Een nogal extreem en ietwat bizar verhaal, de namen van de personages en de locaties zijn veranderd.
’s Avonds, na de werkactiviteiten en het avondeten, keken Dries en Char soms wat porno, lieten ze zich weer likken door Magda op hun lichaam, waar ze wilden en vlak voor het slapengaan, deden Char en Dries een missionaris.
Bovengenoemde was erg bevredigend en voldoening gevend voor Dries en Char. Voor Magda wat minder, maar die had geen keuze.
Het enige wat Char wat zorgen baarde, was dat haar Dries niet gepijpt kon worden omwille van het formaat van zijn piemel. Het mondje van Char was daarvoor veel te klein en met enige moeite kreeg Dries zijn pik wel in de mond van zijn moeder geduwd, maar echt pijpen kon niet. Dat was eerder keelneuken. Veel deed Dries dat dan ook niet.
Dries neukte zijn Char erg veel en die had niet liever. In de kont neuken, deed hij ook regelmatig bij Char, die er om vroeg en regelmatig, ook op vraag van Char, neukte hij zijn moeder in de kont. Die in de kut neuken, deed Dries niet graag, want niet opwindend genoeg, naar zijn zin. Dat deed Dries quasi uitsluitend bij Char.
Bovendien was Magda al een eind in de zestig en dus niet meer in ‘optima forma’ terwijl Char en Dries nog net geen dertig waren. Char wou dat Dries zich kon laten pijpen en zocht daarvoor een oplossing. Zo onmiddellijk zag ze evenwel geen oplossing.
Ondertussen zaten Dries en Char in de gemeentelijke politiek. Samen waren ze gewaardeerde leden van dezelfde politieke partij. Bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen had die partij grandioos gewonnen. Het resultaat was en dat konden jullie reeds in deel één van dit verhaal lezen, dat Dries benoemd werd voor zes jaar, als Schepen van Openbare Werken (Wethouder) en dat Char benoemd werd als voorzitster van het OCMW (Sociaal Werk in Nederland). Beiden deden hun job graag..
Dries regelde alle wegenwerken, signalisatie, groendienst en technische dienst in de gemeente en Char bekommerde zich om het sociale aspect en noden van de burgers in de gemeente. Beiden deden dat met enthousiasme en gedrevenheid.
Het ochtend-, middag- en avondritueel bleven ze evenwel doen. Daar weken ze niet vanaf.
Char kreeg zowat alle sociale gevallen, uit de gemeente, op haar bord. Met haar team van maatschappelijke werksters, werd elk geval individueel besproken. Dat kon van alles zijn. Dikwijls ging het over mensen die in schulden zaten en dus schuldbemiddeling nodig hadden. Die werden dan elk aan één medewerkster toegewezen. Soms ging het over intra-familiaal geweld waarbij soms de politie beroep op haar dienst deed. Soms ging het over verwaarloosde kinderen of over verslavingen. Telkens kon Char, met haar medewerkers een adequate oplossing voor elk ‘geval’ gedenken.
Het viel Char zelf op, dat ze bij elke vrouwelijke ‘klant’ van haar dienst, de overweging maakte : ‘kan de piemel van Dries bij die vrouw haar mond in’. Dat zei ze natuurlijk niet tegen haar medewerkers of medewerksters.
Char zat al zo’n twee jaar in die functie als directrice, toen een mannelijke medewerker haar om een onderhoud vroeg. Het ging om een jonge vrouw, waar die medewerker genaamd Rudy, geen raad mee wist. De situatie was als volgt : Peggy, de dame in kwestie lag in het hospitaal. De buren hadden bij het horen van enorm veel trammelant in het appartement naast het hunne, de politie gebeld. Blijkbaar was hun buurman compleet bezopen tegen middernacht thuis gekomen. De buren hadden veel geschreeuw gehoord en dingen die duidelijk stuk gesmeten werden.
Toen de politie toekwam, vonden zij Peggy, hevig bloedend op de grond. Ze was gewoon door haar zatte vent in mekaar geslagen. Eén oog dicht geklopt, verschillende snijwonden, een gebroken arm, schouder uit de kom en een boel interne bloedingen. Rudy vertelde zijn bazin, Char, dat Peggy in het hospitaal opgenomen was en dat de politie hun dienst verwittigd hadden omdat Peggy gewoon na het verblijf in het hospitaal op straat zou staan. De vent van Peggy was immers eigenaar van het appartement en zij niet. Ze woonden gewoon samen en alhoewel die man aangehouden was door de politie, was die al vrijgelaten onder voorwaarden. Peggy kon na haar hospitalisatie nergens naar toe omdat ze geen enkel familielid meer had, waar ze kon bij intrekken.
