Lieke stapte uit bad en bleef even staan op de koude tegels, één hand tegen de muur. Het water liep langs haar benen omlaag. Wijdbeens boven de wc moest ze ineens zacht lachen om de absurditeit van het moment: eerst zijn armen om haar heen in het warme bad, en nu dit. Koude voeten, natte huid, haar lichaam dat nog leeg drupte van wat er net tussen hen gebeurd was. Jaiden keek op vanuit het bad. De stoom hing nog tussen hen in, dunner nu, alsof ook die zich terugtrok.
Ze droogde zich langzaam af. Ze keek even om zich heen, naar haar rokje, haar natte slipje, de slaapkamerdeur. “Kut,” mompelde ze. “Ik heb helemaal geen makkelijke kleding bij me.” “Samantha heeft vast iets in de kast liggen. Een zachte joggingbroek… een spannend pyjamabroekje…” Ze glimlachte ineens, alsof er een nieuw beeld in haar hoofd schoof. “Ik zie haar helemaal voor me,” zei ze. “Zondagochtend. Koffie. Oversized shirt. Blote benen. En jij die zogenaamd niet merkt dat ze je verleidt.
“En jij dan, verleidelijk buurmeisje?” Ze trok één wenkbrauw op. “Ik?” Ze glimlachte scheef. “Ik lijk meer op iemand die in een veel te kort rokje arriveert en vervolgens mijn slipje in de wasmand moet gooien omdat meneer iets te gretig met mijn tepels heeft gespeeld.” Hij grijnsde. “Tsja, je had ook thuis aan je werkstuk kunnen zitten, hè?” Lieke gooide de handdoek naar hem. “Houd je mond en leen me een shirt en een broekje van Samantha. Of ben je bang dat je straks haar naam kreunt als ik haar hemdje aan heb?” Jaiden keek haar aan alsof hij wilde lachen, maar toch heel even moest nadenken. “Nee,” zei hij. “Daar ben ik niet bang voor.” “Waarvoor dan wel?” “Dat ik het morgen vergeet te wassen en Samantha het op haar kussen vindt.” Lieke sloeg de handdoek steviger om zich heen. “En dat zou voor haar het ergste zijn? Dat je het niet gewassen hebt?” “Nee.” Hij trok zijn mondhoek op. “Dan wil ze weten wie het gedragen heeft.” “En?” Hij keek haar even aan, half grijnzend, half verslagen. “En waarom het ruikt alsof ik daar een heel slecht verhaal bij nodig heb.” Lieke hield zijn blik vast. Toen begon haar glimlach langzaam terug te komen. “Alsof ze dat niet zou doorhebben.”
Lieke pakte het veel te grote shirt dat hij haar toeschoof en hield het voor zich omhoog. “Dit is dus officieel Samantha-kleding?” Ze trok het over haar hoofd. Het hing ruim over haar dijen, zacht gewassen katoen dat fris maar ook duidelijk naar haar rook. Lieke keek langs zichzelf omlaag en glimlachte scheef. Ze streelde met haar handen over haar buik en zag Samantha voor zich. Zwanger van Beau, zittend op de bank terwijl ze samen praatten over borsten, jongens en vrouwendingen. “Je speelt met vuur, Jaiden,” mompelde ze. Zo lijk ik straks echt op haar. Kan ik dat ook onderzoeken voor mijn werkstuk? Hoe jij haar borsten vast houdt als je met haar vrijt…” Het werd even stil. “Trouwens is met Samantha vrijen precies hetzelfde als Samantha zwanger maken? Of zit daar verschil in?”
