Toen Samantha vlak daarna met haar baby een paar dagen bij haar ouders logeerde, appte ze Lieke dat ze vergeten was de boeken die bij haar thuis lagen terug te brengen en dat Lieke haar boeken gerust kon ophalen. Jaiden was thuis. Het leek in alles een gewoon, onschuldig bericht, waar Lieke niets achter zocht. Ze had de boeken immers nodig voor haar werkstuk. Nadat ze klaar was met haar baantje als vakkenvuller bij de Jumbo fietste ze naar huis. Het huis was leeg, omdat haar ouders op bezoek waren bij vrienden en pas de volgende aan het eind van de middag weer thuis komen. Ze had zich even snel omgekleed en bedacht dat ze straks voordat ze op de bank ging chillen wel zou douchen en liep achterom naar Samantha’s huis.
Jaiden hing onderuit gezakt op de bank, in een gemakkelijk shirt en een iets te wijde joggingbroek en keek een film met een glas wijn en chips naast zich. Van boven klonk het geluid van een lopende kraan alsof de jacuzzi werd gevuld. Hij leek verrast door Liekes komst en begroette haar hartelijk. Zijn stemming wisselde direct van verveeld in vriendelijk en belangstellend en hij was zich ineens heel goed bewust van het binnendwarrelende gezelschap. Van haar geur, haar half open blouse en haar borsten daaronder. Ze praatten eerst met elkaar, schuin naast elkaar zittend op de bank. Over kleren, schoenen, vakkenvullen bij de Jumbo, 5 VWO, haar interesse voor culturele antropologie, over boeken en uiteindelijk over de boeken die ze op kwam halen. Ze praatten rustig verder. Over Samantha. Over Beau. Over het werkstuk.
“Een werkstuk over borsten, toch?” vroeg hij, licht verbaasd maar uiterst serieus. “Geen alledaags onderwerp.” Lieke knikte. Ze voelde dat ze het warmer kreeg. Niet omdat het onderwerp obsceen was, maar omdat ze ineens besefte hoe intiem het eigenlijk was. Alsof ze hem onbedoeld een deur had laten zien naar een kamer waar ze nog geen man had binnengelaten. Hij vroeg verder, waar haar fascinatie vandaan kwam. Terwijl ze antwoord gaf, voelde ze verwarring. Hij luisterde, maar ze zag hem kijken en ze werd zich plots bewust van haar blouse, van de koele lucht langs haar hals, van de lichte spanning in haar tepels en ze hoopte dat hij die niet kon zien. Toen hij haar aankeek terwijl ze sprak, gebeurde er iets vreemds, of misschien wel iets heel logisch: het was alsof haar eigen woorden haar langzaam lichamelijk maakten. Alsof het gesprek niet langer alleen over borsten ging. Maar over háár borsten.
Haar wangen gloeiden. Haar tepels waren keihard geworden. Ze stelde zich voor hoe hij haar borsten aanraakte, nadat hij zacht en liefdevol haar bh bandje had losgemaakt. Langzaam ging bij Lieke de deur verder open. Hier zat de man die als eerste haar borsten zou zien, voelen, strelen, kussen, beminnen. Een man, twee keer zo oud als zij.
Ze hoorde hem zeggen: “Misschien heb ik boven nog wel een boek voor je werkstuk. Ik moet trouwens toch naar boven want ik moet de jacuzzi uitzetten.” Ze had de zinnen die hij daarvoor gezegd had nauwelijks meegekregen. “O ja. Leuk. Natuurlijk.” Hij stond op en ze volgde hem bijna automatisch de trap op. Toch was ze zich absurd bewust van haar eigen ademhaling, van de gloed tussen haar benen, van de strakheid van haar tepels. Nadat hij de kraan had uitgezet liep Jaiden voor haar uit naar de slaapkamer, liet de deur half open staan terwijl hij naar een stapel boeken naast het bed liep. “Volgens mij ligt het hier tussen.” Jaiden hurkte neer bij een stapel boeken op de grond. Zijn T-shirt spande kort over zijn rug toen hij zich voorover boog. Lieke keek naar zijn gebruinde rug, alsof haar blik een eigen nieuwsgierigheid had ontwikkeld buiten haar om.