De man van Peggy had haar, in werkelijkheid buitengesmeten, zonder één cent. De beschikbare centen had hij immers systematisch op gezopen. Dus zat Peggy echt in een probleemsituatie. Char besloot om samen met Rudy een bezoek aan Peggy in het hospitaal te brengen.
Bij het binnenkomen in de kamer van Peggy, zei Rudy : “hoi Peggy, ik vertelde je dat ik niet zo één, twee, drie wist hoe we jouw situatie zouden kunnen oplossen, daarom heb ik mijn bazin meegebracht, dit hier is mevrouw Charlotte Rommens, directrice van het OCMW”. Peggy bekeek Charlotte en uiteraard keek die terug.
Char zag een jonge vrouw, erg toegetakeld, met veel pleisters, een arm in de plaaster en een verband op haar lichaam en hoofd. Die Peggy kon maar uit één oog kijken. Char zag vooral de erg grote mond, die Peggy had en die was nog intact. Geen gescheurde mondhoeken of zo. Verder zag ze dat Peggy redelijk slank, bijna mager was, over veel kleinere borsten beschikte dan zijzelf.
Prompt zei Char : “Rudy, kan jij eens zien, of je voor mij ergens een koffie kunt opduikelen ?” Ze wou alleen met Peggy zijn. Ze nam een bezoekersstoel en zette die naast het ziekenhuisbed van Peggy”. Dan vroeg Char : “waar is het mis gelopen tussen jou en je vent, Peggy ?” “Hij heeft je nogal ferm toegetakeld, dus moeten de frustraties nogal hoog gezeten hebben, bij hem”. Peggy had die vraag niet zien aankomen en begon erg te wenen.
Samengevat, vertelt Peggy haar verhaal.
Met horten en stoten, na een tijdje geweend te hebben, kwam het verhaal er uit. Peggy had haar man, Steven leren kennen op een verjaardagsfeestje van een vriendin. Ze was op slag verliefd geworden en hij op haar. Voor Steven had Peggy wel een paar vriendjes gehad, maar dat was gewoon gepruts geweest. Geen van die vriendjes had haar seksueel kunnen bevredigen. Bij penetratie had ze nooit veel gevoeld. Enkel een vriendje pijpen kon ze goed. Dat hadden al die vriendjes bevestigd. Ze liet zich graag likken, maar de meesten wilden dat niet. Behalve Steven, die likte haar af en toe naar de zevende hemel en zij zoog hem regelmatig leeg.
Peggy had Steven leren kennen toen ze al vierentwintig was. Steven was een jaartje of drie ouder. Door hun wederzijdse verliefdheid, gingen ze snel samenwonen. Dagelijks werd een negenzestig gedaan. Dat was zowat standaard. In het weekend, op zondag voormiddag werd er geneukt. Peggy kon daar wel niet op klaar komen, maar ze voelde tenminste iets. De penis van Steven was iets groter dan wat ze voordien was tegen gekomen. Telkens ze neukten, op z’n hondjes, de favoriet van Steven of gewoon in missionaris, kwam Steven wel klaar. Het duurde meestal wel wat, maar na langdurig gebeuk. Tijdens één van de eerste ruzies tussen die twee, had Steven haar een keer verweten dat ze enkel goed kon pijpen, maar dat haar kut veel te ruim was, om echt genot te beleven en dat hij haar kontje niet in mocht. Voor Peggy was dat een mokerslag, los in het gelaat. Haar kontje was ‘off limits’ geweest uit angst. Dat ze te ruim was onderaan, had haar doen reageren door te zeggen, dat het haar schuld niet was, dat hij een klein piemeltje had. Ze wist wel dat zulks niet waar was, want Steven had, in vergelijking met haar vorige vriendjes best een goed formaat. Maar ze wou hem gewoon kwetsen met haar uitspraak, omdat hij haar gekwetst had. Nadien legden ze de ruzie wel bij, maar er was iets gebroken tussen hen. Steven stak zijn piemel zelfs nooit meer in haar kutje. Beiden leken te berusten in de situatie.
Een aantal jaren liep dat redelijk met mekaar. Maar Steven begon wel meer en meer te drinken en Peggy zat dan gewoon alleen thuis. Op een keer, kwam Steven erg bezopen thuis, terwijl Peggy, al in slaapkleding, naar een romantische film op TV keek. Die avond heeft hij haar gewoon in de kont verkracht. Hij had haar nachthemdje gewoon omhoog getrokken, haar over de zijleuning van de sofa gesmeten en zonder enige voorbereiding, had hij zijn lul in haar aars geperst. Peggy had gegild als een gekeeld varken. Door zijn erge staat van beneveling, had Steven, meedogenloos in haar darmen zitten rammen en dat had erg lang geduurd. De uitgekrijste protesten, werden niet gehoord of Steven hield er gewoon geen rekening mee.
