Het Archief (deel 4)

Als ik nu door dit huis loop zie ik de spoken van ons verleden. Voor bezoekers is dit gewoon een woonkamer. Ze zien de eettafel waar we met kerst dineren en de bank waar we Netflix kijken en ik gisteravond nog ‘Vrij Uitzicht’ van Anya Niewierra las. Maar ik zie iets anders. Ik zie de plekken waar grenzen vervaagden. Ik zie de plek waar mijn man veranderde van deelnemer in toeschouwer.
Het is fascinerend hoe flexibel moraliteit is als je de gordijnen dichtdoet. We leren dat je trouw moet zijn en dat je je partner voor jezelf moet houden. Maar wat als het delen van je partner juist de ultieme vorm van vertrouwen wordt? Wat als de indringer geen bedreiging is maar de brandstof waar je huwelijk op draait?

Mensen denken vaak dat overspel iets is wat je stiekem doet in hotels of auto’s. Dat je je eigen veilige haven schoon wilt houden van zonden. Maar wij deden het tegenovergestelde. Wij nodigden het gevaar uit op de koffie.

**********

De dagen na de ontdekking waren koortsachtig. Waar ik had verwacht dat ons huis zou veranderen in een koude vesting van stilzwijgen en verwijten, gebeurde het tegenovergestelde. De lucht in onze woning leek elektrisch geladen. Sjoerd was veranderd. Mijn stabiele en betrouwbare Sjoerd, met zijn leuke brilletje en zijn keurige overhemden, was veranderd in een man die ik nauwelijks herkende. Zijn vragen waren onuitputtelijk. Het was niet langer een verhoor om de waarheid boven tafel te krijgen, het was een gretige honger naar details die hij als brandstof gebruikte voor zijn eigen fantasieën.
In bed wilde hij het horen. Hoe Dick mij aanraakte. Wat hij tegen me zei. Hoe zijn handen voelden in vergelijking met die van hem. En terwijl ik vertelde, met een stem die steeds vaster en brutaler werd, zag ik hoe Sjoerd zichzelf verloor. Het idee dat een andere man zijn vrouw bezat en dat ik genoot van handen die niet de zijne waren, maakte iets in hem los dat jarenlang geslapen moest hebben. Hij was niet jaloers op de manier die ik kende. Hij was jaloers op de ervaring, maar hij wilde die ervaring niet stoppen. Hij wilde er deel van uitmaken.

Het onvermijdelijke verzoek kwam op een woensdagavond, precies een week na de confrontatie aan de eettafel. We lagen in bed en de lakens waren verstrengeld om onze benen.
“Ik wil het zien,” zei Sjoerd in het donker.
Ik draaide me naar hem toe, in de veronderstelling dat hij de foto’s bedoelde.
“Die heb je toch al gezien? Meerdere keren zelfs.”
“Nee,” zei hij. Ik hoorde hem slikken. “Niet de foto’s. Ik wil het zien gebeuren. Ik wil zien hoe hij foto’s van je maakt. Hier. In ons huis.”
Mijn hart sloeg een slag over en ik trok me instinctief terug tegen de rand van het matras.
“Dat kan niet, Sjoerd,” fluisterde ik. “Dat is… dat zijn twee verschillende werelden. Dick is daar. Jij bent hier. Als ik hem hierheen haal, is er geen weg meer terug.”

We praatten er die nacht uren over. En de avond daarna weer. Ik was bang. Doodsbang. Niet voor Dick, maar voor wat er van ons over zou blijven. Ons huis was mijn veilige haven, de plek waar ik mijn zondige huid aflegde en weer gewoon ‘Vicky de echtgenote’ kon zijn. Als Dick die drempel over zou stappen, zou hij die veiligheid besmetten. Dan was er geen plek meer om te schuilen.
Zijn argumenten waren logisch, maar mijn weerstand was emotioneel. Ik wilde mijn geheim niet delen, ik wilde het koesteren. Maar tegelijkertijd, diep onder die angst, voelde ik die donkere stroom weer trekken. Het beeld van Dick in onze woonkamer, met Sjoerd die machteloos toekeek… het was een scenario dat zo pervers was dat mijn lichaam reageerde, zelfs terwijl mijn hoofd ‘nee’ schreeuwde.
Pas op vrijdagochtend, na twee dagen van twijfelen en scenario’s malen, gaf ik toe. Niet omdat Sjoerd me dwong, maar omdat de nieuwsgierigheid het won van de veiligheid. Ik wilde weten of ik het kon. Of ik die twee kanten van mezelf kon laten versmelten.

