Verleid in een bootje – haar kant

De zon stond al hoog toen we de Valk losgooiden van de steiger. Het was een simpele Polyvalk. Lekker makkelijk varen en lekker makkelijk in het onderhoud. De lucht trilde boven het water alsof het meer zelf ook stond te zweten. Mats droeg die belachelijke blauwe zwembroek met de witte strepen en dat veel te kleine grijze T-shirt dat hij al drie zomers weigert weg te gooien. Ik heb hem er al zo vaak mee geplaagd, maar stiekem vind ik het ergens schattig – dat hij gewoon lekker zijn eigen ding doet.

Ik had mijn donkerblauwe bikini aangetrokken, die met de touwtjes die ik zelf nog een stukje korter heb geknoopt omdat ik het gevoel wilde hebben dat ik er nét iets brutaler uitzag dan vorig jaar. Daaroverheen mijn witte rommelmarkt-jurkje van twee euro, zo dun dat het in de wind fladderde als een soort vlaggetje en in de volle zon praktisch doorschijnend werd. Ik voelde me licht, bijna gewichtloos.

We hadden de kuip volgestouwd met de gebruikelijke chaos: zelfopblazende matjes, slaapzakken die we toch niet zouden gebruiken, kussens, een veel te warme koeltas en die grote grijze deken die altijd achterin ligt alsof hij daar woont. Mats en ik zeilen al sinds onze twaalfde samen – al jaren beste vrienden, al die zomers op dit meer. Dit was gewoon wéér zo’n dag. Gewoon wij.

De wind was perfect: stevig. De boot gleed soepel, de boeg maakte vrolijke kleine golfjes. Ik zat voorop met mijn benen over de rand, haren in mijn gezicht door de wind. Elke keer dat ik achterom keek, lachte hij terug – die scheve grijns die ik al ken sinds de basisschool. Ik riep boven het klapperen van het zeil uit dat het harder mocht. Hij riep iets terug over overboord vallen, maar ik zag heus wel dat hij toch wat meer aan de schoot trok. Altijd hetzelfde spelletje.

Tegen tweeën viel de wind eruit. Eerst hing het grootzeil slap, toen werd het water spiegelglad. De hitte zakte als een dikke deken over ons heen. Mats mompelde iets met “fuck dit”, trok zijn shirt uit en gooide het achteloos op de bank. Ik voelde hetzelfde. Te heet, te stil, te weinig vaart.

Ik klom op de voorplecht, slippers uit, tuurde vooruit. En daar zag ik het: een smal inhammetje. Een rietkraag aan beide kanten, overhangende wilgen, geen huis, geen weg, geen andere boten. Precies wat we nodig hadden.

„Daar,” zei ik. „Dat is ’m.”

Mats stuurde voorzichtig naar binnen. Het water werd snel ondiep, de bodem kwam al groenig door het oppervlak heen. We lieten het anker vallen in het water, al leek dat eigenlijk helemaal niet nodig.

En toen was er stilte. Echte stilte. Alleen het water en de vogels.

Ik trok mijn jurkje over mijn hoofd en gooide het op de kuipvloer. Ging op de voorplecht liggen, armen wijd, ogen dicht. De zon brandde op mijn buik, op mijn borst, warm en zwaar en goed. Na een tijdje voelde ik Mats bewegen. Hij pakte de deken, vouwde hem dubbel, legde hem op het voordek. Hij had de matjes al opengedraaid en die lagen rustig zichzelf met lucht te vullen op de kuipvloer. Het zag er niet uit, maar het voelde als een eilandje dat alleen van ons was.

We gingen naast elkaar liggen. Ik draaide me op mijn zij, elleboog onder mijn hoofd.

„Denk je dat hier ooit iemand komt?”

Hij haalde zijn schouders op. „Misschien een ree. Of een libelle met hele foute ideeën.”

Ik lachte zacht. Mijn vingers speelden met een van de touwtjes van mijn bikinibroekje, zomaar, zonder er echt over na te denken.

„Goed plekje,” zei ik na een tijdje.

„Ja.”

Ik lag daar in die zinderende middaghitte, half weggezakt in een lome roes, toen de gedachte zich ineens als een mes door de loomheid sneed.

„Je verbrandt zo meteen helemaal,” zei ik met een schrik in mijn stem. „Ik doe je rug even.”