“Ah, hier…” zei hij terwijl hij een boek omhoog hield. Ze kwam dichterbij om de titel (“Borsten, bloedlijnen en beloften. Rituelen, verwantschap en gemeenschapsleven in Westelijk Polygamië”) te lezen en merkte dat er nog maar weinig ruimte tussen hen overbleef. Dit kon wel eens het boek zijn waarin ze haar gedachten over borsten en bloedlijnen kon spiegelen en verrijken. Ze voelde hoe haar borsten verlangden naar handen. Zijn handen.
“Je bloost,” zei hij zacht. Lieke keek op. Ze wilde iets luchtigs antwoorden, iets waardoor ze weer controle kreeg over zichzelf, maar haar gedachten vertraagden, alsof haar lichaam alle aandacht naar zich toe had getrokken.
“Ja weet je, ik praat niet zo vaak met mannen over borsten,” zei ze met een klank die het midden hield tussen verlegenheid en power. Hij glimlachte en reageerde direct. “Oh, met vrouwen wel?” Ze lachte nerveus door haar neus. “Dat is anders.” “Waarom eigenlijk?” Die vraag bleef even tussen hen hangen. Hij stond fucking dichtbij. Ze rook zijn geur, fris, ontwapenend. Ze voelde haar eigen borsten onder de dunne stof van haar blouse. “Omdat vrouwen begrijpen hoe het is, hoe ze …eh… voelen,” zei ze zachter, “hoe persoonlijk ze eigenlijk zijn.” Hij keek haar aandachtig aan. “En denk je dat mannen dat niet kunnen begrijpen?” Ze wilde direct antwoorden, maar deed het niet. Want ergens voelde ze wel dat hij niet alleen naar haar woorden luisterde maar verbinding zocht. Met haar borsten. Ze wilde voelen. En haar borsten wilden dat ook. Persoonlijk kennismaken.
Heel voorzichtig streek hij een losse haarlok achter haar oor. Een kleine beweging. Teder. Haar hele lichaam reageerde erop alsof er iets veel groters gebeurde. Kippenvel. Lieke hield onbewust haar adem in. Zijn hand bleef nog heel even langs haar hals hangen voordat hij zich weer terugtrok.
“Sorry,” zei hij zacht. “Die viel steeds voor je ogen.” Ze keek hem recht aan. Want zij wist inmiddels wel dat het niet om de haarlok ging.
Ineens hoorde ze zichzelf vragen: “Mag ik jou mijn laten borsten zien?” De woorden hingen een ogenblik stil tussen hen in. Lieke voelde onmiddellijk haar hartslag versnellen, alsof haar lichaam pas ná het uitspreken besefte wat ze eigenlijk gezegd had. Ze wist niet eens zeker waar de vraag vandaan kwam. Uit nieuwsgierigheid misschien. Uit spanning. Uit het vreemde gevoel dat hij haar al de hele avond voorzichtig had uitgepakt zonder haar aan te raken. Jaiden keek haar een paar seconden alleen maar aan. Alsof hij begreep hoeveel moed er in die ene zin had gezeten. “Als jij dat wilt…graag,” zei hij zacht.
Die voorzichtigheid ontregelde haar nog meer dan gretigheid had gedaan. Lieke voelde hoe haar vingers naar haar blouse gleden. Even bleef ze stil staan, alsof ze nog eens goed luisterde naar zichzelf. Naar de spanning in haar buik. Naar de warmte in haar huid. Naar het deel van haar dat terug wilde deinzen, en het deel dat juist verder wilde, dat hem haar borsten wilde laten zien. Laten voelen. Ze maakte langzaam een voor een de knoopjes los. Ze keek hem niet aan toen ze haar blouse opende. Alsof ze zichzelf eerst de kans moest geven aan het idee te wennen. Haar ademhaling ging merkbaar sneller nu en de spanning voor wat komen zou groeide. Toen ze hem aankeek keek hij rustig, teder. En juist dat maakte haar nog bewuster van haar eigen lichaam. Voor het eerst die avond voelde ze hoe nat haar broekje was geworden. Zonder haar werkstuk had ze hier nooit gestaan. En zeker niet zo…
“Zal ik je bh los maken?” Zijn stem was nauwelijks meer dan een rustige fluistering. Lieke voelde hoe die woorden zich onmiddellijk ergens laag in haar buik vastzetten. Niet alleen door wat hij vroeg, maar door de manier waarop hij het deed. Ze draaide haar rug naar hem toe. Jaiden kwam langzaam dichterbij, behoedzaam bijna, alsof te snelle bewegingen het moment zouden breken. Hij liet haar blouse van haar schouders glijden en legde die op bed. Even gebeurde er niets. Alleen zijn handen die rustig bij de sluiting van haar bh bleven rusten. Ze fluisterde “je bent de eerste man die mijn borsten ziet. Voelt.”