Het bellen van Dick voelde als een bekentenis. Ik zat met mijn telefoon in de hand in de auto, de deuren op slot, en staarde naar zijn nummer. Wat als hij nee zei? Of erger nog, wat als hij ja zei en de situatie zou escaleren tot iets wat ik niet kon controleren?
Met trillende vingers drukte ik op bellen. Ik legde de situatie uit, hakkelend, bang dat hij het idee belachelijk zou vinden of te riskant.
Er viel een stilte aan de andere kant van de lijn.
“Dus hij wil kijken?” vroeg Dick uiteindelijk. Zijn stem klonk niet verbaasd, eerder geamuseerd. Ik hoorde de glimlach door de telefoon heen. “Interessant. De toeschouwer wil de arena in.”
“Vind je het niet raar?” vroeg ik zacht.
“Nee. Het is een natuurlijke progressie,” zei Dick met diezelfde nonchalante zelfverzekerdheid die me zo aantrok. “Maar luister goed Vic. Als jij dit wilt, dan doen we het. Maar dan speel ik geen gast. Ik kom niet op de koffie om over het weer te praten. Als ik daar ben, ben ik de fotograaf. En jij bent mijn model. Sjoerd is lucht. Begrepen?”
Ik slikte. “Ja.”

De voorbereiding voelde surrealistisch. Ik nam een halve dag vrij van mijn werk. Ik wilde dat het huis perfect was, maar vooral dat ik perfect was. Ik stofzuigde de woonkamer alsof de koning op bezoek kwam. Het was een absurde poging om controle te houden over een situatie die per definitie oncontroleerbaar was.
Rond vier uur ging ik in bad. Ik schoor mijn benen zo glad dat ze glansden. Ik verzorgde mijn lichaam met een toewijding die bijna religieus was. Terwijl ik daar lag in het warme water probeerde ik me voor te stellen hoe de avond zou verlopen. Zouden ze elkaar de hand schudden? Zouden we praten over koetjes en kalfjes voordat ik mijn kleren uittrok? De absurditeit ervan maakte me misselijk van de zenuwen maar de adrenaline gierde door mijn lijf.

Mijn kleding koos ik zorgvuldig. Ik wilde niet meteen alles weggeven. Ik koos voor een kort en zwart jurkje, met een diep uitgesneden rug, dat strak om mijn lichaam sloot. Daaronder droeg ik een setje van donkerrood kant. Een bh die mijn borsten omhoog duwde en een string die nauwelijks iets verhulde. Ik deed jarretels aan en trok mijn dunste en duurste kousen aan. Een combinatie waarvan ik wist dat Sjoerd die fantastisch vond. Het gevoel van de zijde tegen mijn huid was een constante herinnering aan wat er ging komen.

Toen Sjoerd om zes uur thuiskwam was hij nerveus. Hij liep ijsberend door de kamer, trok aan zijn kraag en poetste zijn bril meerdere keren.
“Moet ik iets speciaals doen?” vroeg hij terwijl hij naar me keek alsof ik een vreemde was in zijn eigen huis.
“Wees gewoon jezelf,” zei ik terwijl ik een glas wijn voor hem inschonk. Mijn hand trilde nauwelijks. “Je hoeft alleen maar te zijn. En te kijken.”
Hij nam een grote slok wijn en knikte. Ik zag de blos op zijn wangen. Hij was bang maar hij was ook opgewonden. Ik zag de reactie van zijn lichaam die hij probeerde te verbergen door zijn colbertje dicht te knopen.