Ik pakte de fles en goot de crème in mijn handpalm. Toen ik mijn handen op zijn rug legde, voelde ik een tinteling door me heen gaan. Hij voelde de koude crème op zijn lichaam. Een kleine schok, een ingehouden adem. Hij probeerde het te maskeren, maar ik voelde zijn lichaam aanspannen.

Wat voelde zijn rug eigenlijk lekker aan. Toen ik zijn hartslag voelde versnellen, ging er een rilling door mij heen, alsof hij op een knop had gedrukt. Alsof ineens alles anders was. Er gleed een warme golf door me heen. Ik smeerde hem in met overdreven zorgvuldigheid. Langzame cirkels. Vingers die net iets langer bleven hangen dan nodig. Ik liet ze afdalen langs zijn ruggengraat en toen – expres – net iets onder de rand van zijn zwembroek. Niet ver, maar hij reageerde wel. Hij verstijfde. Ik hoorde zijn adem stokken. En in mijn hoofd fluisterde een stemmetje: “Wat doe je?” Maar het was alsof ik er niets aan kon doen.

Mijn gedachten gingen met me op de loop. Ik vroeg me ineens af wat er op dit moment in zijn kruis gebeurde. Ik hoopte ergens dat er iets gebeurde. Een plotselinge warmte, met een lichte spanning in mijn lijf.

„Klaar,” zei ik, en ik gaf een speels tikje op zijn bil. Een schokje ging door zijn lijf en het leek alsof ik zijn reacties veel beter aanvoelde. Ik was er veel meer op gefixeerd. Ik wist eigenlijk al wat ik ging doen, zonder dat ik me ervan bewust was.

„Draai maar om.”

Hij draaide zich om. Nadrukkelijk nonchalant, maar ik zag de spanning in zijn nek. Ik ging verzitten. Ik ging achter zijn hoofd zitten, tilde zijn hoofd iets omhoog en schoof eronder zodat ik zijn hoofd op mijn schoot kon leggen. Een lichte trilling in zijn vingers, de manier waarop hij zijn benen iets over elkaar sloeg toen zijn hoofd mijn schoot raakte. Ik zag elk detail in zijn lichaam en moest een beetje glimlachen in mezelf.

Ik begon bij zijn borst. Mijn vingertoppen spreidden zich traag, cirkelden rond zijn tepels tot ze hard en klein werden. Ik raakte ze expres met mijn duimen, bleef even hangen, voelde hoe zijn ademhaling onregelmatig werd. Terwijl ik over hem heen hing, kwamen mijn borsten tot vlak boven zijn neus. Hij beet op zijn lip – een klein, bijna onhoorbaar geluidje. Ik deed alsof ik het niet hoorde. Maar in mijn hoofd lag ik tevreden. Ik wist precies wat ik deed, al voelde het alsof het mij ook overkwam.

Ik ging weer verzitten, legde zijn hoofd zachtjes neer. Ik ging lager. Plagende cirkels rond zijn navel. Ondertussen keek ik stiekem naar zijn zwembroek. Ik voelde hoe hij zijn buikspieren aanspande, hoe hij zichzelf probeerde te dwingen om niet te groeien, niet harder te worden. Maar ik zag heel licht iets bewegen. Misschien was het niets, maar ik vertelde mezelf dat ik hem had zien bewegen.

Toen ik zei: „Je benen ook goed insmeren. Ik doe de mijne ook even,” zag ik de opluchting in zijn ogen. Opluchting omdat hij even iets kon doen met zijn handen, en omdat als het langer had geduurd er waarschijnlijk duidelijk iets zou bewegen.

Ik voelde me warm, mijn oren voelden rood. Het was al lang begonnen, maar het voelde alsof ik nu iets ging doen dat het verloop van deze dag zou bepalen. Ik trok één been op. Begon traag bij mijn kuit. Buitenkant dij. Steeds hoger. Mijn vingers gleden onder de rand van mijn bikinibroekje, raakten die gevoelige huid van mijn lies. Ik voelde zijn blik branden op mijn hand. Ik dacht zelfs dat ik zijn adem even hoorde stokken, heel zachtjes maar. En ik wist ook dat hij op dat moment waarschijnlijk hard was, omdat hij alles deed om dat deel buiten mijn zicht te houden.