Haar borstkas ging sneller op en neer nu. Haar ademhaling werd steeds minder gelijkmatig. Toen maakte hij het haakje los. Lieke voelde een onverwachte rilling langs haar huid trekken toen de spanning van de bandjes langzaam van haar schouders verdween. Ze voelde hoe zijn handen voorzichtig onder haar borsten gleden, alsof hij hun gewicht werkelijk wilde begrijpen in plaats van alleen aanraken. Die bedachtzame traagheid deed iets met haar ademhaling. Haar tepels stonden strak en fier vooruit, geprikkeld door de koele lucht en zo gevoelig ineens dat zelfs de kleinste beweging langs haar huid voelbaar werd. Jaiden zei nog steeds niets. Dat maakte alles intenser. Alsof hij haar niet alleen aanraakte, maar met zijn handen haar verkende.
Lieke voelde hoe haar lichaam langzaam zachter werd onder die aandacht. Ze raakte steeds verder opgewonden, kon de warme, vochtige, spanning tussen haar benen onmogelijk nog ontkennen. Zijn vingers bewogen heel langzaam langs de onderkant van haar borsten omhoog, behoedzaam bijna, tot vlak onder haar tepels. Daar bleef hij even stil. Lieke ademde diep uit. Juist die kleine aarzeling raakte iets diepers in haar dan onmiddellijke begeerte ooit had kunnen doen. Het gaf haar tijd om alles te voelen: de warmte van zijn handen, de koelte van de kamer, de spanning in haar buik, de manier waarop haar lichaam inmiddels volledig meebewoog met zijn aandacht. Toen keek hij haar weer aan. Alsof hij wilde weten of ze nog steeds hier was. Ze knikte nauwelijks zichtbaar. Dat stille toestaan deed haar beseffen hoe diep haar verlangen inmiddels was geworden. Hij fluisterde: “En wat vertellen ze nu? Jouw borsten?”
Zijn stem lag laag tegen haar huid aan, bijna even zacht als zijn handen. Lieke voelde hoe die vraag dieper binnenkwam dan de aanraking zelf. Hij kuste haar schouders voordat zijn handen langzaam langs haar middel naar beneden gleden, tot bij de rits van haar rokje. Lieke voelde de warmte tussen haar benen sterker worden toen zijn vingers daar even bleven rusten. Ze begreep echt wel dat hij haar opwinding allang kon voelen, ook zonder haar aan te raken waar ze na haar borsten het meest verlangde aangeraakt te worden. Ze draaide zich half om, keek hem aan, haar adem onrustig nu. “Je stelt gevaarlijke vragen,” fluisterde ze. “Alleen vragen waarop jij het antwoord al weet,” zei hij zacht terug. Zijn vingers bleven nog steeds bij de rits van haar rok rusten, wachtend. Alsof hij haar opnieuw de keuze liet voelen. En Lieke merkte dat het niet langer de aanraking was die haar het meest opwond, maar het langzame besef dat ze door wilde…
Ze zag zich al met haar hoofd op Samantha’s kussen liggen. Jaiden zou haar borsten kussen, strelen, masseren en ze zou geen enkele weerstand bieden. Ze had het gevoel dat hij het al wist, nog voordat ze er woorden aan kon geven. Ze had het gevoel dat hij het al wist, nog voordat ze er woorden aan kon geven. De natte plek in haar broekje herinnerde haar eraan hoe diep haar verlangen inmiddels was geworden. Haar lichaam had zich daarmee allang uitgesproken:. ze wilde zijn handen op haar billen voelen, gekust worden. Vastgehouden. Die gedachten bewogen langzaam door haar heen alsof ze ergens diep van binnen al langer op haar lagen te wachten.