Lieke zat op de rand van het bed in het veel te grote shirt, haar natte haren over haar schouders, terwijl Jaiden haar aankeek alsof hij niet meteen wist of ze hem uitdaagde of werkelijk iets wilde begrijpen. Jaiden keek even naar het plafond alsof hij tijd kocht. “Dat is een veel groter gesprek dan dit bed aankan,” mompelde hij. Lieke glimlachte flauwtjes. “Is dit een ontwijkingsmanoeuvre? Ik meen het, Jaiden.” “Nee.” Hij ging verder. “Er zit verschil in. Groot verschil zelfs.” “Vertel.” Hij streek langzaam met zijn hand door zijn natte haar. “Omdat seks …” hij onderbrak zichzelf “…seks is geilheid, lust, twee mensen die samen plezier hebben, elkaar opwinden..” Hij viel even stil. “Maar een zwangerschap is een toekomst. Een kind bestaat ook morgen. En over tien jaar. En over vijftig jaar.” Lieke trok haar knieën iets op. “Dus seks gaat over twee geliefden. En een zwangerschap over iemand die er nog niet is?” “Zoiets.” “Dus als jij zegt dat je van Samantha houdt en met haar vrijt, bedoel je niet automatisch dat je haar zwanger wilt maken?” “Nee,” antwoordde hij rustig. “Maar toen ik haar zwanger maakte van Beau wisten we dat we dat wilden en het serieuze gevolgen had. En het niet alleen maar een hete middag in de duinen…”
Ze knikte langzaam. “Interessant.” “Voor je werkstuk?” “Voor mijn werkstuk. Voor mijn leven. Voor alle mensen die seks en liefde altijd door elkaar halen.” Jaiden glimlachte. “En? Wat is jouw voorlopige conclusie, onderzoekster?” Lieke dacht even na. “Seks kan een spel zijn,” zei ze. “Maar een kind verandert het speelveld. Dan sta je ineens niet meer met z’n tweeën in het verhaal.” Ze dacht even na, keek hem ondeugend aan. “Dus… dus seks voelt voor jou niet automatisch als verantwoordelijkheid?” Hij schudde langzaam zijn hoofd. “Niet automatisch. Maar het kan er ineens wel eentje worden.” Ze keek omlaag naar het shirt dat over haar dijen viel. Naar haar blote benen. Naar het spoor van warmte en geilheid dat nog in haar lichaam zat. “En ik? Ben ik alleen een spel voor jou, of betekent het ook iets als je straks tussen mijn dijen haar geur nog in je neus hebt …en toch mijn naam kreunt?”
Ze viel lachend achterover op het bed en liet haar knieën uit elkaar vallen. Jaiden bleef haar een paar seconden aankijken nadat ze het had gezegd. Alsof haar brutaliteit hem tegelijk opwond en uit evenwicht bracht. Lieke lag achterover op het bed, haar natte haren als donkere strepen over het kussen, het veel te grote shirt half over haar dijen geschoven. Haar lach was speels, maar in haar ogen zat iets onderzoekends.
“Jij bent gevaarlijk,” gaf hij toe. “Hoezo dan? Omdat ik hardop zeg wat andere vrouwen alleen denken? Omdat ik voel dat ongeremd je buurmeisje naaien onverantwoord lekker is?” Hij draaide Lieke voorzichtig op haar buik. Het grote shirt schoof langs haar rug omhoog terwijl zij zacht lachte in het kussen. “Je ziet eruit alsof je jezelf probeert te overtuigen,” mompelde ze half in het kussen. “Misschien is dat ook wel zo.” Hij bleef even boven haar hangen zonder haast te maken. Zijn hand gleed langzaam langs haar rug. Lieke draaide haar gezicht iets naar hem toe. “Waarvan precies?” vroeg ze zacht. Jaiden dacht even na. “Dat dit tijdelijk moet blijven,” zei hij eerlijk. Die woorden maakten haar stiller dan al het geflirt daarvoor. Want ergens voelde ze hetzelfde: dat sommige avonden zich gedragen alsof ze eeuwig duren, terwijl iedereen weet dat er ook een morning after bestaat. Ze glimlachte klein tegen het kussen. “Dan moeten we er maar een mooie scène van maken,” fluisterde ze. “Voor mijn werkstuk.”
Jaiden voelde met zijn vingers haar spleetje. “Je bent nog helemaal nat,” fluisterde hij. “Misschien,” zei ze zacht, “komt dat omdat jij nog steeds naar me kijkt alsof je niet klaar met me bent.” Ze duwde haar bips omhoog. “Toe dan….” Zijn vinger gleed tussen haar bilnaad…. Naar haar anus…. Lieke kreunde zacht toen zijn vingers haar huid opnieuw liet sidderen…. “Ga je een nieuwe toer boeken?”
Jaiden moest lachen. “Jij zegt dat alsof ik een reisbureau run.” “Nou,” mompelde ze tegen het kussen, “ik ben altijd in voor nieuwe locaties… dus als het mijn bips wordt… be my guest” Jaiden lachte zacht door zijn neus. “Nieuw hoofdstuk in je werkstuk?” mompelde hij. “Nee, een nieuwe alinea in mijn hoofdstuk veldonderzoek” Hij schudde glimlachend zijn hoofd en streek langzaam haar natte haar uit haar nek. “En wat als ik zeg dat ik het leuker vind hoe je me aankijkt wanneer je stoer probeert te doen?” Lieke voelde haar wangen warmer worden. “Ik dóé niet stoer.” “Nee,” zei hij zacht. “Je doet nieuwsgierig.” Dat woord bleef even hangen.
