De eerste klas van vlucht KL567 naar Nairobi was stil, op het zachte gezoem van de airco en het af en toe knisperen van papieren na. Ik lag in m’n stoel, rug helemaal naar achteren, dekentje tot aan m’n kin getrokken alsof ik in een cocon zat. Maar slapen? Vergeet het maar. M’n ogen prikten van vermoeidheid, maar m’n brein bleef maar draaien. Denken aan werk, aan die ruzie met m’n broer, aan hoe leeg m’n hotelkamer in Nairobi straks zou voelen. Ik draaide m’n pols om te kijken op m’n horloge. 03:17. Drie uur ’s nachts. Nog zes uur tot we landen.
M’n hand gleed onder het dekentje, naar beneden, naar m’n broek. Ik had m’n riem al losgemaakt, m’n gulp half open. M’n pik voelde zwaar en warm, hij wilde echt iets doen. Ik sloot m’n ogen en begon langzaam te bewegen, een-handig, zachtjes. Het was niet dat ik zo geil was, het was gewoon iets om de tijd te doden, om m’n hoofd leeg te maken. Maar na een paar minuten merkte ik dat ik mezelf niet meer losliet. M’n ademhaling versnelde, m’n vingers werden steviger. M’n lippen gingen iets van elkaar, alsof ik iets wilde zeggen maar niet durfde.
Toen hoorde ik het. Een zacht geritsel. M’n ogen vlogen open. Bij de eersteklasdeur stond een stewardess, en ze keek recht naar m’n hand. Naar m’n hand die m’n eigen pik vasthield. Ze had een dienblad in haar handen, maar haar blik was niet op mij gericht, ze keek recht naar beneden, naar m’n kruis. Ik schrok zo dat ik meteen m’n hand weg trok. Shit. Shit, shit, shit. M’n gezicht werd warm. Ik trok m’n hand zo snel terug dat ik per ongeluk m’n lul even vastpakte. Au. Dat deed pijn. Ik probeerde m’n gulp dicht te doen, maar m’n vingers trilden.
Ze kwam dichterbij, haar gezicht een mix van geamuseerd en nieuwsgierig. Haar ogen bleven even hangen op m’n kruis, alsof ze nog even wilde zien hoe het eruitzag. Toen keek ze op, naar m’n gezicht. Ze glimlachte. Niet een beleefde glimlach, maar een die zei: Ik weet hoe het zit.
Haar naamkaartje hing aan haar borstzak: Sylvia. Sylvia met een ‘y’. Ze was niet veel ouder dan vijfentwintig, schatte ik, met donker haar in een strakke paardenstaart. Ze droeg de standaard stewardessenkleding: een wit overhemd met strik, een zwarte broek en zwarte pumps. Maar het overhemd zat strak om haar borsten, en toen ze bewoog, zag ik hoe haar tepels door het dunne stof heen prikten. Ze had een klein rond brilletje op, maar dat maakte haar niet minder aantrekkelijk. Sterker nog, het gaf haar iets schattigs, iets ondeugends.
‘Meneer is… bezig?’ zei ze zachtjes, terwijl ze het dienblad op het tafeltje naast me zette. Ik voelde m’n gezicht nog harder branden. Ik kon geen woord uitbrengen. Wat moest ik zeggen? Ja, mevrouw, ik zat mezelf af te trekken, maar nu voel ik me als een tiener die betrapt is met zijn hand in de koektrommel. Ik keek haar aan, maar m’n blik zakte meteen naar haar borsten. Ze droeg een bh onder dat overhemd, maar je kon zien dat ze niet veel ruimte innam. Of misschien was het gewoon dat ik zo opgefokt was dat alles me groter leek.
‘Ik… ik probeerde in slaap te komen,’ stamelde ik uiteindelijk. Ze keek me aan alsof ze niet geloofde wat ik zei, maar ze zei niets. In plaats daarvan pakte ze het dienblad weer op en liep om m’n stoel heen. Ik rook haar parfum—iets zoets, alsof ze vanille had opgedaan. Ze stond nu achter me, en ik voelde haar adem in m’n nek. Ze boog zich voorover en fluisterde: ‘Misschien kan ik helpen.’
M’n hart bonkte in m’n keel. Wat bedoelde ze daarmee? Wilde ze me een pilletje geven? Een glaasje water? Of… iets anders? Ze liep weer naar voren, haar heupen wiegend in die strakke broek. Ik kon m’n ogen niet van haar kont afhouden. Ze was niet dik, maar ze had wel rondingen op de juiste plekken. Ze draaide zich om en keek me aan met een blik die zei: Nou?