Om acht uur ging de bel. Het geluid sneed door de stilte van de woonkamer. Sjoerd en ik keken elkaar aan. Dit was het. Er was geen weg meer terug.
“Ik doe wel open,” zei Sjoerd. Zijn stem klonk hees.
Ik bleef in het midden van de woonkamer staan. Mijn handen had ik samengevouwen voor mijn buik en mijn hart bonkte in mijn keel. Ik hoorde de voordeur opengaan. Ik hoorde stemmen in de hal. De zware en zelfverzekerde bariton van Dick en de iets hogere en gespannen stem van Sjoerd.
“Goedenavond,” hoorde ik Dick zeggen. “Dick. Aangenaam.”
“Sjoerd. Kom binnen.”

Toen ze de woonkamer binnenliepen voelde het alsof de zuurstof uit de ruimte werd gezogen. Dick droeg een spijkerbroek en een zwart overhemd waarvan de mouwen nonchalant waren opgerold. Over zijn schouder hing zijn cameratas en in zijn hand droeg hij een statief. Hij oogde ontspannen alsof hij dit elke dag deed. Hij vulde de ruimte met een mannelijke energie die Sjoerd in zijn nette kantoorkleding plotseling kleiner deed lijken.
Dick keek niet naar Sjoerd. Hij keek direct naar mij. Zijn blauwe ogen gleden over mijn lichaam. Van mijn hakken naar mijn heupen en uiteindelijk naar mijn ogen. Er verscheen een kleine en arrogante glimlach op zijn lippen.
“Hallo Vicky,” zei hij.
“Hoi Dick,” antwoordde ik zacht, bijna schaapachtig.
Sjoerd stond erbij. Hij oogde ongemakkelijk en had zijn handen in zijn zakken. Hij leek niet te weten waar hij moest kijken. Naar de man die zijn vrouw begeerde of naar zijn vrouw die zich daarop had voorbereid.
“Willen jullie wat drinken?” vroeg Sjoerd hakkelend.

Dick zette zijn tas neer op de eettafel. Hij begon zijn spullen uit te pakken zonder op te kijken.
“Water is prima,” zei hij. “We gaan meteen beginnen. Het licht is nu goed.”
Het was duidelijk wie de leiding had. Dick nam de ruimte over. Hij verplaatste onze salontafel zonder te vragen, schoof de bank iets naar achteren en zette twee studiolampen op. Onze gezellige en burgerlijke woonkamer veranderde in een set. Een plek waar dingen gingen gebeuren die het daglicht niet konden verdragen.

Sjoerd kwam terug met het water en ging op een korte aanwijzing van Dick in de fauteuil in de hoek zitten. Hij zat in de schaduw, net buiten het bereik van de felle lampen die Dick nu aandeed.
“Ga daar staan,” zei Dick tegen mij terwijl hij wees naar de witte muur bij de open haard.
Ik liep ernaartoe. De hitte van de lampen was direct voelbaar op mijn huid. Ik voelde Sjoerds ogen op me branden vanuit de donkere hoek.
“Jasje uit,” commandeerde Dick. Hij stond achter zijn camera en stelde de lens in.
Ik trok het korte colbertje uit dat ik over mijn jurk droeg. Mijn blote armen en schouders werden verlicht.
Klik. Klik.

“Kijk naar mij,” zei Dick. “Vergeet hem. Hij is er niet. Alleen jij en ik.”
“Hij,” dacht ik. Dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Ik was me hyperbewust van Sjoerd. Ik hoorde zijn ademhaling versnellen in de stilte tussen de klikken van de sluiter door. Maar Dicks stem en zijn dwingende aanwijzingen trokken me in de bubbel die we de afgelopen maanden hadden gecreëerd.
“Hand in je zij. Kin omhoog. Ja mooi. Nu de rits van die jurk.”
Mijn hand ging naar mijn rug. Ik vond het lipje van de rits. Langzaam en tergend langzaam trok ik hem naar beneden. De stof van de jurk viel open. Hij gleed van mijn schouders en bleef hangen op mijn heupen. Mijn rode bh en de bovenkant van mijn borsten werden zichtbaar.
“Stop daar,” zei Dick. Hij kwam dichterbij voor een close-up.
Ik keek in de lens. Ik probeerde de sensualiteit die ik voelde te projecteren. Het idee dat Sjoerd nu zag hoe ik naar Dick keek en hoe ik me aanbood aan zijn camera was een afrodisiacum dat sterker was dan alles wat ik ooit had gevoeld.