Hij zat schuin, half opzij gedraaid, benen over elkaar, lichaam strak als een boog. Maar ik voelde het in elke vezel: die wanhopige, bijna kinderlijke poging om zijn opwinding voor mij geheim te houden. Alsof ik blind was. Alsof ik niet voelde hoe de lucht tussen ons in dikker werd, hoe zijn ademhaling sneller ging elke keer als mijn vingers hoger kwamen. Eigenlijk wilde ik zien wat er in zijn zwembroek gebeurde, maar hoe hij het krampachtig verborgen hield, wond me enorm op. Dat ik daarbij met mijn vingers over mijn lies en hoog aan de binnenkant van mijn dijen wreef, maakte me warm en nat in mijn kruis.

Toen het andere been. Precies hetzelfde ritueel. Traag. Bewust. Tot mijn vingers weer onder de rand verdwenen. Zijn adem stokte opnieuw. Hardop dit keer. Ik veegde mijn handen af. „Nu mijn rug?” Ik probeerde opgewekt te klinken en verder zo normaal mogelijk te doen, alsof er niets aan de hand was. Ik vond het veel te spannend. Hoe hij probeerde zijn opwinding te verbergen. Als ik het nu aan hem zou tonen, zou dat voorbij zijn.

Dit was het moment dat hij moest opstaan en hopelijk geen manier wist om zich te verbergen. Hij besloot om snel omhoog te komen en langs me heen te gaan om zo snel mogelijk buiten mijn blikveld te komen. Maar ik had het gezien. Een fractie van een seconde, maar scherp als een mes: de zwembroek strak gespannen. Hij moest keihard zijn, de stof glanzend van de spanning. Mijn mond werd droog. Mijn kutje trok samen van pure lust. Misschien dacht hij dat ik het niet gezien had. Hij haastte zich achter me, knielde neer, knieën aan weerszijden van mijn heupen, lichaam half van me af gedraaid in een laatste, pathetische poging om te verbergen wat ik al had gezien en al lang wist.

Hij pakte de fles, goot crème in zijn handen. Zijn vingers trilden een beetje, maar hij hoopte vast dat ik het niet zou voelen als hij ze op mijn schouders legde.

Voordat hij zijn handen op me kon leggen, deed ik mijn haren naar voren en trok de touwtjes van mijn topje los. Ik gooide het topje achteloos naast me neer zodat hij het zag liggen. Hij zag mijn blote rug, maar het feit dat hij mijn topje daar zag liggen was als een soort extra bevestiging dat ik nu met ontbloot bovenlijf voor hem zat. De fles gleed uit zijn handen.

Hij maakte een klein, onwillekeurig geluidje – half kreun, half schrik. Ik glimlachte in mezelf. Ik was hem aan het kwellen. En ik werd er zelf alleen maar natter van.

Hij kwam met zijn handen vol crème naar mijn schouders. Het voelde frisser aan dan ik dacht en nu gaf ik een klein geluidje.

Hij kwam dichter naar me toe en zou zo over mijn schouders naar beneden kunnen kijken.

„Niet spieken,” zei ik, en ik probeerde zo streng mogelijk te klinken. Wetend dat hij toch keek.

Hij deinsde terug, maar hij moet het gezien hebben. Mijn borsten, mijn tepels stijf, donker afstekend tegen mijn huid, smekend om aangeraakt te worden. Hij bleef netjes achter me, maar ik voelde hoe hij probeerde zich zo te positioneren dat hij toch stiekem kon kijken.

Ik begon heel licht achterover te leunen. Centimeter voor centimeter. Om hem heel voorzichtig een beetje te helpen. Zodat hij net een glimp van mijn tepels zou kunnen opvangen. Ik voelde precies aan zijn handen dat hij over mijn schouders heen kon kijken en ik ging weer iets naar voren. En daarna weer heel langzaam terug, tot ik weer aan zijn handen kon voelen dat hij mijn borsten kon zien, iets meer deze keer. Zijn handen gingen naar beneden over mijn rug. En weer ging ik naar voren om langzaam weer iets verder naar achteren te bewegen. Tot ik tegen hem aan rustte. Zijn borstkas heet en trillend tegen mijn rug, zijn handen schokkend op mijn rug. En lager, tot de rand van mijn bikinibroekje.

Ik schoof mijn billen iets naar achteren. Precies genoeg. En daar voelde ik het: zijn erectie, hard en heet. Ik voelde hem kloppend op mijn onderrug. Ik beet op mijn lip en begon te grijnzen. Hij kan me nu helemaal zien. Ik voel hem in mijn rug. Het spel is uit. Er zijn geen geheimen meer. Ik draaide mijn hoofd naar hem toe en keek hem opgelucht en met een glimlach op mijn gezicht aan. „Nu moet jij ook mijn voorkant doen,” zei ik vrolijk.