“Ja, duh, ik wil wel weten of het lekker is om je buurmeisje in haar kontje te naaien.” Lieke zei het met een mengeling van brutaliteit en nieuwsgierigheid, maar toen de woorden eenmaal tussen hen hingen, voelde ze zelf ook hoe kwetsbaar ze eigenlijk klonken. “Ik ben niet gevaarlijk. Ik wil vooral weten hoe dat voelt…” fluisterde ze. “Nieuwsgierigheid is het begin van alle wetenschap, dat weet je toch?” Jaiden bleef heel even stil. “Jij denkt echt alles hardop hè?” Ze glimlachte gesmoord in het kussen. “Alleen vandaag.” Hij streek langzaam met zijn hand langs haar rug, kalmerend bijna, smeerde haar anus met glijmiddel in en voelde met zijn vinger…. voordat hij met zijn geslacht voorzichtig in haar gleed… “ik vertrouw dat je het lief doet, Jaiden.” Jaiden hoorde de trilling in haar stem toen ze het zei. Alle speelsheid leek daardoor even zachter te worden. “Dat doe ik,” fluisterde hij terug. Lieke ademde diep in, haar voorhoofd rustend tegen haar arm. Niet alleen spanning nu, maar ook dat vreemde mengsel van nieuwsgierigheid en kwetsbaarheid dat ontstaat wanneer iemand je iets nieuws laat ervaren. Hij nam de tijd. Liet stilte bestaan tussen hun woorden. Je hoorde alleen nog hun ademhaling en het zachte schuiven van lakens. “Gaat het?” vroeg hij zacht. Ze knikte klein en draaide haar hoofd iets naar hem toe, haar ogen halfgesloten. “Ja,” fluisterde ze. “Je doet het lief.”
Lieke kneep haar ogen dicht en haar adem stokte even toen ze voelde dat hij dieper in haar gleed. Een zachte kreun ontsnapte aan haar terwijl haar vingers zich in het laken vouwden. “Jaiden…” fluisterde ze schor. “Rustig maar,” zei hij zacht. “Ik ben hier.” Die woorden ontspanden haar meer dan de aanraking zelf. Want juist dat maakte het zo overweldigend: dat ze zich niet opgejaagd voelde, maar gedragen. Dat haar nieuwsgierigheid niet gênant was, maar er zijn mocht. “Dit,” fluisterde ze ademloos, “is veel intiemer dan ik me ooit bedacht heb.” Jaiden pakte haar borsten beet, zacht, teder en ze duwde haar billen verder naar hem toe, alsof dit nog intiemer was dan in haar kutje. Hij sloeg zijn armen zacht om haar heen en liet zijn handen rusten op haar borsten, warm, beschermend. Lieke voelde hoe haar lichaam instinctief dichter tegen hem aan schoof, haar rug licht hol, haar adem diep en onregelmatig.
Jaiden kuste langzaam haar schouder. “Je houdt me veel te voorzichtig vast voor iemand die zogenaamd onverantwoord bezig is,” mompelde ze met een klein lachje. “Dus,” mompelde ze met een klein scheef lachje, “ik lig hier eigenlijk niet met een roekeloze buurman…” “Nee.” “Leugenaar,” fluisterde ze.
Toen hij zacht in haar kontje spoot fluisterde hij “Weet je dat jij de eerste bent. Dat Samantha nog nooit iemand in haar kontje liet komen.” Lieke keek hem verbaasd aan over haar schouder. “Serieus?” fluisterde ze zacht. Haar wangen gloeiden nog, haar adem schokkerig en warm. Jaiden knikte. “Wij deden dat nooit zo, Lieke. Samantha wilde dat niet. En dat was helemaal goed.” Lieke keek hem een paar seconden zwijgend aan. Eerder geraakt door het vertrouwen dat onder zijn woorden lag. “Dus dit is voor jou ook nieuw,” fluisterde ze. Jaiden lachte. “Ja, eigenlijk wel…” fluisterde hij terwijl hij met zijn vingers langzaam langs haar heup streek. “En lief, dat je me zo vertrouwde.” Ze glimlachte langzaam, bijna verlegen ineens. “Dus ik heb jou ontmaagd, in je eigen bed nog wel? Dat moet ik Samantha vertellen…” Jaiden lachte. “Misschien ooit…” Ze kuste hem. “Ik vond het intiem en dichtbij.” “Ja, het klopte gewoon.” Lieke voelde warmte opstijgen die dieper ging dan opwinding alleen. Alsof hij haar net een sleutel had gegeven zonder precies te beseffen wat hij daarmee blootlegde. “Dus nu moet ik me speciaal voelen?” vroeg ze plagend, met dat kleine scheve lachje dat hem eerder die avond al ontregelde. Toen lachte Lieke ineens zacht. “Samantha weet dus niet hoe lief jij kunt zijn als je zo vrijt. Ik hoop echt dat ik haar dat een keer kan vertellen.” Lieke voelde hoe haar lichaam langzaam ontspande tegen hem aan. Het bed rook naar huid, zweet en een avond die roekelozer was begonnen dan hij nu voelde.