Jaiden keek haar aan, zag haar strakke tepels en terwijl hij “mooi rokje, Lieke” zei trok hij de rits los. Te snel viel die op de grond. Ze schrok ervan toen het rokje als een zachte zucht rond haar enkels zakte… en daar stond ze. In haar drijfnatte broekje, in haar sneakers, met haar naakte borsten. Hij keek haar recht in de ogen. “Je broekje verraadt je,” mompelde hij. Lieke keek weg. “Misschien moeten we maar gewoon in bad stappen.” Hij lachte. “Ja, het lijkt wel alsof ik het voor jou had aangezet, hè?… Maar eh…” hij keek naar haar voeten “…met je sneakers aan?” Hij zette een stap dichterbij. Zij voelde de muur al bijna tegen haar rug. Zijn hand raakte haar heup. “Je bent mooi, Lieke,” zei hij onverwacht ernstig. “Niet alleen sexy. Echt mooi.” Ze durfde hem aan te kijken en glimlachte flauwtjes, bijna verlegen. “Zal ik je sneakers uitdoen?” “Vergeet je mijn sokken niet?” zei ze met een nerveus lachje. Hij lachte kort. “Die zijn onschuldig.” “Oh. Ik niet dan?” Hij bukte, maakte de veters van haar sneakers los en keek ondertussen omhoog. “Nee,” zei hij zacht. “Jij doet wel dapper maar je trilt bijna uit elkaar.”
Ze wilde iets gevat terugzeggen, iets luchtigs, maar het lukte niet. “Zal ik me eerst bloot geven?” zei Jaiden en trok zijn joggingbroek en hemd uit. Lieke keek naar zijn erectie en fluisterde “hij verlangt naar me, geloof ik” half plagend, half verwonderd over haar eigen woorden. Jaiden lachte in haar oor. “Geloof je dat nú pas?” Ze deed langzaam, als een volleerd verleidster haar broekje omlaag en stapte vervolgens in de jacuzzi. Jaiden kwam achter haar zitten en ze ging tegen zijn torso liggen en voelde hoe zijn geslacht in haar bilnaad lag. Het warme water golfde zacht langs haar huid toen ze achterover tegen hem aan schoof. Zijn lichaam voelde warmer dan het bad zelf. Stevig. “Mhm,” zei hij. “Je ziet eruit alsof je eindelijk stopt met nadenken.” Zijn vingers speelden met haar tepels, voorzichtig, ritmisch bijna, terwijl zij met halfgesloten ogen naar het plafond staarde. “Niet stoppen,” fluisterde ze.
Even gebeurde er helemaal niets. Alleen haar lichaam tegen het zijne, water dat zacht tegen hun benen klotste, en het vreemde besef dat verlangen soms het hevigst is wanneer niemand iets hoeft te bewijzen. Zijn geslacht had zich inmiddels diep in het hare genesteld. Rustig en strak. “Oh..,” mompelde ze “dat doe je expres hè.” “Natuurlijk doe ik dat expres.” Ze draaide haar hoofd iets naar hem toe, haar natte haren langs zijn schouder en voelde hoe zijn geslacht strakker prikte diep in haar kutje. “Je voelt het hè…” fluisterde hij. Lieke knikte nauwelijks zichtbaar. “Mhm.” Ze draaide haar hoofd iets naar hem toe. “Je maakt me onrustig op een heel rustige manier,” zei ze met een zacht lachje. Hij glimlachte tegen haar schouder terwijl de vingers van zijn rechterhand onder water gleden. Naar haar klitje. Lieke sloot haar ogen en liet een zachte zucht ontsnappen. “Je hoeft niet voorzichtig te zijn hoor…” fluisterde ze.
