BLOOTGEVEN
Maisy
Tijdens het zingen kruipen me de rillingen over mijn rug. De samenzang met Nico voelt net zo mooi en intiem als hoe het op me over kwam in ‘A star is born’. Hij doet er alles aan om tijdens het zingen een klik met mij te krijgen en ik moet toegeven dat het echt onwijs leuk is om dit samen te doen. Maar aan de andere kant van me staat Liam en ook met hem houd ik oogcontact, ik wil dat hij weet dat ik me niet laat inpakken. Terwijl we ‘Shallow’ zingen is de oefenruimte helemaal volgelopen en aan het slot krijgen we een giga-applaus. Ik kan zien dat de band totaal niet weet wat haar overkomt, zoveel reactie zijn ze niet gewend.
Als de jongens naderhand voorstellen dat ik zaterdag meega om aan het slot van hun setlist ‘See me’ en ‘Shallow’ mee te zingen twijfel ik niet lang, het lijkt me een superervaring. Bovendien voel ik dat het me helpt om in de juiste mood te komen voor de songtekst, die ik moet schrijven voor de schoolopdracht van Liam en mij. Ondertussen is voor mij sowieso al wel duidelijk geworden dat ik over hem en mij wil schrijven. Ik ga schrijven over de afstand die hij tot iedereen wil bewaren en wat er gebeurt als je daar doorheen weet te breken, als je achter dat donkere uiterlijk van hem de leuke en ook een beetje verlegen jongen te zien krijgt.
Na afloop fietsen Liam en ik samen het grootste eind terug en lang zwijgen we, ieder in onze eigen gedachten-bubbel. Dan vraagt Liam zacht wat ik ervan vond. Ik kijk hem aan en zeg hem dat ik het geweldig vond om die nummers mee te zingen. ‘En val je nou op Nico?’ vraagt hij dan. Daar komt de aap dus uit de mouw en ik zeg ‘Nee Liam, ik val zeker niet op Nico.’ Ik zie dat het hem oplucht en daarna spreken we af dat we de volgende dag bij mij thuis een begin gaan maken met onze song. De afspraak is dat ik zoveel mogelijk de tekst schrijf, zodat Liam zich daarna op de muziek kan richten…
Als ik na de repetitie van The Next thuiskom sta ik nog steeds stijf van de adrenaline. In het begin vond ik het spannend om mee te zingen, maar uiteindelijk was het weergaloos leuk, opwindend! Het opgaan in een groep om muziek te maken, de reacties vanuit de zaal, ik had nooit kunnen denken dat het zo leuk zou zijn. Jammer genoeg is er zoals altijd niemand thuis en om me af te reageren besluit ik een duik in het zwembad te nemen.
Ons zwembad ligt achter in de tuin, buiten het zicht van iedereen en zoals altijd duik ik er helemaal bloot in. In een hoog tempo zwem ik een half uur in een straf tempo baantjes op en neer, net zolang tot ik bekaf ben en het weer rustig is in mijn hoofd. Daarna ga ik op een van de ligstoelen liggen en niet veel later sukkel ik in slaap. Als ik wakker word lijkt het wel of ik heb gedroomd over de song die we moeten maken voor onze schoolopdracht. Het is me ineens zonneklaar wat ik daarin wil verwerken. Ik liep er al een paar dagen op de broeden en eigenlijk al tijdens de repetitie kreeg ik het idee dat ik over Liam zou willen schrijven. Er is iets in die jongen dat me raakt.
Van buiten is hij zo onbenaderbaar, al die jaren dat we op dezelfde school zitten heeft hij zich altijd afgesloten, niet alleen voor mij maar volgens mij voor iedereen op school. Soms hangen zijn zwarte haren bijna letterlijk voor zijn ogen, alsof hij een scherm wil tussen de wereld en hem. En nu, nu we door meneer van den Berg voor onze opdracht gekoppeld zijn en wel móeten samenwerken, komt er ineens een andere jongen tevoorschijn. Achter die bravoure is hij bijna een beetje verlegen, wat hij altijd wist te verbergen achter die duistere looks van hem.
