Thea stond voor de etalage van de lingeriewinkel, haar vingers nerveus om de bandjes van haar tasje geklemd. De etalage was een spiegel van haar eigen begeerte; doorzichtige stofjes, kant die glinsterde onder het harde neonlicht, en beha’s die haar borsten niet eens probeerden te bedekken. Ze beet op haar lip terwijl ze naar binnen keek, waar een verkoopster met een strenge blik de kassa bediende. Het was te veel. Te direct. Te gevaarlijk.
Een schaduw viel over haar schouder. “Kan ik je helpen?”
Ze schrok op en draaide zich om. Een man met een kalme stem en een blik die haar van top tot teen scandeerde. Donkere ogen, een grijs pak dat niet te duur maar wel verzorgd oogde. Hij glimlachte niet, maar zijn mondhoeken krulden licht omhoog alsof hij iets wist.
“Ik… ik wil kijken,” stamelde Thea, terwijl ze naar binnen wees. “Voor mezelf.”
“Een lingerieset,” zei hij, alsof het een bekentenis was. Hij keek even naar de etalage en knikte toen naar de deur. “Maar je durft niet alleen naar binnen. Of wel?”
Thea’s wangen werden warm. Hij had het door. Ze schudde haar hoofd.
“Dan kan ik met je meegaan,” zei hij zonder aarzelen. “Ik vraag niets voor niets. Als je later laat zien wat je koopt… alleen voor mij… dan betaal ik alles.”
Ze voelde hoe haar maag samentrok. Het was absurd. Zenuwachtig. Maar tegelijkertijd voelde het alsof haar lichaam plotseling zwaarder werd, alsof ze niet meer weg kon lopen.
“Mag ik je arm?” vroeg hij, en voordat ze antwoord kon geven, had hij haar elleboog al vastgepakt. Zijn vingers waren warm door het dunne stof van haar blouse heen. “Ik heet Marko, trouwens.”
Ze kon alleen knikken.
Binnen rook het naar plastic en parfum. De verkoopster keek op van haar telefoon toen ze binnenkwamen, maar Marko negeerde haar. In plaats daarvan liep hij direct naar de rekken met setjes voor jonge vrouwen.
“Zoek maar iets uit,” zei hij zacht, terwijl hij haar naar voren duwde. “Iets wat je durft te dragen. En iets waar je je goed bij voelt.”
Thea’s vingers trilden toen ze aan een zwart kantsetje trok. Het was klein, bijna beschamend klein, maar de manier waarop het licht door de stof viel maakte haar ademhaling sneller. Marko stond vlak achter haar, zijn adem rook naar koffie en menthol.
“Dit,” zei ze uiteindelijk, terwijl ze het setje omhooghield.
Marko knikte goedkeurend. “Goede keuze. Alles bij elkaar?”
Ze telde het bedrag en haar stem klonk schor toen ze ja zei. Hij pakte het setje van haar aan en bracht het naar de kassa, terwijl Thea zich afvroeg hoe ze hier nu in verzeild was geraakt. De verkoopster pakte het in met een professionele glimlach, maar haar ogen gleden even naar Marko voordat ze het wisselgeld gaf.
“Adres?” vroeg hij toen ze weer buiten stonden.
Thea noemde het zonder nadenken. Waarom ook niet? Ze was al te ver gegaan om nog terug te krabbelen. Marko glimlachte nu echt, en er was iets dierlijks in die blik.
“Mooi,” zei hij. “Ik wacht daar op je. Tien minuten. Niet te laat.”
Ze knikte en liep weg, maar haar benen voelden niet helemaal van haarzelf. Het setje brandde in haar tas als een geheim.
Thea stond voor de deur van Marko’s appartement, haar knokkels wit om de tas met het lingeriesetje. De deurbel had ze niet durven indrukken, maar toen ze de intercom zag, had ze toch maar op het knopje gedrukt. De deur zoemde meteen open.
Binnen rook het naar leer en iets zoets, als een dure aftershave die niet te sterk was. Marko stond in de deuropening van een gang, zijn badjas open hangend zodat ze zijn blote borstkas en de dunne haargroei erop kon zien. Geen spierbundels, maar een lichaam dat comfortabel en zelfverzekerd aanvoelde. Zijn blik gleed over haar heen, van haar gezicht naar haar benen, die nog steeds bedekt waren door haar minirok.
