In de middag is de hitte alweer loodzwaar. Erica, Sylvia en Inge zijn naar het zwembad. Ik zit met Petra en Melissa bij de tent, een boek open op mijn schoot. Eigenlijk lees ik geen letter. Ik erger me alleen maar aan die twee.
Ze gedragen zich als verliefde pubers en zitten dicht tegen elkaar aan. Ze fluisteren voortdurend, giechelen om dingen die ik niet hoor en kijken elkaar aan alsof de rest van de wereld niet bestaat. Elke keer als ik opkijk, zijn ze weer bezig met dat gefriemel en gefluister. Het werkt me steeds meer op de zenuwen.
Ik probeer me te concentreren op de bladzijde, maar hun zachte lachjes prikken door mijn aandacht heen. Het is alsof elke fluistering precies in mijn oor landt.
Dan buigt Petra zich naar Melissa toe en fluistert iets in haar oor. Melissa grinnikt breed, staat op en trekt Petra mee de vouwwagen in. De flap valt achter hen dicht.
Ik weet al genoeg.
Ik klap mijn boek dicht, leg het neer en sta op. De warmte voelt opeens verstikkend. Ik pak mijn handdoek van het wasrek en loop zonder iets te zeggen richting het zwembad.
Halverwege het pad merk ik hoe mijn pas versnelt. Niet omdat ik haast heb, maar omdat ik weg wil van dat gedoe. Van dat gefluister dat nog steeds in mijn hoofd echoot.
Bij het bad aangekomen zie ik de meiden meteen. Erica en Sylvia hangen aan de rand met hun benen in het water en praten druk met elkaar. Inge zwemt met twee vriendinnen die ze op de camping heeft ontmoet: een roodharige meid en een kleine Aziatische. De drie spetteren en lachen in het ondiepe gedeelte.
Ik zoek een vrije strandstoel, leg mijn handdoek neer en ga zitten. Van hieruit heb ik goed zicht op ze.
Tussen de regels van mijn boek door kijk ik af en toe op naar het zwembad. Inge is druk aan het spetteren en lachen met de twee meiden. Eerst dacht ik dat het vriendinnetjes van haar eigen leeftijd waren, maar hoe langer ik kijk, hoe duidelijker het wordt dat ze een stuk ouder zijn.
De roodharige is slank maar heeft mooie, vrouwelijke rondingen. Haar bikini zit strak om haar heupen en benadrukt haar stevige, ronde kont en volle borsten. Haar huid is licht gevlekt van de zon, haar lange rode haren nat en plakkend tegen haar rug.
Naast haar de kleine Aziatische. Ze is een stuk kleiner, met een smal middel en een strak en stevig kontje dat perfect in haar bikinibroekje past. Haar lichaam is strak en atletisch. Haar borsten zijn klein maar stevig. Ze lacht hard om iets wat de roodharige zegt en duwt haar speels onder water.
Achter me hoor ik ineens een stem die mij bekend klinkt.
“Niet te wild doen in het diepe, hè?” zegt ze in het Nederlands, met die zachte, warme toon die ik meteen herken.
Het is Carmen.
Ik draai me half om en zie haar staan met een jongen van een jaar of tien, duidelijk haar zoon. Ze heeft een handdoek over haar schouder en draagt een donkerblauwe bikini. Haar lichaam is nog net zo mooi als vroeger: slank met diezelfde elegante houding. Haar lange, donkere haar valt los over haar schouders.
Even later loopt ze langs mijn strandstoel. Ik volg haar met mijn ogen. Het voelt vreemd om haar hier te zien, alsof een stukje verleden zomaar het heden binnenwandel. Haar heupen wiegen licht en haar kont beweegt soepel in het bikinibroekje.
Bij de rand van het bad blijft ze even staan, strekt zich uit en duikt elegant het water in. Als ze weer bovenkomt, veegt ze het water uit haar gezicht en lacht naar haar zoon.
Ik geniet van het uitzicht. Nog net zo mooi als vroeger.
Dan zie ik een Frans gezin het zwembadterrein oplopen. Vooraan loopt een mooie vrouw met lang bruin haar en een slank figuur. Achter haar komen twee jonge dochters aan, en helemaal achteraan de man.
Mijn blik blijft op hem hangen.
Ik herken hem meteen.
Het is de man van vanochtend. De man die naakt uit zee kwam, die op zijn knieën voor me zat en me pijpte op het naaktstrand.
Hij kijkt even mijn kant op. Onze blikken kruisen elkaar kort. Er trekt een kleine, herkennende glimlach om zijn mond, zo vluchtig dat niemand anders het ziet. Daarna richt hij zich weer op zijn gezin en loopt verder richting de ligbedden.
Ik slik en doe alsof ik weer in mijn boek verdiept ben, maar ik voel hoe mijn hart sneller begint te kloppen.
