Carola werkt als tafelbediende bij de Graaf in het dorp waar ze vroeger woonde. Door haar manieren en heerlijke jonge lijf valt ze zeer in de smaak bij Meneer én Mevrouw.
Toen ik weer tafeldienst had was er iets nieuws. Bij het dessert was altijd een schaal fruit waar men naar believen iets aan kon wijzen om door mij te laten schillen. Die schaal zag er altijd mooi uit in de zomer. Blozende appels, peren en ook wel eens druiven. Bij ons in de personeelskeuken stonden ook van die schalen; mocht je pakken als je zin had. Erg sociaal Onze Graaf! Maar dit nieuwtje was er bij ons niet; Bananen! Ik had ze wel eens op schilderijen van de koloniën gezien. Maar in het echt, nee. “Geef eens zo’n tropische vriend aan schat,” zei mevrouw. Best hard in je hand, vond ik. Vaardig haalde ze de schil eraf, dat hoefde ik niet eens te doen. Mevrouw bleef, als in gedachten even met de gele, kromme staaf in haar hand spelen. Daardoor had ik onmiddellijk de associatie met het mannelijk deel! Toen ze ook nog een voorzichtig hapje nam en de staaf een stukje in- en weer uit haar mond deed werd het zelfs een beetje week in mijn benen van de aanstormende lust.
Meneer wilde er ook wel eentje. Hij hapte bruut de kop er af. Kauwde even en zei tegen mij: “Ik mis er toch een beetje een sausje of zo aan. Proef jij eens!” Vol verwachting deed ik mevrouw na omdat ik dacht dat vrouwen het nu eenmaal zo hoorden te eten. Glad voelde de vrucht in mijn mond. Beetje glibberig zelfs ook als je hem vastpakte. De associatie met een krom lid, glad van het voorzaad was nu heel sterk! Ik werd er nat van! Smaakte trouwens heerlijk ook nog. “Een beetje van haar sap er op, Hendrik! Dat is vast lekkerder,” stelde mevrouw gedecideerd voor. “Goed idee Lieve! Pak even een nieuwe banaan kindje en zet je hier voor me op de tafel!“ nieuwsgierig pelde ik er ook eentje. Ging best makkelijk, ook zonder mesje. “Kom!” Meer aanmoediging had in niet nodig! Ik hief de rokken en ging op mijn platte kont, benen wijd, recht voor de Graaf op tafel zitten.
“Doet U het maar bij mij…” en ik gaf hem de kromme, gele staaf. Met twee voorzichtige vingers opende hij mijn grotje wat verder. Het gleufje stond al een beetje open van hemelse verwachting. Aalglad gleed de vreemde vrucht er naar binnen, en er weer uit, en in, en- oh, jee, even kneep ik mijn kutje aan in verrukking! De halve banaan had ik afgehapt! Meneer hield triomfantelijk het kleine stukje wat restte in zijn hand omhoog. Wat nu? Meneer wist gelukkig raad. Onmiddellijk dook hij tussen mijn benen en hapte meteen naar de verdwenen banaan. Zijn tong lebberde heerlijk diep tussen mijn dikke lippen. “Lekker?” klonk het van de andere kant van de tafel. “MMMmmm, veel lekkerder zo! Maar ik kan er niet zo goed bij.” “Beetje persen kindje, en heel voorzichtig knijpen met je kleine kutje,” instrueerde mevrouw. Ondertussen was ze omgelopen om alles beter te zien. Ik deed het. Voorzichtig perste ik, en oh, wonder, een klein stukje geel kwam weer tevoorschijn. Meneer hapte het meteen af. Proefde, en genoot. “Oh, precies goed, zalig jou sausje” smakte hij “Proef maar,” dit tegen mevrouw.
Ze wisselden van plek en ik kneep weer een stukje naar buiten. Hap! deed mevrouw. Ze smakte net zo onbehoorlijk als haar gade. “Nu ik weer!” Daar was meneer. Hij likte en hapte en ik deed niks. Kneep niet, perste niet. “Toe maar!” vuurde hij me aan. Ik moest me erg concentreren en deed weer niks. Hij werd zeker ongeduldig van mijn geplaag en drukte stevig met een dikke vinger tegen mijn achterholletje. Ja, dat werkte! Meteen kneep ik de rest van de bananensmurrie eruit. Het was een soort prut met kutslijm geworden. Snel, voordat het op het tafelkleed zou druppen, likten ze me samen helemaal schoon. Zo heerlijk die twee tongen dat ik denderend klaar kwam! “Nou zal ze wel lekker glad zijn Hendrik,” hoorde ik mevrouw door mijn lichte verdoving heen. “Kom, toe maar, je hebt het nodig zie ik.”
Geschrokken deed ik mijn ogen open en zag nog net dat mevrouw de Gravin de pantalon van meneer naar beneden trok. Zijn adellijke pracht sprong er uit, geheel klaar voor, ja voor mij denk ik. Hij trok me op de rand van de tafel en stak toe. Geen enkele weerstand door de bananen glij en hij was heerlijk dik en diep in me. Ik begon meteen weer op te bouwen naar een tweede climax! De Gravin boog zich van de zijkant van de tafel ook naar me toe. Zo had ze prima zicht op de actie. Ze streelde mijn buikje en toen over de venusheuvel. Even kneep ze in mijn dikke klit. Ze lepelde wat bananensap mee en proefde. “Mmmm, lekker banaan met jongemeisjessap,” smekte ze. Ze ontblootte mijn borsten, kuste me zalig en ging mijn tieten sabbelen. Zelf sloeg ze ook de rokken op en luidde de tafelbel! Daar kwam Charles, de butler al aangesneld! Ik schrok me een hoedje van deze onverwachte ontwikkeling. Het orgasme ebde weg. De butler zag de opgestoken reet van mevrouw en wist wat hem te doen stond. Hij trok zijn wapen tevoorschijn en stak toe. “Oh, ja, geil! “ hijgde de Graaf boven me en zijn pik werd leek wel nog dikker te worden. We gingen nu alle vier op naar de eindstreep.
Toen ik voelde dat meneer de Graaf begon te komen, riep ik: “ Changé!!” op zijn Frans hè. De butler zag zijn kans de ‘mooiste en geilste dienstmeid’, zoals hij me altijd noemde, te palen. Hij trok terug, stiet de Graaf opzij en ramde zich diep in me. Meteen voelde ik hem komen. De Graaf was zo op het randje, hij kon niet anders dan in zijn vrouw dringen (Kut is kut, moet hij gedacht hebben) en zich leegspuiten. De Gravin was in de zevende hemel en schokte en trok hem helemaal vacuüm in die grote zuigkut. En zo was mijn eerste plannetje toch nog gelukt! Mevrouw zag, ondanks haar genot, mij afknappen op die butler, duwde hem weg en zoog en ranselde mij de klit helemaal gek! Besef U lezer, vanaf nu eet U nooit meer zomaar een banaantje!