“Bij jou voelde het veilig genoeg om echt dichtbij te komen.” Lieke had stoere jongenspraat verwacht. Ze liet haar vingers langzaam over zijn hand glijden. “Dat is een krankzinnig romantische zin voor iemand die net zei dat hij zijn buurmeisje in haar kontje ging naaien.” Jaiden grijnsde. “Kan allebei toch?” Daar moest ze om onbedaarlijk om lachen. Zo hard dat Jaiden uit haar floepte. Zij bleef nog even tegen hem aanliggen.
“Pas maar op,” fluisterde ze. “Voor je het weet ga ik denken dat dit méér was dan alleen een avond stout doen met het buurmeisje.” Hij keek haar aan met een open blik die ze nog niet eerder bij hem had gezien, alsof alle bravoure even van hem was afgegleden. “Misschien was het dat ook.” Lieke streek met haar vingers langs zijn pols. “Als dat zo is, dan gaan we toch een moeilijk gesprek met Samantha krijgen, denk je niet?” “Over vanavond?” vroeg hij zacht. Ze glimlachte schuin. “Ja. En dat jij blijkbaar diep vanbinnen meer wil dan alleen een avondje mijn kontje naaien”
Na een tijdje fluisterde ze “Als dat te lastig is voor je moet je misschien nog maar een keer mijn kontje naaien.” Jaiden keek haar even zwijgend aan, verrast door de zachtheid waarmee ze ‘vieze dingen’ zei. “Misschien,” fluisterde hij, “maar alleen als jij me dan weer zo aankijkt alsof ik iets kwetsbaars van je mag vasthouden.” Lieke voelde warmte omhoog kruipen langs haar hals. Ze had iets ondeugends bedoeld — iets lichts misschien — maar hij maakte er opnieuw iets intiems van. En juist dat ontregelde haar. “Je bent veel gevaarlijker dan je eruitziet, eerst doe je verlegen… en daarna nodig je me doodleuk uit voor een herkansing.” Ze gaf hem een zacht duwtje tegen zijn borst. “Geen herkansing,” fluisterde ze. “Eerder… voortdurende nieuwsgierigheid.” Lieke beet zacht op haar onderlip terwijl ze hem aankeek. “Toe dan…” fluisterde ze met een schuin, bijna verlegen lachje. “Nu is hij nog stijf.”
Jaiden sloot heel even zijn ogen alsof die woorden rechtstreeks door zijn lichaam trokken. “Jij hebt echt talent om iemand gek te maken hè?” Ze haalde speels één schouder op. “Misschien vind ik het gewoon een leuk spelletje.” Hij trok haar langzaam dichter tegen zich aan, zijn voorhoofd even tegen het hare. De hitte tussen hen was er nog steeds. Hij duwde, gleed soepeler dan eerder naar binnen. Ze voelde hoe ze haar billen moest houden om hem binnen te krijgen en binnen te houden. Lieke hapte naar adem omdat hij dieper kwam dan eerst, haar vingers grepen zich vast aan zijn arm. Jaiden knikte meteen, hield stil, gaf haar de tijd om te wennen. Zijn hand streek kalmerend over haar heup en onderrug. “Zo goed?” vroeg hij zacht.
Ze ademde diep uit en duwde haar billen voorzichtig tegen hem aan, een klein teken dat hij verder mocht. De spanning trok nog door haar heen, maar er zat nu ook vertrouwen in — dat merkwaardige mengsel van kwetsbaarheid en verlangen dat hen allebei stiller maakte dan eerder. “Ja…” fluisterde ze. “Zo.” Zijn handen grepen haar borsten en zo bewoog hij diep. Stootte haar telkens even naar voren…. Een ritme…. Een trance…. Lieke voelde hoe de beweging tussen hen veranderde in iets bijna hypnotisch. Het was alsof ze samen in een soort stilte terecht waren gekomen waarin geen haast meer bestond, alleen die voortdurende nabijheid, dat rustige zoeken naar elkaars ademhaling.