“Laat de jurk vallen,” zei Dick zacht.
Ik deed een stapje opzij en de zwarte stof viel in een hoopje op de vloer. Daar stond ik. In mijn rode lingerie met mijn kousen strak om mijn benen en mijn hakken die me langer en trotser maakten.
Ik hoorde een geluid uit de hoek. Sjoerd. Ik durfde niet te kijken maar ik wist dat hij naar me staarde alsof hij me voor het eerst zag.

Dick stopte even met fotograferen. Hij liet de camera aan zijn riem hangen en liep naar me toe. Hij kwam mijn persoonlijke ruimte binnen. Zo dichtbij dat ik zijn lichaamswarmte voelde. Hij stak zijn hand uit en raakte mijn schouder aan. Zijn vingers gleden langzaam naar beneden. Over het bandje van mijn bh en naar de welving van mijn borst.
“Je hebt een prachtig lichaam. Gemaakt om naar te kijken. Gemaakt om aangeraakt te worden.”
Ik hoorde Sjoerd verschuiven op zijn stoel. Ik wist dat Dick hem ook hoorde, maar hij negeerde hem compleet.
Dick streek zachtjes over mijn borst.
“Maak je bh los,” zei hij vriendelijk maar dwingend.
Mijn vingers trilden toen ik de haakjes op mijn rug losmaakte. De bh viel weg. Mijn borsten waren vrij. Ik voelde me naakt en blootgesteld en tegelijkertijd voelde ik me een godin.

Dick pakte zijn camera weer. Hij maakte foto’s van mijn borsten, van mijn buik en van mijn benen. Hij liet me draaien en bukken en strekken. Hij behandelde me als een muze, een kunstwerk dat hij mocht vormen en vastleggen.
“Ga op de bank liggen,” zei hij na een aantal foto’s.
Ik liep naar de bank. Onze bank. De bank waar we ’s avonds het nieuws keken en waar we koffie dronken op zondagochtend. Ik ging liggen met mijn rug tegen de leuning en mijn benen opgetrokken. Ik verwachtte dat hij nu naar me toe zou komen, dat het fotograferen voorbij was, maar Dick hield de camera voor zijn oog.
“Spreid je benen,” beval Dick, terwijl hij dichterbij kwam en boven me kwam hangen. “Niet verlegen doen nu. De lens wil alles zien.”
Ik liet mijn knieën naar buiten vallen. De stof van mijn jurkje kroop omhoog, waardoor mijn kousen en het dunne strookje stof van mijn string zichtbaar werden.
Klik. Klik.

“Mooi,” mompelde hij. “En nu je handen. Ik wil dat je laat zien wat je wilt. Raak jezelf aan.”
Mijn hart bonkte in mijn keel. Sjoerd zat nog geen drie meter bij me vandaan. Ik voelde zijn blik branden, maar ik dwong mezelf om alleen naar het zwarte oog van de camera te kijken. Ik bracht mijn hand naar beneden, tussen mijn dijen. Mijn vingers gleden over de rand van mijn kous, over de zachte huid van mijn binnenbeen, tot aan het kruisje van mijn slip.
“Kijk me aan,” zei Dick dwingend. “Kijk in de lens en vertel me met je ogen wat je nodig hebt, Vic.”
Ik deed wat hij vroeg. Ik krulde mijn vingers in de stof, trok het slipje iets opzij en liet mijn vingertoppen over mijn gevoelige plek glijden. Ik opende mijn mond iets, mijn ademhaling versnelde. Ik flirtte met de lens, ik daagde hem uit. Ik gaf hem die zwoele, smekende blik die ik normaal alleen in het donker had. Ik zag de flits weerkaatsen in mijn ogen. Ik lag daar, op mijn eigen bank, mezelf te betasten voor een collega, terwijl mijn man toekeek. Het was vernederend en het was het geilste wat ik ooit had gedaan.