Zijn duim maakte langzame cirkels terwijl zij zich steviger tegen hem aan drukte, haar hoofd achterover, haar lippen half geopend. Zijn beweging veranderde, steviger, feller, alsof hij haar reacties niet meer wilde temperen. Het water klotste zachter tegen de rand van het bad terwijl Lieke scherp ademhaalde en haar vingers zich vastzetten aan zijn onderarm. “Ja…” fluisterde ze, bijna verbaasd dat dat ene woord zoveel warmte kon dragen. Hij hield zijn mond dicht bij haar hals, zijn adem onrustiger nu. Zijn vingers bewogen sneller, feller. Lieke voelde dat ze steeds minder controle over haar lichaam had. “Ga door dan…” Haar benen bewogen onrustig. “Je trilt helemaal,” mompelde hij. “Ja wat denk je dan….. voel je niet wat je met mijn borsten doet?”
Met zijn linkerhand draaide hij haar tepels. Hij voelde de spanning: warm, strak, bijna pijnlijk gevoelig. “Daar…” zei ze “Ja… precies daar…” Ze drukte haar hoofd verder tegen zijn schouder terwijl een rilling over haar heen trok. Van haar klitje naar haar tepels en alles daar tussen, alsof haar hele lichaam op ontploffen stond. Jaiden kuste haar hals langzaam. “Je bent één grote zenuwuiteinde geworden,” mompelde hij. Hij draaide haar tepels, ruw, stevig “Ja..” kreunde ze. Ze voelde zijn lul harder in haar schoot worden… ‘Jaiden….’
Hij hoorde zijn naam breken in haar stem en sloot heel even zijn ogen, alsof dat ene woord genoeg was om hem verder uit balans te brengen dan haar lichaam al deed. “Hhhmm” fluisterde hij tegen haar oor. Lieke ademde scherp in toen zijn vingers opnieuw langs haar gevoelige huid gleden. Ze bewoog langzaam met hem mee, instinctief, op gevoel,, alsof hun lichamen vanzelf hetzelfde ritme hadden gevonden. Haar ademhaling brak telkens een beetje open wanneer zijn vingers haar opnieuw deden sidderen. “Jaiden…” kreunde ze en duwde haar hoofd diep tegen zijn borst. “…wat doe je met me…”
Na een moment van stilte draaide ze haar hoofd iets naar hem toe, haar neus raakte zijn kaak.“Hoe zou Samantha dit vinden?” Lieke liet de woorden langzaam over haar lippen glijden. “Jouw bijdrage aan mijn werkstuk… jouw vingers aan mijn borsten… en dat je met het buurmeisje in bad ligt…” Jaiden schudde langzaam zijn hoofd tegen haar schouder. “Dat hangt er vanaf wat de titel van je werkstuk is.” “Klaarkomen op je borsten. Een case-study.” “Dan slaag je cum laude.” Ze proestte het uit, warm en ademloos tegelijk, waarna ze haar ogen weer sloot. De grap haalde iets van de spanning weg, maar niet de intimiteit. Die bleef tussen hen hangen als damp op huid. “Misschien,” zei ze daarna zachter, “zou ze denken dat je meisjes te makkelijk inpakt.” “Doe ik dat?” Lieke draaide haar hoofd iets naar hem toe. “Nee,” fluisterde ze eerlijk. “Volgens mij heb je mij vooral uitgepakt. En dat vindt Samantha vast veel erger.”
Hij werd daar opvallend stil van. “Kijk nou eens…,” zei Lieke met een ondeugend lachje. “Nou heeft het lekkere buurmeisje de stoute buurman toch tot zwijgen gebracht…” Ze liet haar vingers over zijn arm glijden. “Spuit dan eerst nog maar lekker veel zaadjes in me en laat mijn borsten maar eens goed voelen hoeveel je van ze houdt.” Hij keek haar onderzoekend aan. “Tot hoe laat is dat lekkere buurmeisje van mij?” Lieke trok een wenkbrauw op.“Van jou?” Ze glimlachte. “Dat is niet helemaal hoe ik het me herinner. Volgens mij heb ík jou geleend. Dus: hoe lang ben jij van mij?” “Lang genoeg om straks enorme spijt te hebben van hoe goed dit voelt.” “Dat is geen antwoord,” zei Lieke lachend. “Nee?” “Nee.”