‘Ik heb gezien wat je aan het doen was,’ zei ze ronduit. ‘En ik vind het zonde van m’n tijd om te doen alsof ik het niet heb gezien.’ Haar stem klonk niet boos, niet veroordelend. Het klonk alsof ze gewoon een praktische beslissing nam. ‘Dus… als je wilt, kan ik het overnemen. Voor een kleine vergoeding.’
Ik slikte. ‘Een vergoeding?’
Ze knikte. ‘Ja. Een uur van m’n tijd kost vijfhonderd euro. Maar aangezien je in first class zit, mag het ook voor nihil.’ Ze glimlachte weer, en deze keer was het een glimlach die zei: Je hebt geluk dat ik een goed hart heb.
Ik keek naar haar, naar de manier waarop ze stond, zelfverzekerd, alsof ze dit soort aanbiedingen elke dag deed. Misschien deed ze dat ook wel. Misschien was dit gewoon haar werk. Maar iets in me zei dat dit anders was. Iets in haar ogen zei dat ze dit niet voor iedereen zou doen.
‘En… wat houdt dat dan precies in?’ vroeg ik, terwijl ik m’n gulp weer een klein stukje opende. M’n pik was inmiddels halfhard, en ik voelde me als een schooljongen die voor het eerst een meisje ziet poedelen.
Ze liep dichterbij en boog zich over me heen, haar lippen vlak bij m’n oor. ‘Alles wat je wilt,’ fluisterde ze. ‘Ik bijt niet. Tenzij je dat wilt.’
Ik voelde haar hand op m’n schouder, warm en zacht. Ze duwde me zachtjes achterover in m’n stoel, tot m’n hoofd tegen de hoofdsteun lag. Haar vingers gleden over m’n borst, langs m’n buik, naar beneden, naar m’n gulp. Ik hield m’n adem in. Ze trok m’n rits helemaal open, en m’n pik sprong meteen naar voren, hard en kloppend. Ze pakte hem vast, haar hand koel tegen m’n warme vel. Ik kreunde zachtjes.
‘Ooo,’ zei ze, terwijl ze hem een paar keer op en neer bewoog. ‘Je bent al helemaal klaar voor me, hè?’ Haar stem klonk speels, alsof dit het leukste werk was dat ze ooit had gehad. Ik wilde iets zeggen, maar m’n stem was weg. Ik kon alleen maar kijken hoe ze me vastpakte, haar vingers stevig om m’n schacht, haar duim over m’n eikel wrijvend.
Ze liet me los en stapte achteruit, naar het tafeltje waar haar dienblad stond. Ze pakte een flesje water en een paar tissues. ‘Even bijspoelen,’ zei ze, terwijl ze het flesje naar me toe hield. ‘Voor het geval je straks in m’n mond wilt komen.’
Ik nam een slok, m’n hand nog steeds om m’n pik geklemd. Ik proefde het water, koel en fris. Ze pakte de fles weer terug, zette hem neer en boog zich voorover. Haar lippen waren vlak bij m’n eikel, en ik voelde haar warme adem. ‘Klaar?’ vroeg ze, alsof ze toestemming nodig had.
Ik knikte, niet in staat om iets te zeggen. Ze opende haar mond en nam me helemaal in één keer in haar mond. M’n adem stokte. Haar tong gleed over m’n schacht, rondjes draaiend, terwijl ze haar lippen strak om me heen hield. Ik greep de armleuningen van m’n stoel vast, m’n nagels groeven in het leer. Ze zoog, haar wangen hol, en ik voelde hoe m’n pik harder en harder werd.
‘Zo lekker,’ mompelde ze, terwijl ze even stopte om adem te halen. ‘Je smaakt zout. Net als ik.’ Ze likte haar lippen en nam me weer in haar mond, dieper deze keer. Haar hand gleed tussen m’n benen en masseerde m’n ballen, zachtjes, alsof ze ze wilde voelen.
Ik kreunde, m’n heupen kwamen vanzelf omhoog, duwend in haar mond. Ze liet me even los en keek me aan. ‘Je mag me neuken,’ zei ze. ‘Als je dat wilt.’ Ze ging rechtop staan en trok haar broek uit, gevolgd door haar slipje. Ik zag haar kutje, glanzend, nat, roze. Ze ging op haar knieën zitten, haar kont naar me toe, en wachtte.