Dick bleef fotograferen. Hij bewoog om me heen, zocht de beste hoeken, zoomde in op mijn vingers, op mijn vochtige lippen, op de lust in mijn ogen.
Pas toen hij zeker wist dat hij mijn overgave had vastgelegd, liet hij de camera zakken. Hij zette hem neer op de salontafel, naast een stapeltje tijdschriften. De fotoshoot was voorbij. Het echte spel begon nu.
Sjoerd zat op het puntje van zijn stoel. Ik zag dat zijn hand op zijn broek rustte, zijn knokkels wit van de spanning. Hij was aan het kijken met een intensiteit die bijna voelbaar was. De aanblik van mijn man die zo opgewonden was door mijn publieke vertoning stuurde een golf van verlangen door mijn lijf die me bijna deed duizelen.

Dick boog zich over me heen. Hij kuste me niet. Met een handige beweging maakte hij mijn jarretels los. Daarna pakte hij mijn kousen vast bij de rand en trok ze langzaam naar beneden, maar liet ze halverwege mijn dijen zitten. Ik zag hoe mijn string op de grond naast de bank viel.
“Zo,” zei hij. “Nu ben je klaar.”
Hij maakte zijn riem los. Zijn broek gleed omlaag. Ik zag hoe hij klaar voor me was. Hij nam niet de moeite om zich verder uit te kleden. Hij was hier niet om te vrijen. Hij was hier om te nemen.
Hij duwde mijn benen wijd uit elkaar. Ik lag volledig open voor hem en voor Sjoerd die schuin achter hem zat. Ik kon Sjoerds gezicht zien, net langs Dicks heup. Zijn ogen wijd opengesperd achter zijn bril, zijn mond halfopen en zijn hand nog steeds op zijn kruis. Hij keek niet naar Dick, hij keek naar mij. Naar hoe ik daar lag, wachtend om gevuld te worden door een ander.

Zonder enige voorbereiding kwam Dick bij me binnen. De schok was immens en ik voelde het overal tintelen. Ik slaakte een kreet en mijn hoofd viel achterover tegen de leuning. Hij eiste me op in mijn eigen huis. Op de plek waar ik me normaal zo veilig en braaf voelde werd ik nu gereduceerd tot puur instinct. Het voelde anders dan in zijn studio. Rauwer. Echter. Hier met Sjoerd erbij voelde het verboden en ongelooflijk intiem. Het was alsof we met zijn drieën een geheim verbond sloten dat niemand buiten deze muren ooit zou begrijpen.
“Kijk naar hem,” fluisterde Dick in mijn oor terwijl hij een ritme vond. Diep en meeslepend. Zijn stem was dwingend en drong dieper door dan zijn lichaam. “Kijk naar je man Vicky. Laat hem zien hoe je geniet.”

Ik voelde een vlaag van schaamte die direct werd overspoeld door een golf van perverse trots. Ik wilde dat hij het zag. Ik wilde dat hij wist dat ik dit kon zijn. Ik draaide mijn hoofd naar Sjoerd. Mijn hart hamerde in mijn keel toen onze blikken elkaar kruisten. Ik was bang voor afkeuring maar ik zag geen jaloezie in zijn ogen. Ik zag pure en onversneden aanbidding. Het was een blik die me deed beseffen dat ik op dit moment machtiger was dan ooit. Hij zag hoe een andere man zijn vrouw liefhad op een manier die hij zelf niet kon en in plaats van weg te kijken dronk hij het in. Hij zag hoe mijn borsten bewogen bij elke beweging en hoe mijn gezicht ontspande in puur genot. Ik voelde me tegelijkertijd zijn vrouw en zijn idool.
“Oh god,” hijgde ik. De woorden ontsnapten aan mijn controle. “Sjoerd… kijk…” Het was een smeekbede en een bevel tegelijk. Zie wie ik echt ben.