Als Peggy nadien op het toilet zat te huilen en alle sperma uit haar kontje probeerde te persen, had ze nog steeds pijn. Toen ze haar kont afveegde, zat er bloed op het papier. Haar vent, lag te ronken op de sofa. Zijzelf, huilde zich in slaap in het echtelijk bed.
De dag erna, deed Steven alsof er niets gebeurd was. Peggy ging van dan af in de logeerkamer slapen en deed de deur op slot. Toen hij weer eens heel dronken thuis kwam, had hij die deur ingebeukt en had haar weer in de aars verkracht. Bovendien had hij haar een pak slaag gegeven omdat ze hem voordien niet wou neuken. Hij had haar gewoon doorheen het hele appartement geklopt. Toen hij uiteindelijk stopte en zijn roes ging uitslapen op de sofa, kwamen de hulpdiensten toe, die door de buurvrouw gebeld.
Die hadden Peggy in een plas bloed ineen gekrold liggend, hevig huilend in de badkamer gevonden en haar naar het hospitaal gevoerd.
Rudy kwam binnen met twee koffies. Samen met Charlotte overliepen ze de mogelijkheden voor Peggy. Die zou nog zo’n dikke week in het hospitaal dienen te verblijven. Het huis voor verwaarloosde vrouwen in Antwerpen zat vol en Peggy was niet echt een vrouw die gestalkt werd, dus haar profiel paste niet echt. Een sociale woning, was ook een optie, maar daar was een wachtlijst van bijna twee jaar. Er waren wel een stuk of vijf ‘hoge nood woningen’, waar normalerwijze onmiddellijk iemand in kon, maar Rudy wees er op dat die alle vijf ook bezet waren. Zo direct was er geen oplossing in zicht.
Charlotte en Rudy, verlieten Peggy in het hospitaal, met de belofte haar zaak de dag erna te bespreken met alle medewerkers van de dienst. Dat gebeurde ook, maar ook dan werd er zo direct geen oplossing gevonden. Charlotte had evenwel na haar bezoek aan Peggy, ’s avonds met Dries het ‘geval’ besproken. Die had gewoon gezegd, dat Charlotte zelf maar de juiste beslissing moest nemen en dat hij daartegen geen enkel bezwaar had, wat ze ook besloot.
De dag erna, ging Charlotte alleen op bezoek bij Peggy in het hospitaal. Dat zei ze dat er zo direct geen oplossing was voor haar situatie en dat Peggy in werkelijkheid dakloos was, omdat ze bij haar vent niet meer binnen mocht. Maar zei Charlotte, ze wou Peggy niet aan haar lot overlaten en ze zei, dat ze het besproken had met haar echtgenoot en dat Peggy, tijdelijk bij hen kon komen wonen tot er een oplossing gevonden werd voor haar situatie. Peggy moest ermee akkoord gaan natuurlijk en Charlotte gaf aan dat er ruimte genoeg was voor haar. Peggy liet tranen van dankbaarheid toen ze het voorstel van Charlotte hoorde.
Een week later, kwam Dries met Charlotte, Peggy ophalen aan het ziekenhuis. In hun woning werd Peggy geïnstalleerd op de eerste verdieping, in de slaapkamer voor gasten. Ze werd ook voorgesteld aan Magda en die werd door Charlotte opgedragen om Peggy goed te verzorgen tot ze helemaal genezen was van haar verwondingen.
De rituelen tussen Char, Dries en Magda, werden aangepast. Magda moest beneden elke morgen voor ontbijt zorgen, dan ontbijt op bed brengen bij Peggy en daarna moest ze zelf ontbijten. Het twee of drie keer klaarkomen ’s morgens, op de dildo met zuignap, werd afgeschaft. Dries likte zijn Char elke ochtend klaar, voor ze gingen ontbijten en van zodra Char klaar gekomen was, neukte Dries haar in het kutje met zijn dikke lul tot hij spoot. Zoals voordien, kwam Char daarop nog een tweede keer klaar.
Het middagritueel werd ook veranderd. Magda moest niets doen, behalve een lunch naar Peggy brengen en nadien afruimen. Char en Dries, hielden na de lunch een gemeenschappelijke masturbatiesessie, waarbij Dries telkens weer zijn zaad spoot op het plekje dat Char aanwees.