“Goed dat je er bent,” zei hij, terwijl hij een stap opzij deed. “Kom binnen.”
Ze liep langs hem heen, haar schouder schampte zijn huid toen ze langs hem gleed. De badjas rook naar warmte en iets wat leek op een sekslucht. In de woonkamer stond een grote leren fauteuil met een hoge rugleuning, precies tegenover een spiegelwand. En op een salontafel van donker hout lag een glas met een goudkleurige vloeistof erin.
Marko wees naar de stoel. “Ga zitten. Uitkleden. Langzaam.”
Thea’s adem stokte. Ze zette haar tas op de grond en bleef staan, haar handen trillend bij de knoop van haar rokje.
“Kijk me aan terwijl je het doet,” zei hij, terwijl hij zelf plaatsnam in een tweede fauteuil, schuin tegenover haar. Zijn gezicht was uitdrukkingsloos, maar zijn vingers knepen lichtjes in de armleuningen.
Ze trok haar tanktop over haar hoofd, haar haar viel in een slordige bos over haar schouders. Het koude airconditioning voelde goed tegen haar blote rug. Marko’s ogen volgden elke beweging, alsof hij haar bewegingen in zijn geheugen wilde griffen.
Toen haar rokje op de grond lag, bleef ze even stil staan in alleen haar beha en slipje. De stof was dun, kon wel doorzichtig zijn geweest. Marko nam een slok van zijn drankje, zijn blik nooit los van haar lichaam.
“Laat het zien,” zei hij zacht. “Draai eens.”
Ze draaide langzaam in een cirkel, zodat hij het setje van alle kanten kon zien. Haar hart bonsde in haar keel, maar tegelijkertijd voelde ze een vreemde opwinding, alsof haar huid lichtjes tintelde.
“Mooi,” zei hij. “Heel mooi. Maar het mag nog wel wat… intiemer.”
Ze keek naar de tas. Ze wist wat erin zat. Marko volgde haar blik en glimlachte flauw.
“Ja,” zei hij. “Dat setje. Trek het aan. Voor mij.”
Thea zocht in de tas en haalde het kleine zwarte kantsetje tevoorschijn. De stof voelde koel en glad aan in haar handen, bijna alsof het ademde. Ze trok haar laatste stukje ondergoed uit en wurmde zich in de beha, de bandjes diep in haar vlees snijdend. Het korsetje zat strak om haar borsten en duwde ze omhoog, zodat ze bijna uit de cups leken te puilen. Het slipje was nog kleiner dan dat van haar eigen setje, met dunne linten als bandjes aan de zijkanten.
Ze trok het slipje aan en voelde de koude lucht tussen haar benen, de stof plakte lichtjes aan haar huid. Toen ze zich omdraaide en in de spiegel keek, schrok ze zelf van haar eigen spiegelbeeld. Haar tepels waren hard en duidelijk zichtbaar door de dunne stof, en de randen van het slipje lieten bijna niets aan de verbeelding over.
Ze haalde diep adem en liep langzaam terug naar de stoel waar Marko zat. Hij keek naar haar met een blik die ze niet helemaal kon duiden—iets tussen bewondering en honger in. Zijn benen waren iets uit elkaar, en ze zag dat de badjas nu duidelijk omhooggeduwd werd door iets stevigs daaronder.
“Kom dichterbij,” zei hij, zijn stem laag en hees.
Thea deed een stap naar voren, haar blik gericht op zijn gezicht, maar haar handen trillend langs haar lichaam.
“Loop naar me toe.”
Ze gehoorzaamde, haar benen voelden zwaar en haar ademhaling oppervlakkig. Toen ze vlak voor hem stond, boog hij zich voorover en stak zijn hand uit. Zijn vingers gleden langs de rand van het slipje, zo licht dat het bijna niet voelbaar was, maar toch voelde ze een schokje door haar onderlichaam gaan.
“Zacht,” mompelde hij, terwijl hij zachtjes aan het lintje trok. Het slipje zakte iets naar beneden, en Thea hapte naar adem.
“En nu,” zei Marko, terwijl hij zijn hand verder liet glijden, “laat me voelen hoe nat je al bent.”
Marko’s vingers gleden tussen haar benen, de stof van het slipje was al doorweekt van haar vocht. Hij trok het elastiek opzij en zijn vingers raakten haar blote huid aan. Thea kreunde zacht en haar knieën trilden.