Ik besluit een tekst te maken waarin ik naar hem op zoek ga, naar het mysterie dat deze jongen is. Ik ren naar binnen voor een schrijfblokje en een pen en als ik me even later opnieuw op het ligbed heb geïnstalleerd vloeit de tekst er bijna aan éen stuk uit.
Liam
De volgende dag is het vrijdag en hebben we maar tot twaalf uur les. We spraken af bij Maisy thuis aan de schoolopdracht te werken en als we daar arriveren kijk ik mijn ogen uit. Ik had er geen idee van dat ze in zo’n kast van een huis zou wonen, waar verder echt helemaal niemand is. Maisy vertelt dat dat meestal zo is als ze uit school komt, dat haar ouders een eigen zaak hebben, dat ze daar zowat dag en nacht in werken en dat er straks iemand komt om het avondeten te koken. Ik kan het me gewoon niet voorstellen, dat mensen zo rijk kunnen zijn om dat soort dingen voor zich te laten doen.
Maisy heeft een kamer waar die van mijn broers en mij samen in zouden inpassen, niet normaal. En wel echt heel meisjesachtig, met een bank en kussentjes en prulletjes overal, ik ben dat zo níet gewend bij ons thuis. Ze leidt me ook buiten rond en in hun idioot grote tuin maakt het zwembad wel behoorlijk wat indruk op me. Ik zwem best wel graag en het lijkt me supercool als je zelf zo’n plons water hebt waar je zo vaak als je wilt in kan duiken. Als we terug zijn in de keuken, vraagt Maisy of ik ook zin in een omeletje heb. Dat lijkt me wel lekker en even later heeft ze er voor ons allebei een gebakken. Met ons bord op schoot gaan we in de ligstoelen bij het zwembad zitten en zwijgend eten we daar..
Best wel bijzonder hoe dat gaat tussen ons, soms voelt het alsof we elkaar al jaren kennen. We hoeven niet veel te praten om ons toch op ons gemak te voelen bij elkaar. Mam zegt altijd dat ik zo stil ben, maar voor mij voelt dat helemaal niet zo. Ik vind dat praten nogal wordt overschat, bijna altijd gaat het allemaal nergens om. Als ik van iemand iets wil weten vraag ik het, maar meestal vind ik het wel prima zo. Ik zie het liever allemaal een beetje aan, om er dan het mijne van te denken. En hoewel Maisy om te zien het tegenovergestelde is van mij lijkt ze ergens net zo in elkaar te zitten als ik. Ze is ook iemand die niet kletst om het kletsen, en dat is nou precies wat ik steeds leuker aan haar vindt. Dat, en omdat ze natuurlijk een bloedmooie meid is.
Op een gegeven moment vraag ik hoe ze eigenlijk aan die naam komt, Maisy. Ze grinnikt even en reageert: ‘oh, dat is iets van mijn vader. Ik heet eigenlijk Maaike maar toen ik klein was noemde hij me altijd Maisy. En dat is het dus gebleven.’ Grappig wel, een koosnaampje, dan zal-ie d’r wel heel lief hebben gevonden. ‘En jij, hoe kom je aan Liam?’ ‘Ook iets van mijn vader. Hij is gek op rockmuziek en alle drie zijn we genoemd naar een zanger van een rockband. Ik heet naar de zanger van ‘Oasis’.
Als we het eten op hebben zetten we onze borden opzij en dan is wel genieten, in de zon. Net als ik laat Maisy zich achterover zakken en zo liggen we daar. Ondertussen bedenk ik me dat ik het fijn vind om bij haar te zijn, gewoon om wie ze is. Eigenlijk is dit voor het eerst dat ik me bedenk dat meisjes niet alleen tof voor de seks zijn, maar dat je er ook gewoon mee bevriend kan zijn. Want zo lijkt het wel, dat we bevriend zijn, we voelen elkaar heel makkelijk aan.