’s Avonds, veranderde er niets en likte Magda de vitale onderdelen van Charlotte en Dries, terwijl die TV keken. Meestal vroeg Char aan Dries om Magda in de kont te neuken en liet ze zich daarvoor of daarna door Magda klaar likken. Dit avondritueel ging een paar weken door, zolang Peggy bedlegerig was. Eens Peggy uit bed kon, at ze ’s morgens mee in de keuken, ’s middags ook wat de lunch betrof en ’s avonds keek Magda TV op haar kamer en kwam Peggy beneden TV kijken samen met Char en Dries. Er werd evenwel niet naar porno gekeken. Dat deden Char en Dries in hun slaapkamer, vooraleer ze gingen slapen. Dries likte dan zijn Char naar een hoogtepunt en daarna, neukte Dries, net zoals ’s morgens zijn Char in het kutje. Soms werd Magda gesommeerd om naar de echtelijke slaapkamer te komen en likte ze daar, wat door Char aangewezen werd.
De geluidsisolatie van het hele huis, en van hun slaapkamer in het bijzonder, was erg goed, maar Peggy was niet dom. Die wist wel dat er ‘rare’ geluiden uit de slaapkamer kwamen, zowel ’s morgens, ’s middags als ’s avonds. Ze zei er niets van. Overdag, als Dries en Char, naar hun werk op de gemeente waren, was Peggy alleen met Magda. Die zweeg evenwel over alles. Die was al blij dat ze nog maar sporadisch als seksslavin gebruikt werd.
Magda had elke ochtend, elke middag en elke avond gedwee het eten van Peggy op haar bed gebracht en nadien afgeruimd. Dat had een aantal weken geduurd, zolang Peggy in bed bleef. Tijdens die periode had Magda ook minutieus elk verband vervangen, alle wonden verzorgd en ze had ook Peggy, voorzichtig gewassen. Meestal gebeurde dat met een washandje en een teiltje warm water, dat ze meebracht. Met veel liefde had ze Peggy zorgvuldig gewassen. Ook het kutje en de bilspleet waste ze. Magda vond dat leuk om doen en bovendien, tot haar eigen verbazing, voelde ze tintelingen in haar kutje, maar daar deed ze niets mee, want dat vond ze nog steeds zondig.
Peggy was in de wolken van de verzorging door Magda. Dat zei ze haar ook en Magda voelde zich zo blij als een kind dat een snoepje kreeg.
Een paar maanden later, het was toen begin zomer, zaten Charlotte en Peggy met een drankje op het terras. Dries was wat gaan poetsen in de Vlonderstraat vijftien, want dat huisje van Charisse stond leeg omdat die in Spanje zat met zijn vader. In een leegstaand huis, verzamelt zich ook stof, dus af en toe, ging Dries daar poetsen, mocht zijn vader met zijn maîtresse in België opduiken.
Op het terras, was er een opmerking van Peggy, dat ze kon horen, dat Charlotte en Dries, wel een goed seksleven moesten hebben, want dat ze een paar keer, ‘pikante activiteiten’ gehoord had en dat zowel ’s morgens, ’s middags en ’s avonds. Charlotte bevestigde dat. Dan zei ze gewoontjes, eerder op een nonchalante manier, dat ze vond dat ze haar ventje toch wat tekort deed. Anaal kon niet, want haar kontje was te klein voor zijn ‘instrument’ zei ze en dat gold ook voor haar mondje. Peggy vond die vertrouwelijke ontboezeming, verbazingwekkend. Ze keek Char aan en zei verbaasd : “dat van anaal, dat snap ik, maar is Dries zijn piemel te groot voor je mondje ?” Charlotte knikte. Binnenin jubelde ze, want volgens haar was een eerste aanzet gegeven.
Dan zei Peggy : “Charlotte, wat jullie voor mij gedaan hebben en nog doen, dat ga ik nooit kunnen terugbetalen”. Charlotte zei daarop : “och, lieve Peggy, Dries en ik zijn blij dat we iets voor jou kunnen doen en het is echt niet, dat we ons tekort doen”. “Dries heeft zijn fabriek verkocht en we hebben dus meer dan genoeg centen ter beschikking”. “Maak je daar geen zorgen over”. “We zullen wel iets vinden dat jij voor ons kunt terug doen, maar dat is voor later”. “Ik wil eender wat doen, om mijn schuld bij jullie terug te betalen”, zei Peggy. “Laat maar zitten” zei Charlotte, maar binnenin jubelde ze nogmaals.
