw Chucky hier en ohw Chucky daar.
Als hij blijft zeiken dat hij alleen maar door een échte doctor behandeld wil worden ben ik het zat. Ik spring op, ren naar mijn huisje, trek daar de witte jas over mijn bikini aan, hang de stethoscoop om mijn nek en loop met de dokterstas in mijn hand terug naar het strand. Daar aangekomen commandeer ik de zogenaamde patiënt: ‘liggen jij.’ Maar Chuck is helemaal niet van plan te gaan liggen, hij blijft op zijn ellebogen leunend teasen, er ondertussen wel voor zorgend dat ik goed zicht heb zijn goddelijke lijf, op de paal in zijn broek en op zijn blote borst, die dankzij alle sport huge en plat en gespierd en geblokt en… ehm, nou ja, erg aanwezig is dus.
Daar sta ik dan, helemaal uitgedost als een dokter en mijn patiënt luistert voor geen meter. Dat tast mijn autoriteit natuurlijk op een zeer ongewenste manier aan en dus zet ik mijn rechtervoet tegen zijn borstkas en geef hem dan zo’n harde por dat hij ruggelings achterovervalt. Meteen ga ik schrijlings over hem heen zitten, waarbij ik ervoor zorg dat mijn kruis precies op zijn paal zit. Dankzij de witte jas zien de anderen daar niks van, maar als ik wat op hem begin te rijden valt bij iedereen het kwartje en is het gejoel niet van de lucht. Ik doe een setje rubberen handschoenen aan, frommel de stethoscoop in mijn oren en begin dan met mijn ‘onderzoek’.
Eerst beluister ik zijn voorhoofd: ‘mmm, tja, ik constateer een verlaagde hersenactiviteit, hetgeen bij u niet heel vreemd is, omdat dat uw natuurlijke staat van zijn is.’ Nog harder gejoel.
Dan is zijn borstkas en vooral zijn hartstreek aan de beurt: ‘hmm, tja, hier constateer ik juist een verhoogde activiteit, uw hart heeft het zwaar te halen. Waar pompt het toch al dat bloed naar toe…’
Met de stethoscoop daal ik steeds verder af over zijn buik, intensief beluisterend wat zich allemaal in dat lichaam voordoet. Hoe lager ik kom hoe zorgelijker ik kijk en als ik bij de band van zijn shorts ben aangekomen schud ik inmiddels zeer bezorgd mijn hoofd. De hele goegemeente zit gespannen toe te kijken, zelfs stelletjes die al lagen te rommelen zijn weer terug in de kring gekomen.
Ik wrijf mijn kruis nog een paar keer over Chuck zijn paal, die me ondertussen totaal verzaligd ligt aan te kijken. Hij is weer in zijn natuurlijke biotoop, hij krijgt alle aandacht én het gaat over seks. Ik hoop dat hij het over enkele minuten nog steeds leuk vindt. Ik schuif me omlaag tot ik op zijn bovenbenen zit en dan, in éen beweging, trek ik zijn shorts omlaag waardoor zijn paal in volle glorie zichtbaar wordt en enthousiast opspringt. Het gegil van de meiden en het schaterlachen van de jongens moeten ze absoluut in Cancún aan de overkant van de golf van Mexico kunnen horen, bedenk ik me. Het gevolg is dat Jimmy als ene flits door mijn hoofd schiet.
Maar ik laat me niet afleiden en blijf ik in mijn rol. Eerst plaats ik de stethoscoop op allerlei plekjes in zijn liezen, net zo lang tot Chuck onder me ligt te kronkelen. Dan is het de beurt aan z’n paal, en terwijl ik die beluister, beginnend bij de wortel en zo steedse iets hoger tot op zijn eikel, zeg ik, in mezelf pratend: ‘aha, hier hebben we dus de boosdoener, hier is al zijn verstand en zijn bloed naartoe getrokken.’ Dan, harder: ‘ik begrijp nu wel meneer Chuck, dat u hier veel last van moet hebben. We gaan er eens even iets aan doen.’ De meiden hebben ondertussen zo’n beetje hun ogen op steeltjes, terwijl de grappen en grollen om ons heen niet van de lucht zijn.