Na een tijdje liggen we allebei wat te soezen maar als het me op een gegeven moment te heet wordt in de zon, stel ik voor te gaan zwemmen. Maisy stemt er meteen mee in en snel kleed ik me tot op mijn boxer uit, waarna ik in het water spring. Heerlijk! Als ik weer boven kom zie ik nog net tot mijn verrassing dat Maisy zo voor mijn ogen relaxed haar truitje omhoogtrekt. Het ziet er zo geil uit als haar tietjes in het zicht komen. En dan dat fleecebroekje, het maakt haar billen en kruis zo spannend.
Terwijl ik me nog aan haar vergaap duikt ze met een mooi boogje het water in. Kolere, wat een mooie meid. Om mezelf tot de orde te roepen begin ik stevig op en neer te zwemmen en al gauw trekken we gelijk samen op.
Maisy
Ik twijfelde even of ik er wel naakt in zou duiken, maar het leek me beter om dat nog even niet te doen. Liam viel al zowat in katzwijm toen hij m’n borsten te zien kreeg. Dus duik ik er maar snel in, om een einde te maken aan de voorstelling. We zwemmen allebei behoorlijk fanatiek. Hij is er ook goed in, lekker wel om eens met iemand samen op te gaan. Als we ons moe hebben gezwommen klauter ik er als eerste uit, droog me wat af en ga dan terug op het zonnebedje liggen.
Niet veel later ploft Liam naast me, gaat op zijn zij liggen en gaat me uitvoerig liggen bekijken. Hij doet maar even lekker waar hij zin in heeft, van mij mag hij. En eerlijk gezegd vind ik hem ook wel interessant om te bekijken. In die zwarte kleren weet hij zijn lijf altijd goed te verbergen, maar nu hij bijna bloot is ziet hij er best wel lekker uit. En dan die staafjes door zijn tepels, ik heb nog nooit zoiets opwindends gezien. ‘Deed dat pijn?’ vraag ik dan, terwijl ik naar de piercings wijs. ‘Ehm, ja, best wel, maar ik wilde ze graag.’ Ik ga door: ‘en die door je lip? Is dat nou fijn, die dingen daar?’ Liam haalt zijn schouders op: ‘ik vind ze wel cool en voel die dingen allang niet meer.’
Dan denk ik ineens aan het pleziertje dat ik met mijn vriendin had, toen we ons afvroegen of Liam ook zoiets door zijn lul heeft laten slaan. Als ik grinnik vraagt Liam: ‘wat is er nou?’ Ik haal mijn schouders op en zeg ‘dat wil je niet weten.’
‘Hey Maisy, come-on, het gaat duidelijk over mij dus natuurlijk wil ik dat weten.’ Oké, daar gaat-ie: ‘ik vroeg me af of je ook een piercing door je lul hebt zitten.’ Die brede grijns op zijn smoelwerk zal ik nooit meer vergeten. Zonder een seconde te aarzelen trekt Liam zijn natte boxer uit waardoor zijn lul tevoorschijn is gekomen. En ja hoor, er zit een ringetje door zijn eikel, via het plasgaatje naar de onderkant.
Ik buig me voorover om het eens goed te bekijken. Wat het wel echt opwindend maakt is dat zijn apparaat zich overduidelijk volpompt, ik zie zijn lul met schokjes groeien. Liam voelt zich er blijkbaar niet ongemakkelijk bij, want hij is met zijn armen onder zijn hoofd gaan liggen, toekijkend hoe ik me aan hem vergaap. ‘Tevreden?’ vraagt hij dan. Ik knik, ja, dat ben ik wel. Dan trek ik ook mijn natte broekje uit, lekker bloot, wat hij kan kan ik ook. En zo liggen we daar, allebei naakt, elkaar bekijkend, stil, wennend aan elkaars naaktheid.
X. Zara