Dan zei Peggy, dat ze erg genoten had van de verzorging door Magda. Charlotte zei daarop : “Peggy, ons Magda, de mama van Dries, heeft heel haar leven geen klop gedaan, ze heeft enkel Dries gebaard, maar ze was een rampzalige echtgenote voor de vader van Dries en ze deed nooit iets”. “Toen Gerard, de vader van Dries naar Spanje verhuisde, hebben wij afgesproken, dat ze hier gratis mag blijven wonen, maar dat ze wel iets moet doen”. “Dus maakt ze ’s morgens ontbijt, ’s middags lunch en ze zorgt er voor dat we ’s avonds fatsoenlijk te eten hebben”. “Verder moet ze niets doen, behalve ons niet teveel in de weg lopen”. Er is maar één voorwaarde opdat Magda hier mag blijven wonen, en dat is, dat ze altijd, onmiddellijk moet doen wat wij zeggen”. “Gehoorzaamt ze niet direct, of doet ze niet wat wij vragen, dan smijt Dries haar onverbiddelijk en ‘op staande voet’ buiten”. “Dat weet Magda want Dries heeft haar dat heel duidelijk gemaakt”. Peggy keek stomverbaasd naar Char. Die glimlachte en zei : “we kunnen haar eender wat laten doen, ze heeft gewoon geen keuze”. Peggy zweeg verbouwereerd. “Ga ze even naar hier halen” vroeg ze aan Peggy. Die holde naar binnen.
Twee mintuten later, zat Peggy terug aan de terrastafel tegenover Char. Nog iets later kwam Magda op het terras en bleef netjes rechtop naast de terrastafel staan. “Magda” zei Char, “jij hebt, zoals Dries en ik gevraagd hebben, goed voor Peggy hier gezorgd”. “Je hebt haar verwondingen verzorgd, je hebt haar altijd netjes gewassen, haar bed regelmatig verschoond, je hebt haar elke morgen, middag en avond, een hele tijd lang eten op het bed gebracht, dat is heel lovenswaardig”. “Dries en ik, zijn daar heel tevreden mee”. “Zoals je ziet, als je naar Peggy kijkt, is ze helemaal genezen, van de verwondingen is geen spoor meer te zien, ze eet met ons mee aan tafel, kortom, volgens mij is ze in ‘optima forma’ ”.
“Dat betekent” vervolgde Char, “dat Peggy geen bedlegerige of revaliderende gaste meer in dit huis is, maar dat zij vanaf nu, integraal deel uit maakt van onze kleine familie”. “Dat betekent ook Magda, dat jij, net zoals voor Dries en mezelf, vanaf nu ook onmiddellijk op elke vraag van Peggy dient te doen wat ze vraagt, eender wat”. “Het je dat duidelijk begrepen ?” Magda knikte woordeloos ‘ja’. “Ik wil het je heel duidelijk, hardop horen zeggen”, zei Char met hardere stem. Magda prevelde : “ik zal elk bevel van juffrouw Peggy, naar best vermogen en direct uitvoeren, mevrouw Charlotte”. “Goed zo, je kunt beschikken” zei Char, en Magda verliet het terras.
Peggy wist niet goed waar ze het had. Na wat nadenken, vroeg ze : “Charlotte, wat moet ik Magda laten doen”. “Ik denk dat ik het wel leuk zou vinden om Magda bevelen te geven, maar wat moet ik haar laten doen ?”. Charlotte keek Peggy aan en zei : “daar kies je zelf voor Peggy en dat kan van alles zijn, jouw haren laten wassen, of voeten laten masseren bijvoorbeeld, het ligbad laten vollopen, of je bed opschudden, of een volledige massage laten geven, het maakt niet uit, zij moet doen, wat jij wilt en bij de minste klacht van jouw kant, wil ik dat wel weten, want dan straf ik haar, of Dries”. Peggy keek naar Charlotte en zag die glimlachen.
“Kijk” zei Charlotte, “Magda deed, tot Dries het beheer van alles overnam, niets, ze was gewoon een parasiet”. “Jij daarentegen, werkte als kassière in de supermarkt, tot jouw vent je in mekaar klopte”. “Dat is iets heel anders”. “Jij hebt met je vent, die Steven, heel veel pech gehad, maar jij bent zeker geen parasiet, in tegendeel”. “Dat is ook de reden waarom ik niet wil dat jij me mevrouw of zo, zou noemen, maar voor jou ben ik gewoon Charlotte”.