Ik wend me naar Suzy en zeg: ‘zuster, kunt u me even assisteren?’ Het is een prachtig gezicht, mijn vriendin die alleen nog maar een broekje draagt en verder al helemaal bloot is omdat ze zo nodig met Abe moest rommelen, springt op en komt met al haar tattoos en ijzerwaren vol in het licht van het hoog opvlammende vuur staan. ‘Zuster, wilt u uit mijn tas een steriel rolletje verbandgaas aangeven?’ Na ontvangst pak ik het zorgvuldig uit en zwachtel vervolgens Chuck zijn paal in vanaf de stam naar de eikel en weer terug, net zolang tot het hele rolletje eromheen zit. Dan vraag ik Suzy enkele pleisters van zeker twintig centimeter af te knippen, waarna ik die dwars over de ingepakte lul aanbreng, ze aan weerszijden ervan op zijn buik vastplakkend.
Genezingsproces
Als ik de patiënt zo goed mogelijk heb verzorgd trek ik de shorts weer keurig netjes omhoog, aldus zorgvuldig het aangedane lichaamsdeel opbergend om de kwetsuur niet te verergeren. Ik sta vervolgens op, stop mijn handschoenen voor hergebruik in een van de zakken van mijn witte doktersjas, doe die uit, vouw die zorgvuldig op en doe ook die samen met de stethoscoop in de tas. Tot slot ga ik weer naast Suzy zitten alsof er niks is gebeurd. Maar als ik al dacht dat het hiermee klaar is kom ik bedrogen uit.
Chuck komt breed grijnzend omhoog en even later staat hij met dat grote lijf pal voor me, me daarmee nogal intimiderend. Voor ik het besef heeft hij mij zoals hij vroeger vaak deed opgetild alsof ik niks weeg. Hij gooit me over die brede rechterschouder van hem en slaat dan zijn arm in een klemmende houdgreep om mijn billen. Op die manier wil hij voorkomen dat ik er vandoor ga. Met zijn andere hand graait hij nog snel mijn dokterstas mee en zonder pardon ontvoert hij me daarna naar mijn huisje. Ik kan wel raden waarvoor en op een of andere manier komt het niet in me op om te protesteren, want misschien is dit wel het moment om te genezen van mijn claim op Jimmy.
Bij het zwembad aangekomen zet Chuck me weer op mijn benen en op dat moment neem ik meteen het initiatief over: ‘Sir, als u nog voor een verdere behandeling van doctor Samantha Geffen in aanmerking wilt komen moet u nu braaf op dat bedje daar gaan liggen.’ Verheugd gehoorzaamt Chuck. Teasy trek ik mijn bovenstukje en broekje uit, er goed op lettend dat Chuck alles meekrijgt. Dat blijkt wel te lukken want ondanks de pleisters staat zijn paal stevig in zijn shorts. Mooi.
Ik doe de witte jas aan, zoek flink rommelend een schaar in de dokterstas en loop daarmee knipgebaren makend op Chuck af. Nu toch wel een tikje onzeker wordend kijkt hij me aan maar ik ken geen pardon: ‘trekt u de benen maar op, waarna u ze zo ver mogelijk moet spreiden.’ Opnieuw gehoorzaamt Chuck netjes, waarna ik tussen zijn benen kniel. Ik zet de schaar in het rechterpijpje van zijn shorts en knip me een weg naar boven, tot ik door de broekband ben. Ondertussen is het mijn beurt om een grijnzend smoelwerk op te zetten, want de eerder zo stoere patiënt Chuck is duidelijk een tikje benauwd. Nadat ik ook het linker pijpje heb doorgeknipt trek ik in éen ruk de restanten van de shorts van zijn lijf en daar ligt hij, met zijn ingezwachtelde stijve, met grote pleisters vastgeplakt.