Hij gooit veel te veel crème op zijn handen – het druipt bijna – en dan legt hij ze op mijn borsten. De schok gaat door me heen. Zijn palmen zijn heet, de crème fris, en zijn duimen vinden meteen mijn tepels. Hij draait er voorzichtige cirkels mee. Ik laat een zachte kreun ontsnappen omdat we nu eindelijk allebei onze opwinding aan elkaar mogen tonen. De rem mag eraf en ik voel het pulsen tussen mijn benen. Ik voel het vocht uit mijn kutje lopen.

Ik leun verder achterover. Hoofd tegen zijn schouder. Ogen dicht. Mijn handen leg ik op zijn bovenbenen. Ik knijp erin, voel hoe gespannen zijn spieren staan. Ik voel elke kleine schok in zijn handen, elke keer dat zijn adem even stokt.

Zijn handen glijden lager. Over mijn buik. Naar de rand van mijn broekje. Ik til mijn heupen een klein stukje op. Ik pak de touwtjes van mijn bikinibroekje beet en trek ze los. Het broekje glijdt omlaag. Ik schop het weg. Nu ben ik helemaal naakt.

Zijn handen liggen vlak boven mijn schaambeen. Ik voel zijn aarzeling. De hitte die van zijn vingertoppen straalt. Ik leun nog verder tegen hem aan. Geef hem alle ruimte. Ik beweeg een beetje heen en weer terwijl ik wat extra druk op zijn harde pik geef.

Dan zakt zijn middelvinger lager. Over mijn randje schaamhaar. Tussen mijn lippen door. Ik adem scherp in. Hij is zo voorzichtig. Hij voelt hoe nat ik ben, hoe gemakkelijk hij over me glijdt. Ik kreun zacht en duw mijn heupen een klein beetje naar voren. „Kom maar.”

Hij komt bij mijn ingang. Drukt heel licht. Ik laat hem binnen. Eerst alleen het topje, dan gaat hij verder. Ik span bewust even mijn binnenwanden om hem heen, zuig hem bijna naar binnen. Ik hoor hem naar adem happen.

Hij glijdt weer uit me en volgt mijn lipjes naar boven tot hij bij mijn clitje komt. Zodra hij het aanraakt, kan ik een zuchtende kreet niet onderdrukken. Ik hoef me ook niet meer in te houden en laat het gaan. Oh wat een spanning was er opgebouwd en nu mag het eruit. Hij draait cirkeltjes rond mijn clitje en duwt er af en toe op. Hij voelt precies hoe ik reageer en speelt daar op in. Ik hou het bijna niet meer.

Dan zakt hij weer naar beneden en glijdt weer in me. Hij begint te bewegen. Traag. Ritmisch. Ik hijg en ik kreun, roep af en toe iets onverstaanbaars. Ik wil naar het hoogtepunt toe. En dan vindt hij die plek – die ene ruwe, gezwollen plek binnenin. Mijn hele lichaam schokt. „Daar… ja… fuck, precies daar…” fluister ik.

Zijn duim vindt mijn clitje. Maakt cirkels. Precies de goede druk. Zijn vingers soppen in en uit mijn kletsnatte gleuf, zijn duim bewerkt mijn clitje. De spanning in mijn onderbuik groeit, scherp en heet. Mijn kreunen worden korter. Mijn heupen rollen mee. Ik knijp mijn dijen samen om zijn hand. Mijn vingers knijpen in zijn benen.

En dan komt het. Een seconde stilte – alles spant zich – en dan ontplof ik. Golf na golf knijp ik om zijn vinger. Mijn lichaam schokt hard tegen hem aan. Ik kreun lang en rauw, hoofd achterover, mond open. Alles trilt. Ik ben nog nooit zo hard klaargekomen. Ik lig te schokken op zijn harde paal tot het langzaam wegebt en ik slap word, nahijgend tegen zijn borst.

Ik blijf even liggen. Voel zijn hart nog steeds als een bezetene tegen mijn rug slaan. Voel zijn erectie tegen mijn onderrug drukken. Na een tijdje open ik mijn ogen. Draai mijn hoofd. Kijk hem aan. Intense, slaperige blik. Een kleine, tevreden glimlach.

Ik zeg niets. Dat hoeft ook niet.