Peggy dacht na en zei : “maar Charlotte, ik moet toch iets terug kunnen doen, voor alles wat jullie voor mij doen, met een beetje geluk kan ik opnieuw aan de slag in de supermarkt en kan ik financieel bijdragen aan jullie kosten voor mij”. Charlotte bekeek haar en zei : “niks van, terug gaan werken in die supermarkt, daar kan geen sprake van zijn”. “Dries en ik zouden dolgraag hebben dat je gewoon bij ons blijft wonen, omdat wij jou erg sympathiek en aangenaam in de omgang vinden”. “Als een soort gezelschapsdame voor Dries en mezelf”. “Werken hoeft jij niet meer te doen”.
“Maar dat is een prinsessenleven op jullie kosten !” riep Peggy uit. “Ik moet toch iets kunnen doen, als tegenprestatie”. “Och” zei Charlotte, “geniet gewoon van jouw ‘prinsessenleven’, gebruik Magda om jou te verwennen en wees gewoon je vrolijke zelf, meer moet dat niet zijn”.
Er gingen een paar maanden voorbij. Char had Dries op de hoogte gebracht van haar gesprek met Peggy en Magda. Charlotte en Peggy, gingen regelmatig samen shoppen en nadien ergens iets eten. De ochtend-, middag- en avondactiviteiten op seksueel vlak, met Dries, gingen gewoon voort. Dat hoorde Peggy in haar slaapkamer. Soms, maar dat wist Peggy niet, werd Magda naar de slaapkamer van Dries en Char gesommeerd en moest die Dries of Charlotte grondig likken op het lichaamsonderdeel van hun keuze. Eens per week, ramde Dries ook zijn zak leeg in de aars van Magda en dat steeds, op verzoek van Char.
Peggy liet Magda regelmatig wat doen, maar niets op seksueel vlak. Magda had Peggy al wel een paar keer het lichaam gemasseerd. Dries had daarvoor zelfs een speciale massagetafel aangekocht.
De gesprekjes, tussen Charlotte en Peggy werden ook wat vertrouwelijker. Zo zei Charlotte dat ze een zalig seksleven met Dries had en dat ze Dries nooit in heel haar leven zou willen bedriegen, ‘voor geen geld van de wereld’ zei ze. Peggy had bekend dat ze daar wel wat jaloers op was.
Op een ander moment liet Charlotte zich ontvallen, dat Dries haar elke dag, naar een zalig hoogtepunt likte en dat ze die momenten voor geen goud wou missen. Peggy had haar dijen tegen mekaar geknepen, omdat door die uitspraak, haar kutje was beginnen tintelen. Charlotte had dat gemerkt natuurlijk. Peggy had gezegd, dat ze dat ook wel zou willen beleven, maar daarop had Charlotte gezegd : “mijn Dries aan jou uitlenen, ga ik niet doen, lieverd, maar als je het echt wilt, laat Magda dan jouw kutje likken”. Peggy had ontzet naar Charlotte gekeken, maar zei dan : “Charlotte, dat durf ik niet”. “Hoezo ?” had Charlotte gevraagd. Peggy had daarop gezegd dat ze Magda wel regelmatig dingen voor haar liet doen, maar dat zoiets seksueels, niet in haar gedachten op kwam, gewoon omdat ze dat niet durfde.
“Oh, maar dat is geen probleem, lieverd” had Charlotte gezegd. “Voor de eerste keer om jou wat op weg te helpen, zal ik Magda bevelen wat ze moet doen en hoef jij maar enkel te genieten”. “Ik weet het niet” had Peggy aarzelend gezegd, maar Charlotte had duidelijk een vonk van opwinding in de ogen van Peggy opgemerkt.
Er werd niet verder over gesproken en die avond werd er niets gedaan.
De dag erna, op zaterdag, zou Dries gaan lunchen met een paar collega’s van de politieke partij en hij vertrok tegen half twaalf. Hij zou ten vroegste tegen drie uur in de namiddag terug zijn.
Charlotte liep naar Peggy die op het terras zat en van een thee genoot. “Wil je nog steeds gelikt worden ?” vroeg Charlotte poeslief. Peggy wist niet wat zeggen, maar Charlotte nam de ‘teugels in handen’ en zei : “kom naar jouw slaapkamer”. Net voor ze de trap op wilden, riep Charlotte : “Magda, binnen een kwartier naar de slaapkamer van Peggy komen !!”
