De stoptrein stopte voor de zoveelste keer bij een stationnetje in Zeeland. Nog even en ik moest eruit: ik was op weg naar de trouwerij van een goede vriend en ik was al een paar uur onderweg vanuit de Randstad. Ik was op tijd vertrokken (je weet het nooit met het openbaar vervoer!), maar alles was prima verlopen.
Bij de laatste stop stapte een ontzettend leuke jongen in en – verdomd – hij kwam ook nog tegenover me zitten. Hij zag er fantastisch uit en ik had graag werk van hem gemaakt, maar dat had nu weinig zin: over een paar minuten moest ik eruit. Telkens als ik even naar hem gluurde, zag ik dat hij ook naar mij keek. Mijn lul reageerde meteen. O nee, dat kon ik er nu niet bij hebben! Nu niet met een stijve opstaan: hij zou het meteen zien.
‘Sorry. Ik moet er nu uit,’ zei ik wat dommig.
‘Ga je wat leuks doen? Je bent gekleed voor een feestje, zo te zien.’
‘Ja, naar de bruiloft van een goede vriend.’
‘O, leuk voor je. Veel plezier.’
‘Dank je. Jij ook een fijne dag gewenst.’
‘Dank je wel.’
Ik stond op om mijn rolkoffertje uit het rek te pakken, want ik had een hotelletje geboekt voor de nacht. Dan hoefde ik niet die avond nog het hele eind naar huis. En ja hoor: mijn stijve lul manifesteerde zich in een forse bobbel. Ik wist gewoon dat hij het zag. Of wilde ik dat hij het zien zou? Ik bloosde en probeerde de bult met mijn koffertje aan het zicht te onttrekken. Dat mislukte, dat zag ik meteen toen ik nog even naar hem gluurde. O, wat had ik met die geile knaap graag even gerollebold!
‘Veel plezier,’ zei hij nog een keer.
‘Dank je. Dank je.’
De trein kwam piepend tot stilstand en ik stapte uit. Ik moest nu echt eerst een toilet opzoeken, want anders kwam het met die pik van mij niet goed.
Met mijn ratelende kofferwieltjes liep ik over het perron naar de verlossende toiletten. Ik parkeerde mijn koffertje bij de muur tegenover de urinoirs en wurmde meteen maar mijn stijve pik uit mijn broek. Tjonge, die was opgewonden: hij stond kneiterhard recht overeind. En mijn eikel glom van het voorvocht. Allemaal de schuld van die leuke jongen.
Met mijn steigerende pik zwaaiend uit mijn broek liep ik naar de tegenoverliggende muur met de pisbakjes, maar nog voordat ik op een plekje stond ging de deur al open en… de jongen uit de trein stapte binnen. ‘Ik kon wel horen waar je heen ging,’ grinnikte hij. ‘Die malle wieltjes van je maken behoorlijk wat lawaai.’
Nu stond mijn pik helemaal op barsten en direct zei hij ‘Staat hij er altijd zo lekker hard en glimmend bij of komt dat door mij?’ Hij lachte, maakte zijn broek open en toonde me zijn lekkere stijve mannenpiel. Wat een lekker ding had hij! Die mocht er ook wezen! Ik werd gek van hem, ik wilde die pik van hem laten spuiten. En hij moest maar eens even voor de mijne zorgen.
Hij bekende dat hij het natuurlijk meteen gezien had toen ik opstond: ‘Toen je ging staan met die enorme paal in je broek, dacht ik: Ik stap maar een halte eerder uit en ik hoopte dat ik die lekkere pik van je even mocht vasthouden. Heb je nog even tijd vóór de trouwerij? Even tijd om elkaar van wat ballast af te helpen?’
‘Ja, natuurlijk. Maar let alsjeblieft op dat er geen sportvlekken op mijn kleren komen!’
‘Nee, natuurlijk! Ik zal voorzichtig zijn,’ beloofde hij.
We gingen naast elkaar staan en pakten elkaars geilstaaf vast. Eventjes bewogen we nog rustig onze handen in die vertrouwde beweging op en neer, maar we voelden al gauw dat bij ons allebei ons zaad een uitweg zocht en dat we maar één ding konden doen. We gingen sneller en sneller en we steunden intens toen we tegelijk elkaar onze room lieten lozen, allebei keurig in de voor urine bestemde bakjes en niet over elkaars pik of buik, laat staan in elkaars mannenkut. Vijf, zes dikke stralen sperma spoten tegelijk uit twee erecte dikke lullen, gevolgd door nog wat lekkere klodders geil. Hevig zuchtend trokken we elkaar spuitstaaf leeg, poetsten ons gereedschap schoon en borgen het netjes weer op.
Het had te kort geduurd. Veel te kort. Ik wilde vaker met die pik van hem spelen. Vaker die lekkere lul laten spuiten. En dan het liefst over me heen. Golven warm zaad…
‘Hebben we keurig gedaan, toch?’ grinnikte hij. ‘Zonder dit zouden we de rest van de dag niet doorgekomen zijn.’
Ik zoende hem plat op de bek, zoals ze dat zeggen. En even later stonden we netjes aangekleed te tongen en elkaar te strelen, nog voordat we zelfs maar elkaars naam wisten. Het was het begin van onze relatie. Nu zijn we alweer een paar jaar getrouwd. Het is dus waar: van trouwen komt trouwen.