Dick pakte mijn polsen vast en drukte ze boven mijn hoofd tegen de leuning van de bank. Hij leidde me volledig. Ik was overgeleverd aan zijn tempo, vastgehouden onder zijn gewicht, open en bloot voor de toeschouwer die mijn man was.
Ik keek naar Sjoerd. Ik zag de emotie in zijn ogen staan.
Ik voelde de wrijving en de hitte. De druk bouwde zich op in mijn onderbuik. Het was een heerlijke en overweldigende sensatie. Ik wilde dat hij doorging, dat hij me naar dat punt bracht waar ik alles zou vergeten.
“Kom voor me,” fluisterde Dick.

De toestemming was alles wat ik nodig had. Ik spande mijn spieren aan en mijn heupen kwamen omhoog zoekend naar meer contact. Dat wat volgde was verpletterend. Ik riep het uit en mijn nagels zochten houvast in de stof van de bank. Ik voelde hoe ik samentrok rond hem.
Vlak daarna voelde ik Dick verstijven. Hij ademde diep uit en bewoog nog enkele keren krachtig. Ik voelde de warmte die hij in mij achterliet. Hij deelde zijn hoogtepunt met mij terwijl mijn man toekeek.
Hij zakte op me. Zwaar en bezweet. We lagen daar even. Hijgend en verstrengeld. De geur van intimiteit hing in de kamer.

Toen kwam Dick langzaam overeind. Hij fatsoeneerde zijn kleding, trok zijn riem strak en keek naar mij met een voldane blik in zijn ogen. Ik lag daar nog steeds. Onderuit op de bank. Mijn benen wijd maar ontspannen, mijn kleding niet op zijn plek en mijn lichaam nagloeiend van de ervaring.
Dick pakte zijn spullen. Hij brak de lampen af en stopte zijn camera in de tas. Binnen vijf minuten was de studio weer een woonkamer. Dick draaide zich om naar Sjoerd.
“Bedankt voor de gastvrijheid Sjoerd,” zei hij. Zijn toon was beleefd. De boodschap was duidelijk. De cirkel was rond.
Sjoerd zat nog steeds in de stoel. Hij knikte, niet in staat om te spreken. Hij zag eruit alsof hij net een marathon had gelopen. Uitgeput en leeg maar op een vreemde manier voldaan.
“Ik zie je op kantoor Vic,” zei hij bij de deur. Hij gaf me geen kus. Hij raakte me niet meer aan. Het moment was voorbij.

Toen de deur achter hem dichtviel was de stilte in huis oorverdovend. Ik hief mezelf langzaam overeind. Mijn benen voelden zwaar en trilden nog na. Ik voelde iets kriebelen op mijn bovenbeen en streek met mijn handpalm over de binnenkant van mijn dij om het vocht weg te halen. Maar in plaats van het te verwijderen smeerde ik het parelmoerachtige spoor alleen maar verder uit. Het vormde een dunne en glanzende laag op mijn huid die opdroogde in de koelte van de kamer. Ik keek ernaar. Het was een zichtbaar merkteken dat hij had achtergelaten en ik liet het zitten. Ik voelde me compleet.

Sjoerd stond op uit zijn stoel. Hij liep naar me toe. Hij keek niet naar mijn gezicht maar naar mij als geheel, naar de ravage en de schoonheid ervan. Hij viel op zijn knieën voor me. Hij zei niets. Hij legde zijn hoofd in mijn schoot en sloeg zijn armen om mijn middel. Zijn wang rustte tegen mijn blote dij, precies op de plek waar ik zojuist met mijn hand was geweest.
Ik legde mijn hand op zijn hoofd en streelde zijn donkere haar. Ik wist wat hij rook en voelde. De restanten van Dick kleefden aan mij en nu ook aan zijn wang maar het maakte me niet uit. Het hoorde erbij. Dit was onze nieuwe realiteit. We waren niet kapot. We waren veranderd. En in die verandering hadden we een nieuwe en diepere vorm van liefde gevonden.

Die avond later in bed spraken we niet. Sjoerd hield me vast. Steviger dan normaal. En terwijl ik in slaap viel wist ik dat dit nog maar het begin was. Dick had een deur geopend maar de gang daarachter was lang en onbekend en ik wilde weten wat er aan het einde lag.