Na de avond met de bezorger werd het stiller.
Aisha hield afstand op kantoor. Karin ook. Geen toiletbezoeken, geen strapons in zijn woonkamer. Alleen af en toe een kort bericht: String aan. Foto. Goed zo. Of: Je bent vergeten te scheren. Vanavond bijwerken.
Thomas had een groot traject op zijn bord. Nieuwe positionering voor een internatonale klant, deadlines, presentaties. Hij werkte late uren, sliep weinig, en de vernedering zakte naar de achtergrond als een constante, lage toon. Hij scheerde zich bijna elke ochtend glad. Bijna. Soms, na een nacht van vier uur slaap, vergat hij het en voelde hij ’s middags de stoppels onder zijn string prikken. De open-kruis body was verdwenen. Alleen nog een strakke string onder zijn pak, elke dag. Dat lukte. Het werd routine.
Elise kwam terug uit Singapore. Bruin, uitgerust, vol verhalen. Zij kuste hem in de deuropening, liet haar koffer staan en trok hem naar de slaapkamer. Hij neukte zijn vrouw die nacht alsof hij iets moest bewijzen. Hard, diep, zonder bijgedachten. Zij lachte tegen zijn hals en zei dat ze hem gemist had. De weken daarna leek het leven weer op hun leven: luxe appartement, vroege vergaderingen, wijn op vrijdag, seks wanneer hun agenda’s het toelieten. Thomas droeg zijn string en hield zijn mond. Aisha liet hem met rust zolang hij gehoorzaam bleef in het klein.
Toen kwam de klapper.
Nieuwe klant. Groot. Badkledingmerk, high-end, willen de Europese campagne vanuit de Cariben trekken. Contract afronden en eerste creative-opzet op locatie. Aruba. Vijf dagen. De CEO stond erop dat de verantwoordelijke director zelf kwam.
Thomas moest.
Aisha regelde de rest. Binnen twee dagen stond zij als “junior strategist en local support” op de reisaanvraag. Karin had de papieren al goedgekeurd voordat hij ze zag. “Handig,” zei Aisha toen zij ’s avonds in zijn kantoor zat, deur op slot. “Jij tekent. Ik zorg dat je niet vergeet wie je bent.”
Twee dagen voor vertrek liet zij hem na werktijd bij haar in de auto stappen.
“Broek open.”
Hij deed het. String opzij. Haar vingers over zijn balzak en de basis van zijn pik. Stoppels. Niet veel, maar genoeg.
“Slordig,” zei ze kalm. “Elise voelt dit ook straks. En op Aruba in badkleding? Nee. Laseren. Definitief. Ik heb een afspraak gemaakt. Morgenvroeg, half acht. Kliniek van mijn nicht Nadia, buiten de ring. Jij gaat. Ik rij mee.”
Hij voelde zijn maag samentrekken. “Laseren is definitief.”
“Precies. Geen stoppels meer. Geen vergeten meer. Glad voor altijd. En Nadia is grondig.” Zij glimlachte. “Je voelt nu al dat het vernederend wordt. Goed. Dat houdt je scherp.”
De kliniek rook naar desinfectie en dure lotion. Nadia was begin dertig, donker, strak in een witte jas, handschoenen al aan. Geen kleine praatjes.
“Uittrekken. Alles. Op de behandelstoel. Benen wijd in de steunen.”
Thomas lag onder het felle licht, pik en balzak bloot, sportieve vijftigjarige man met zijn knieën uit elkaar terwijl twee jonge donkere vrouwen toekeken. Aisha zat op een krukje naast zijn heup, telefoon in de aanslag.
Nadia scheerde eerst wat er nog stond, strak en kort, daarna koelde gel. De laser tikte. Heet, scherp, vlak na elkaar op de schaamstreek, de balzak, de streep naar zijn bilnaad, zelfs de rand bij zijn anus. Hij kneep zijn handen in de armleuningen. Nadia duwde zijn pik opzij alsof het een object was, trok zijn ballen strak, werkte door.
“Mooi glad straks,” zei ze zakelijk. “Roodheid trekt bij. Twee weken niet in de zon zonder factor vijftig op dit gebied. En niet epileren tussendoor.”
Aisha maakte foto’s: zijn gezicht, de rode huid, de laserkop tegen zijn balzak. “Definitief van mij,” fluisterde ze. “Geen haar meer om achter te schuilen.”
Hij liep de kliniek uit met een branderig gevoel tussen zijn benen en een string die opeens te veel prikte.
Schiphol. Business class balie. Thomas met zijn handbagage — laptop, opladers, een toilettas. Aisha had de avond ervoor iets extra’s in die tas gestopt. “Voor als ik het nodig heb. Jij draagt hem. Niet in je koffer.”
Bij de security piepte de bak. De vrouwelijke agent, begin veertig, strak in uniform, tilde de toilettas op, opende hem en haalde er een siliconen dildo uit met bijbehorend harnas. Zwart, dik, duidelijk een strapon-set. Geen twijfel mogelijk.