In de slaapkamer aangekomen zei Charlotte : “liefje, zet je in je blootje en ga onder het dekbed liggen”. Dat deed Peggy, onder het goedkeurend oog van Charlotte. Peggy was echt slank, met een mooi figuur en appeltjes van borsten. Charlotte bleef helemaal aangekleed en ging op de zijkant van het bed zitten. Ze had vooraf twee kopkussens tegen het hoofdeinde van het bed, op mekaar gelegd. Peggy lag met het dekbed tot net onder haar kin opgetrokken, in een waaier van donkerbruin, krullend, lang haar, met enige zenuwachtigheid te wachten en van haar naaktheid was niets te zien. Charlotte streelde Peggy zachtjes, door de haren.
Magda kwam de kamer in. Charlotte bekeek haar en zei bars : “helemaal uitkleden, en snel een beetje”. Magda begon zich haar kleding te ontdoen. Een minuut later, stond Magda helemaal naakt aan de achterkant van het bed te kijken naar Charlotte en Peggy. Die keken terug en zagen een vrouw van in de zestig, met hangende theezakjes als borsten en een nogal verrimpeld vel over heel haar lichaam.
Charlotte zei, terwijl ze het hele dekbed van Peggy wegsloeg : “Magda, lik haar klaar !” en ze wees naar het prachtige naakte lichaam van Peggy. Peggy had in reflex één hand op haar kutje gelegd en met een onderarm bedekte ze haar borsten.
Magda kroop op het bed en Charlotte zei : “lieve Peggy, trek je knieën op en zet je voeten zo ver mogelijk uit mekaar”. Ze gaf Peggy een kus op de kruin. Aarzelend trok Peggy haar hand weg van haar kutje. Er stonden nogal wat donkere haartjes op. Peggy was immers een brunette, met golvend lang haar dat ze meestal in een paardenstaart droeg.
Magda dook met haar smoeltje op het kutje van Peggy en ze hoorde Charlotte zeggen tegen Peggy : “liefje, haal je arm weg van voor je borsten, om Magda wat te helpen, ga ik jouw borsten likken”. Peggy wist niet wat haar overkwam. Ze voelde onderaan de tong van Magda doorheen haar kutlipjes gaan en bijna gelijktijdig voelde ze de lippen van Charlotte één van haar tepels in haar mond zuigen. Ze kreunde.
Peggy had het niet meer. De geoefende en kronkelende tong in haar kutje was zalig. Ze was nog nooit op zo’n intense manier gelikt. En die Charlotte, alhoewel nog volledig aangekleed, likte heel haar beide borsten, één voor één, dan zoog ze weer op een tepel, dan weer op de andere, soms knabbelde ze lichtjes op één van haar tepels, soms week ze af en ging ze met een natte tong tot aan één van haar oortjes, waar ze aan het oorlelletje, wat zoog, om daarna terug één van haar borstjes te verwennen.
Peggy kreeg tranen van ontroering in haar ogen. Zo sensueel was ze nog nooit behandeld geweest. Maar de opwinding in haar lichaam groeide zo snel, dat het gevoel van ontroering, snel naar de achtergrond gedrukt werd.
Ondertussen begon Magda zich, onderaan, meer en meer op het klitje te concentreren. Die ging nu met haar tong rond haar klitje en streelde zo als het ware de hele omgeving van het klitje. Af en toe likte ze over haar klitje en dat gaf telkens een scheut van geilheid.
Charlotte kneedde met één hand, één van haar borstjes en likte de andere. Dan kwam ze even omhoog en hield haar gelaat vlak voor dat van Peggy. Bijna neus tegen neus, hield ze stil en vroeg met omfloerste stem : “lieve Peggy, mag ik jou kussen ?” Peggy had haar ogen geopend en keek recht in die van Charlotte. Dan fluisterde ze : “graag” en prompt zette Charlotte haar lippen op die van Peggy. Ze verzwolgen in een passionele, zachte en opwindende tongkus. Peggy genoot van de lippen van Charlotte en diens gulzige tong in haar mond. Onder het gekus begon ze harder te kreunen.
Magda begon toen al zuigend het klitje tussen haar lippen te nemen en met het tipje van haar tong, duwde ze tegen dat klitje. Afwisselend zoog ze veel harder en dan weer wat minder om met haar tong over dat klitje te gaan. Charlotte tongde verder.
Dan opeens, zoog Magda uit volle macht het klitje van Peggy in haar mond. Die kon niet meer kussen en gilde. Charlotte, liet het kussen voor wat het was en dook terug op een tepel van Peggy, waarop ze begin te zuigen en knabbelen. Magda deed hetzelfde onderaan. Gestaag gingen die twee door. Voor Peggy werd dat te veel en geen twee minuten later, ging ze gillend in een allesoverheersend orgasme. Ze gilde en krijste van jewelste. Zo’n genotscheuten had ze nog nooit in die intensiteit doorheen haar lichaam gevoeld. Het was alsof ze op een zalige manier uiteenscheurde. Heel haar mooie lijf, ging in een soort spasmische kramp, dat kon je aan de buitenkant zien, maar aan de binnenkant schoten talloze tornado’s van genot van aan haar haarwortels tot in haar tenen en omgekeerd.