Met een ruk trek ik de pleisters los van zijn buik, daarmee een chagrijnige kreun ontlokkend aan de patiënt. Vervolgens zet ik het schaartje vanaf zijn ballen in het verband en knip ik me voorzichtig over zijn paal een weg naar boven. Het is natuurlijk niet te vermijden dat de botte kant van het staal zijn vel raakt en benauwd vraagt Chuck me een beetje op te passen. Ik kijk hem verbaasd aan en vraag: ‘trekt u nou de deskundigheid van uw arts in twijfel?’ Snel schudt hij nee, natuurlijk, dat doet Chucky niet want stel je voor dat ik met dit leuke spelletje stop. Na nogal wat knipjes is het verband eindelijk verwijderd en is Chuck zijn trots en glorie weer volledig zichtbaar, als je het mij vraagt opgewondener dan het apparaat óoit eerder was.
Tijd voor de standaard straf die ik aan de jongeheren uitdeel als ze zich hebben vergaloppeerd. Ik zeg Chuck zijn benen weer bij elkaar te doen, kniel dan aan weerszijden van zijn heupen en laat me zakken tot ik het eikelige topje van zijn paal tegen mijn gleuf heb staan. Heel even twijfel ik nog, of ik hier wel goed aan doe, maar op datzelfde moment besluit ik definitief dat ik de situatie met Jimmy weer gelijk wil trekken. Met wat van mijn eigen spuug maak ik mijn kutje goed nat en zuchtend van genot schuif ik me over Chuck zijn paal. Heerlijk, hier was ik aan toe.
Chuck wil zich er meteen mee bemoeien, om te beginnen probeert hij mijn witte jas opzij te doen om zicht te krijgen op de plaats van handeling. Ik tik hem op de vingers: ‘afblijven sir. Stoort u altijd uw arts zo hinderlijk als u behandeld wordt?’ Zijn antwoord is een grinnikje, waarna hij zich verder netjes gedraagt. Ik deel de patiënt mee dat ik nu zijn zwelling ga behandelen, waarna ik op hem begin te wippen, nog steeds met mijn jas aan waardoor hij niets ziet. Ik neem de tijd, in alle rust geniet ik van de wrijving in mijn kutje, gestaag neuk ik me naar een hoogtepunt. Ik voel het al snel opkomen, ik ben er aan toe. Met mijn ogen dicht en mijn handen om mijn mee verende tieten kreun ik van genot, er gaat toch echt niks boven een heerlijke harde lul diep in mijn buik.
Als mijn orgasme helemaal is weggezakt neemt Chuck het initiatief over. Hij komt met mij op zijn pik overeind en legt me dan op mijn rug op het zonnebedje. Het is nu zíjn beurt om tussen mijn benen te knielen. Ongeduldig rukt hij de witte jas van mijn lijf tot ik helemaal bloot voor hem lig. Dan trekt hij me onder mijn billen zo hoog op dat hij zijn paal op precies de goeie hoogte voor mijn kutje heeft, waarna hij die hard en dwingend in me drijft. Vanaf dat moment neukt hij me hard en lang, hij weet dat ik me nu helemaal aan hem heb overgeleverd en hij buit dat genadeloos uit. In onze geile zoektocht naar lust en opwinding ploegt hij zich door mijn lichaam alsof het niet kapot kan. En het helpt, voor het eerst sinds een paar dagen kan ik alles loslaten.
Keer op keer dient zich bij mij een orgasme aan en ook keer op keer zet Chuck er dan nog een tandje bij. In een uptempo neemt hij me tot er niks meer te nemen valt, in éen keer lijkt hij alle seks die we al ruim een jaar niet hadden te willen inhalen. Hoewel hij me inmiddels behoorlijk van de aarde neukt krijg ik toch nog wel mee dat hij zich ontlaadt. Met een luide brul valt hij over me heen, me plettend met dat grote harde ploeterende lijf van hem, terwijl ik voel hoe hij zijn zaad diep in me spuit. Dit zal me wel genezen…
X. Zara