Zij keek hem aan. Toen naar Aisha, die onschuldig haar boardingpass vasthield.
“Meneer, wilt u even meelopen?”
Kamertje naast de controlestrook. Deur dicht. De agent legde de strapon op tafel.
“Wilt u uitleggen waarom u dit in uw handbagage heeft?”
Thomas slikte. Aisha stond naast hem, klein, rustig.
“Het is van mij,” zei Aisha vriendelijk. “Hij draagt het alleen voor me. Privégebruik. Niets illegaals.”
De agent keek van de dildo naar Thomas’ rode oren, naar de manier waarop hij zijn tas niet durfde aan te raken. Een kleine glimlach trok om haar mond.
“Privégebruik. Duidelijk.” Zij pakte een handschoen, voelde het harnas na, controleerde de zuignap. “Alles in orde. U mag door. Veel plezier op Aruba… meneer.”
De manier waarop ze “meneer” zei, bleef in zijn nek hangen. Buiten de kamer gaf Aisha hem de tas terug.
“Zie je? Vrouwen snappen het meteen.”
Business class naar Aruba was rustig. Amper twaalf passagiers in hun cabine. Grote stoelen, schemerlicht, de gestaag dreun van de motoren. Thomas zat aan het raam, string strak onder zijn broek, nog gevoelig van de laser. Aisha naast het pad.
Halverwege de vlucht zag hij haar opstaan en met een stewardess praten bij het galley. Jonge vrouw, blond, netjes in uniform. Zij lachten. Kort, ingehouden. De stewardess keek even zijn kant op, wenkbrauwen licht opgetrokken, en knikte.
Aisha kwam terug, boog zich naar zijn oor.
“Toilet. Nu. Achterste. Jij eerst.”
Hij wilde protesten. De cabine was stil, iemand sliep onder een dekentje twee rijen verder. Aisha’s blik liet geen ruimte. Hij stond op, liep naar achteren, voelde de string bij elke stap. Het toilet was krap, verlicht met hard licht. Hij ging naar binnen. Zij volgde binnen dertig seconden, sloot af, draaide het slot.
“Sex op grote hoogte,” fluisterde ze tegen zijn mond. “Droom van iedere man, toch? Alleen ben jij vannacht niet de man.”
Zij duwde hem met zijn gezicht naar de wasbak, broek en string naar beneden in één ruk. De laser-huid was nog gevoelig. Koude gel tussen zijn billen. Aisha had het harnas al onder haar wijde travel-rok aangetrokken — hij had het niet eens zien gebeuren. De dildo drukte tegen hem.
“Ontspan, blanke slet.”
Zij nam hem. Harder dan in het appartement, korter, efficiënt. Eén hand op zijn mond toen hij geluid maakte, de andere op zijn heup. De motoren overstemden het grootste deel. Elke stoot duwde hem tegen de wasbak. Zijn gladde, net gelaserde pik stond stijf zonder aangeraakt te worden. Zij neukte hem tot zijn knieën trilden en er tranen in zijn ogen stonden van de hoek en de vernedering en de hoogte.
“Niet komen,” hijgde ze. “Jij loopt straks terug met mijn lul nog in je lijf voelen. Begrepen?”
Zij trok eruit, veegde de dildo af aan zijn string, deed haar rok recht. Kuste zijn schouder alsof het iets teders was.
“Droom van iedere man,” herhaalde ze zacht. “Alleen andersom.”
Zij ging eerst naar buiten. Hij bleef achter, broek omhoog, string scheef, bilnaad branderig en vol gevoel. Toen hij het toilet uitkwam en de smalle gang inlopen, stond de stewardess bij de galley. Haar blik gleed over zijn stijve loop, de manier waarop hij zijn jasje dichttrok, de kleur op zijn wangen.
Zij glimlachte. Niet vriendelijk. Kennend.
Aisha zat al weer in haar stoel, klein en rechtop, water in haar hand. De stewardess keek naar haar, toen weer naar Thomas, en knikte naar Aisha met iets dat verdraaid veel op respect leek. Bewondering bijna. Voor de jonge, kleine, donkere vrouw die de lange blanke director zo duidelijk in haar zak had.
Thomas zakte in zijn stoel. Aruba lag nog uren voor hen. Het contract. De badkleding. De stranden.
Aisha legde zonder te kijken haar hand op zijn dij en kneep.
“Straks landingsbaan,” fluisterde ze. “En daarna vijf dagen waarin jij de baas bent voor de klant… en iets heel anders voor mij. Slaap maar een beetje. Je hebt het nodig.”
Buiten het raampje was alleen zwart en de lichten van de vleugel. Onder zijn broek klopte de herinnering van de strapon nog na. De stewardess kwam voorbij met een dekentje, legde het op zijn schoot en zei niets. Alleen diezelfde kleine glimlach.
Hij sloot zijn ogen.
Elise dacht dat hij op zakenreis was.