“Kijk eens naar me,” zei hij met een grom, terwijl hij zijn badjas verder opende.
Zijn pik stond recht omhoog, dik en glanzend aan de top, met een donkere, vochtige punt die trilde bij elke beweging. Thea’s ogen werden groot, haar handen krulden zich tot vuisten langs haar lichaam.
“Wil je het aanraken?” vroeg Marko, terwijl zijn vingers langzaam in haar gleed.
Ze knikte, haar ademhaling sneller dan ooit. Ze zakte door haar knieën voor hem, haar handen trillend in de lucht. Toen raakte ze hem aan, eerst voorzichtig met de punt van haar vingers, voordat ze haar hele hand om zijn schacht sloot. Hij was warmer dan ze had verwacht, en de huid voelde glad maar stevig.
Marko kreunde diep en duwde lichtjes tegen haar hand. “Precies goed,” fluisterde hij, terwijl zijn andere hand haar heup vastgreep. “Nu likken.”
Marko trok zijn hand terug en greep haar bij haar heupen. Zijn grip was stevig, bijna bezitterig. “Draai je om,” commandeerde hij, zijn stem schor van opwinding.
Thea gehoorzaamd, haar benen bibberden terwijl ze zich omdraaide en op haar knieën op de bank ging zitten. Ze voelde de koele stof van de kussens onder haar knieën. Haar kont was blootgesteld aan de lucht, en ze voelde Marko’s blik branden op haar huid.
Hij knielde achter haar, zijn handen gleden over haar billen voordat hij zijn heupen tussen haar benen duwde. Zijn eikel drukte tegen haar opening, nat van haar eigen vocht en zijn speeksel. Langzaam duwde hij naar voren, centimeter voor centimeter, totdat hij helemaal in haar zat met een diepe, scherpe stoot.
Thea kreunde, haar hoofd zakte naar voren terwijl haar lichaam hem volledig omarmde. Marko greep haar heupen steviger vast en begon te bewegen, eerst langzaam, dan harder. Elke stoot voelde als een elektrische schok, en ze voelde hoe haar eigen opwinding zich opbouwde.
Haar ademhaling werd oppervlakkig, haar hoofd tolde alsof ze licht in het hoofd was. Ze wilde meer. Ze wilde zich tegen hem aan drukken, harder genomen worden, iets…alles…omdat haar lichaam smachtte naar bevrijding.
Maar toen trok Marko zich plotseling terug, zijn ademhaling gejaagd. Hij leunde naar voren en fluisterde in haar oor: “Niet vanavond. Morgen kom je weer. Dus nu stop ik.”
Marko’s hand gleed van haar heup en hij liet zich achterover tegen de bank vallen, zijn ademhaling nog steeds zwaar. Hij gebaarde naar Thea dat ze moest opstaan, zijn blik was koel maar zijn pupillen stonden wijd van genot.
“Trek je kleren aan en ga naar huis,” zei hij, terwijl hij zijn badjas weer om zich heen trok alsof er niets was gebeurd. “Morgen. Tien uur. Kom alleen in een joggingpak. Niets eronder. Gladgeschoren.”
Thea staarde hem aan, haar benen voelden slap en haar lichaam brandde van onvervuld verlangen. Ze greep haar tas en trok haar kleren aan, haar handen bewogen traag alsof ze onder water liep. Ze kon nog steeds zijn geur op haar huid voelen, zijn aanwezigheid in elke centimeter van haar lijf.
Op de drempel draaide ze zich nog één keer om. Marko zat alweer in zijn stoel, zijn hand al om zijn eigen pik geslagen. Hij keek naar haar op, zijn ogen donker van begeerte en geilheid.
“Morgen,” zei hij, terwijl hij langzaam begon te rukken, “laat ik je squirten alsof je nog nooit in je leven hebt gekregen waar je zo naar snakte.”
Thea’s mond viel open, maar ze kon geen woord uitbrengen. Ze knikte alleen en sloot de deur achter zich. Thuis, in haar eigen bed, lag ze te woelen, haar vingers onwillekeurig weer tussen haar benen glijdend, terwijl ze dacht aan wat haar morgen te wachten stond. Zou ze vingeren tot ze klaarkwam, of bewaard ze alles voor morgen…?