“Goed dan. Tot morgen drie uur dus?” herhaalde hij. “Dat is gevaarlijk veel tijd.” Lieke draaide zich iets verder naar hem toe in het langzaam afkoelende water. Haar vingers gleden lui over zijn arm terwijl ze hem aankeek met die half-serieuze nieuwsgierigheid die hij ondertussen begon te herkennen. “Gevaarlijk voor wie?” vroeg ze. “Voor mensen die zichzelf wijsmaken dat dit een goed idee is.” Ze lachte zacht. “Dat klinkt alsof Samantha tegen je praat.” “Dat komt omdat Samantha vaak gelijk heeft.” “En luister je ook naar haar?” Hij dacht even na. “Soms. Alleen niet vanavond.” Het water kabbelde rustig om hen heen. De damp boven het bad werd dunner. Voor het eerst die avond voelde de stilte niet ongemakkelijk, maar vertrouwd. “Goed zo. Want vanavond ben je van mij. Ze zou me trouwens vast een rampzalige onderzoeker vinden,” zei Lieke. “Waarom?” “Omdat ik inmiddels onderdeel van mijn eigen onderzoek ben geworden.”
Hij schoot in de lach. “Dat lijkt me juist grondig veldwerk.” “Dat is precies het soort redenering waarmee je ons stevig in de problemen kan brengen.” “En toch blijf je zitten.” “Dat is het zorgwekkende gedeelte.” Ze glimlachten allebei. Na een tijdje liet Lieke haar hoofd tegen zijn schouder rusten. “Want ik verwacht een spetterend vervolg, stoute buurman. Volgens mij,” mompelde ze, “is mijn werkstuk officieel ontspoord.” “Dat denk ik ook.” “Vind je dat erg?” “Nee.” “Waarom niet?” Hij keek haar aan. “Omdat de interessantste hoofdstukken meestal niet de hoofdstukken zijn die je van tevoren had gepland.”
Lieke lachte. “Dat klinkt verdacht veel als een conclusie.” “Mooi,” zei hij. “Dan heb je alvast een slothoofdstuk.” “Nou dat slothoofdstuk mag best nog wachten, ik ben in elk geval nog niet klaar met dit deel van het verhaal.” Lieke glimlachte toen ze het zei. Hij schudde zijn hoofd alsof hij iets wilde antwoorden, maar geen woorden meer vond. Op dat moment werd hij zich bewust van de beweging van Lieke en ging mee in haar beweging. Zijn vingers streelden haar clitje terwijl ze de verharding van zijn lid in haar voelde… ze legde haar hoofd in zijn hals, op een schouder… “ik ga zo verdomd lekker klaarkomen….” fluisterde ze schor… “ik ook” zei hij zacht.
Het warme water bewoog zacht om hen heen terwijl Lieke haar hoofd tegen zijn schouder liet rusten. Ze voelde zijn adem langs haar slaap, zijn handen nog steeds aandachtig op haar huid, en die geladen spanning tussen hen die steeds dichter tegen een grens aanschuurde. . Daarna bleven ze een paar tellen stil. Alleen hun ademhaling, het zachte klotsen van water en het besef van hoe intens dichtbij ze zich voelden. Lieke glimlachte loom tegen zijn hals. “Dat klinkt bijna romantisch.” Hij lachte laag. “In een bad vol afgekoeld water?” “Mmm,” mompelde ze. “Juist daarom.” Ze voelde zaad in haar buik stromen.
Lieke hield haar adem even vast en sloot haar ogen toen hij haar steviger tegen zich aantrok. Er trok een warme rilling door haar heen terwijl ze haar gezicht in zijn hals verborg. “Oh…” fluisterde ze zacht, bijna verbaasd door de intensiteit van het moment. Jaiden kuste langzaam haar natte haar en bleef haar vasthouden terwijl het water rustig om hen heen kabbelde. Geen haast meer nu. Alleen die warme naschok van nabijheid en ontspanning. Lieke lachte zwak, nog half buiten adem.