“Niet stoppen…” fluisterde ze zacht. Langzaam voerde hij het tempo omhoog, van voorzichtig zoeken naar iets driftigers, alsof ze samen een stroom in trokken die steeds sterker werd. Lieke voelde hoe haar ademhaling sneller ging, hoe haar hartslag mee begon te hameren in dat oplopende tempo. “Rustig…” lachte ze, al hoorde ze zelf dat er nauwelijks overtuiging in zat. Jaiden glimlachte. “Rustig?” fluisterde hij, “je beweegt anders alsof je precies het tegenovergestelde wilt.” Ze gaf hem een zachte stoot met haar heup, half protest, half uitnodiging. Het ritme trok hen steeds verder mee. Hij bracht zijn hand voorzichtig naar haar kin en draaide haar gezicht een beetje naar zich toe, zodat hun blikken elkaar weer vonden. Lieke voelde hoe de spanning tussen hen veranderde: intenser nu, zwaarder van ademhaling en ingehouden verlangen.
Hij zette meer kracht….ze voelde hoe zijn lul strak tussen haar sluitspier bewoog. Zijn duim streek kort langs haar wang voordat hij haar weer dichter tegen zich aantrok. Het ritme tussen hen versnelde iets, hun lichamen warm en zoekend, alsof ze elkaar steeds opnieuw wilden voelen zonder de stilte ertussen kwijt te raken. Lieke sloot haar ogen even. Het gevoel van samen verdwijnen in dat ene moment waarin de rest van de wereld zachtjes naar de achtergrond schoof. Hun ademhaling liep inmiddels door elkaar heen, warm en onrustig, alsof ze allebei voelden dat ze dicht tegen een grens van controle aanschuurden.
“Toe dan…” gilde ze… Jaiden keek haar aan met diezelfde mengeling van honger en tederheid die de hele avond al tussen hen hing. Zijn handen grepen haar haren, zijn tempo ging omhoog terwijl haar vingers als een bezetene over haar klitje joegen “kom dan Jaiden… spuit me vol… ik kom, fuck ik kom….”
Hij voelde haar lijf onder zich schokken toen haar orgasme haar onverwacht hard trof. Haar woorden losten op in kreunen, ademstoten, kleine geluiden die ze normaal zou inslikken maar nu niet meer tegen kon houden. Jaiden hield even zijn ogen dicht, het ritme waarmee hij haar bewoog verloor iets van zijn agressie; alsof haar overgave hem óók raakte. Alsof hij ineens voelde dat dit geen spelletje meer was van plagen en uitdagen in achtertuinen en appjes, maar iets gevaarlijkers; die vreemde intimiteit die ontstaat wanneer twee mensen elkaar even helemaal laten ontsporen.
“Fuck…” fluisterde hij schor tegen haar oor. “Kijk jou nou…” Lieke beefde nog na. Haar vingers werden trager tussen haar benen, maar haar heupen zochten hem nog steeds instinctief op, alsof haar lichaam nog niet wist hoe het moest stoppen. Jaiden voelde hoe ze onder hem trilde — niet alleen van lust, maar van die gevaarlijke mengeling van overgave en verbazing. Alsof ze zelf niet had verwacht dat ze zó zou klinken, zó zou bewegen, zó naar hem zou verlangen.
Hij trok zacht aan haar haren zodat ze haar hoofd iets moest optillen. Hun blikken vonden elkaar heel even in de spiegel van de kastdeur. Haar wangen rood. Lippen halfopen. Ogen glanzend alsof ze tegelijk wilde lachen, huilen en meer vragen. Altijd meer. “Kijk eens hoe mooi je nu geworden bent,” fluisterde hij ontroerd. Lieke lachte ademloos, een klein ondeugend geluid tussen haar kreunen door. “Zeg je nu dat je van me houdt?” Ze keken naar elkaar in de spiegel, ook toen Jaiden haar hals kuste. “Samantha,” fluisterde ze ademloos, “je had me wel mogen waarschuwen voor hem. En als je dit shirt weer eens aantrekt en bovenop hem gaat zitten…dan ben ik er ook een beetje bij.”
Zijn ritme verloor zijn harde cadans. Niet omdat het verlangen minder werd, maar juist omdat het voller werd: dichter op de huid, intiemer, alsof hij haar niet alleen wilde voelen maar ook wilde onthouden. De geur van haar shampoo. De warmte van haar rug tegen zijn borst. Het kleine sidderen van haar benen wanneer hij haar naam fluisterde alsof die voor één ademhaling alles was wat bestond.