Na een tijdje kalmeerde haar hartslag en ademhaling. Magda gaf enkel nog zachte kusjes rondom het kutje en Charlotte kuste haar vele malen, eerder zedig, op de kruin, het hele gelaat en in de haren van Peggy. Beide vrouwen, lieten het lichaam van Peggy al strelend terug tot rust komen.
Peggy wist natuurlijk niet, dat Charlotte, alle activiteiten tussen haar, Charlotte en Magda, vooraf met Dries doorgesproken had. Die had zijn Char, veel plezier toegewenst.
Magda werd door Charlotte weggestuurd. Zelf nam ze een hand van Peggy en trok die recht. Ze gaf Peggy een dikke badjas en zei : “lieve Peggy, je hebt een drankje verdient, kom, we gaan op het terras een koffie drinken”.
Eens beiden op het terras met een kop koffie voor de neus, zei Charlotte : “Peggy, lieverd, heb je een beetje kunnen genieten ?” Die knikte en zei : “Charlotte, jij en Magda hebben mij ongelofelijk goed laten komen”. “Zoiets intens heb ik nog nooit in mijn leven gevoeld”. Charlotte lachte en zei : “lieverd, zoiets beleef ik elke dag meerdere keren, dankzij mijn Dries”. “Ik zou niet liever willen, dat jij dat ook dagelijks, of toch zoveel mogelijk, ook zoiets beleefd”. “Gebruik Magda daarvoor”. “Laat die jou likken op jouw lichaam waar je wilt en zoveel je wilt”. “Ik ben niet altijd beschikbaar, maar Magda is dat voor jou wel, tenzij we ze zelf nodig hebben”.
Vragend keek Peggy naar Charlotte. Die zei : “och, lieve Peggy, je mag het gerust weten, Dries en ik gebruiken Magda regelmatig en dat al jaren, voor ons eigen genot”. “Ik laat haar mij likken, zoveel ik wil en ik laat haar Dries likken, zoveel ik wil”. “Hem zien genieten is voor mij de hemel”. Nog steeds vragend, keek Peggy naar Charlotte. Die besloot ‘de koe bij de horens te vatten’ en zei : “liefje, Dries is mijn God, ik zie die ongelofelijk graag en hij mij ook”. “We zeggen alles tegen mekaar, weten alles van mekaar en we willen eender wat doen, om mekaar te laten genieten”.
“Dikwijls likt Dries mij en telkens ontplof ik”. “Soms laat ik Magda mij likken en ondertussen laat ik Dries zich leegspuiten in het kontje van Magda, want, dat zei ik je al, mijn kontje is wat nauw voor zijn apparaat”. Peggy trok grote ogen. Charlotte zei : “Dries heeft me beloofd nooit iets te doen op seksueel vlak, zonder dat ik er bij ben”. “Ik heb hem dat ook beloofd, maar om jou over jouw schroom wat over te helpen, heb ik Magda wat geholpen om jou daarnet te verwennen”. “Dat was per uitzondering en ik weet zeker dat Dries niet boos gaat zijn, als ik hem dat straks vertel”. Dit was een beetje gelogen, want Dries wist op voorhand al, wat Charlotte die dag van plan was. “Ik weet zeker dat Dries nooit iets bij jou gaat proberen, tenzij ik het hem zou vragen”, vervolgde Charlotte. “Wees dus gerust en geniet van het leven en om jouw genot te vergroten, gebruik Magda zoveel je wilt, al was het vijftig keer op één dag”. Charlotte lachte kirrend. Ze genoten nog een tijd van het zonnetje op hun terras en dronken hun koffie leeg.
Einde deel 6, deel 7 volgt.
Voor commentaar op dit bizarre verhaal, enkel namen en locaties zijn aangepast ; stuur een berichtje naar rickdanvers@yahoo.com of hier op de site. Alle eventueel crimineel interpreteerbare feiten zijn vanzelfsprekend compleet verzonnen. Elke gelijkenis met personen of gebeurtenissen in dit verhaal, berusten louter op toeval. Tevens is dit verhaal enkel bedoeld voor de Gertibaldi site, enkel te kopiëren of te vertalen, mits voorafgaande, schriftelijke toestemming van de auteur.
Sensuele groeten,
Rick