Ik wist niet wat ik moest doen. Moest ik haar van achteren pakken? Of moest ik haar op haar rug leggen? Ik stond op en deed m’n broek helemaal uit, m’n pik recht vooruit. Ze keek naar me en glimlachte. ‘Kom maar,’ zei ze. ‘Kom maar in me.’
Ik knielde achter haar neer, m’n handen op haar heupen. Ze had een strakke kont, de huid glad en warm onder m’n vingers. Ik gleed met m’n pik langs haar natte kutje, voelde hoe ze trilde. ‘Ja,’ zei ze, ‘alsjeblieft.’ Ik duwde naar voren, en m’n eikel gleed meteen naar binnen. Ze was strak, zo strak dat ik even dacht dat ik zou komen voordat ik zelfs maar begonnen was.
‘Fuck,’ kreunde ik, terwijl ik dieper ging. Ze was nat, maar niet zo nat als ik had gehoopt. Of misschien was ik gewoon zo opgefokt dat alles op me overkwam. Ik trok me een stukje terug en stootte weer naar voren, harder deze keer. Ze kreunde, haar handen op de grond, haar kont omhoog duwend om me dieper te laten gaan.
Ik pakte haar heupen steviger vast en begon te neuken, m’n pik glijdend in en uit, nat van haar sappen. Ze kreunde bij elke stoot, haar stem hoog en hijgend. ‘Ja, ja, ja,’ zei ze, ‘harder, alsjeblieft.’ Ik deed wat ze vroeg, m’n heupen klappend tegen haar kont, het geluid van onze lichamen die tegen elkaar aan sloegen vulde de cabine.
M’n ballen trokken samen, en ik voelde het komen. Ik wilde niet stoppen, maar ik kon het niet meer tegenhouden. ‘Ik kom,’ hijgde ik, terwijl ik nog een paar keer stootte en toen explodeerde in haar. Ik spoot diep in haar, m’n zaad stroomde naar binnen, en ik voelde hoe ze zich om me heen spande, alsof ze alles wilde opzuigen.
Ik viel op haar neer, m’n borst tegen haar rug, m’n pik nog steeds in haar. Ze draaide zich om en keek me aan, haar ogen glanzend. ‘Dat was…’ begon ze, maar ze maakte haar zin niet af. Ze kuste me, haar tong in m’n mond, en ik proefde mezelf op haar lippen.
We lagen even stil, hijgend, onze lichamen nog steeds verstrengeld. De stoel was smal, maar we pasten precies. Sylvia lag onder me, haar benen om me heen geslagen, haar handen op m’n rug. Ik voelde hoe haar hart bonsde, net zo hard als het mijne.
‘Dus,’ zei ze zachtjes, ‘was het het waard?’
Ik lachte zachtjes. ‘Zonder twijfel.’
Ze glimlachte en streek met haar vingers door m’n haar. ‘Goed. Want ik heb nog een uur voor m’n volgende ronde.’ Ze keek op haar horloge. ‘Tijd genoeg voor nog een rondje.’
Ik voelde m’n pik alweer aanspannen tegen haar buik. ‘Echt?’
Ze knikte en duwde me zachtjes van zich af. ‘Maar nu eerst even rechtop zitten. Ik wil je nog een keer zien klaarkomen.’
Ik ging rechtop zitten, m’n rug tegen de stoelleuning. Ze knielde voor me neer, haar handen op m’n dijen. Ze nam me weer in haar mond, diep en hard, en ik voelde hoe haar tong over m’n schacht gleed, haar lippen strak om me heen. Ik greep haar haar vast en trok haar dichterbij, terwijl m’n heupen omhoog kwamen om haar te ontmoeten.
Toen de ochtendzon door de ramen scheen, lag ik nog steeds in dezelfde stoel, maar nu was Sylvia verdwenen. M’n dekentje lag over me heen, en ik voelde me… anders. Niet zo eenzaam meer. Niet zo verloren. Het was gewoon een vlucht, een nachtelijke ontmoeting, maar het had me iets gegeven. Misschien niet voor altijd, maar voor nu.
Ik keek op m’n telefoon. Nog twee uur tot we landen. Ik checkte m’n e-mails, las een bericht van m’n broer: Sorry voor laatst, we moeten praten, maar ik voelde geen boosheid meer. Alleen maar opluchting. Misschien had ik Sylvia nodig gehad om me eraan te herinneren dat er nog goede dingen waren in de wereld. Of misschien was het gewoon het ontladende gevoel na een goede wip.
Ik glimlachte en sloot m’n ogen. Het was toch nog een goede vlucht geworden.