Ik zie Erica en Sylvia hand in hand weglopen richting de douchehokjes. Ze lopen dicht tegen elkaar aan, schouders rakend, alsof ze geen centimeter afstand willen. Erica kijkt even om, lacht naar Sylvia en fluistert iets. Sylvia knikt en versnelt haar pas.
Iets in hun houding maakt me alert. Te intiem. Te geheimzinnig.
Ik besluit ze te volgen.
Bij de doucheruimte aangekomen zie ik ze de gang in lopen. Hun voetstappen klinken gedempt op de natte tegels. Ze verdwijnen in het achterste hokje. De deur klikt dicht. Een kort, scherp geluid dat in de stille gang harder lijkt dan het is.
Ik blijf staan, net buiten zicht, en voel hoe de warmte van buiten hier verandert in een benauwde, vochtige stilte. Het gezoem van de ventilator, het druppen van water uit een douchekop verderop…
Even sta ik daar en kijk rond. Dan merk ik dat het hokje ernaast openstaat. Ik stap er voorzichtig in, doe de deur op een kier. Onderin, bij de tegelrand, zie ik een smalle spleet. Net groot genoeg om licht door te laten.
Ik zak langzaam door mijn knieën. De tegels voelen koud onder mijn hand.
Door de smalle opening zie ik Sylvia op haar knieën zitten, precies tussen de gespreide benen van Erica. Erica leunt met haar rug tegen de tegelwand. Haar bikini-broekje is al naar beneden en heeft haar handen in Sylvia’s natte haren. Sylvia’s gezicht is diep tussen Erica’s dijen. Haar tong beweegt gretig en ritmisch. Erica’s ademhaling is zwaar. Ze bijt op haar onderlip om niet te hard te kreunen.
“Langzamer… ja… precies daar,” fluistert Erica hees. Haar heupen wiegen licht mee tegen Sylvia’s mond.
Sylvia mompelt iets onverstaanbaars tegen Erica’s natte huid en duwt twee vingers diep in haar. Het soppende geluid is duidelijk hoorbaar. Erica’s knieën trillen. Ze duwt Sylvia’s hoofd harder tegen zich aan.
Ik blijf zitten. Mijn adem ingehouden en kijk toe.
Ik word geil van het uitzicht. Mijn lul trekt hard aan in mijn zwembroek. De neiging om mezelf af te trekken is groot, maar ik houd mezelf in. Dit is riskant genoeg. Beter om te vertrekken voordat iemand me betrapt.
Ik sta op, doe de deur van het hokje open en loop de gang uit. Net als ik het douchegebouw wil verlaten, bots ik hard tegen iemand op.
Carmen.
“Sorry!” fluister ik, terwijl ik haar vastpak om te voorkomen dat ze valt.
Ze kijkt me aan, even verrast. Dan verschijnt er een kleine, herkennende glimlach.
Voordat ze iets kan zeggen, hoor ik achter ons een deur opengaan. Een stem. Voetstappen.
Te dichtbij.
Mijn reflex neemt het over.
Ik pak Carmen bij haar arm en trek haar het dichtstbijzijnde vrije hokje in. Niet hard, maar beslist. Alsof ik haar wegtrek uit een dreiging die alleen ik zie. De deur valt achter ons dicht. Het klikje klinkt veel harder dan normaal in de smalle, echoënde ruimte.
Carmen kijkt me aan, haar ogen groot van verbazing.
“Wat doe je?” fluistert ze.
Ik luister.
De voetstappen in de gang stoppen.
Iemand blijft staan.
Wacht.
Ik kijk haar aan. Onze blikken kruisen elkaar. Eerst vluchtig, dan vast. Een klik. Een spanning loopt op.
Een stilte.
Er verschijnt een ondeugende glans in Carmens ogen. Een soort opwinding. Haar ademhaling wordt zwaarder en dieper. Ik voel mijn hart bonzen.
Onze hoofden komen dichter bij elkaar en voor we het weten vinden onze monden elkaar. Onze tongen vinden elkaar in een langzame, hete dans.
Ons moment wordt onderbroken door een harde, langgerekte kreun vanuit het achterste hokje. Ik herken de stem. Het is Erica. We horen duidelijk hoe ze klaarkomt: een trillende, half onderdrukte gil, gevolgd door zwaar hijgen en natte, slurpende geluiden.
Carmen kijkt me vragend aan.
“Dat is Erica,” fluister ik.
Ze lacht zacht, een lage, geile lach, en fluistert tegen mijn oor: “Net zo geil als papa, hè?”
Ik kus haar hard. Diep. Hongerig. Mijn handen glijden naar beneden, pakken de rand van haar bikinibroekje en trekken het ruw opzij. Ze is al nat. Heet en glad.
Ik til één been hoog op, haak het stevig over mijn heup en duw met mijn andere hand mijn zwembroek naar beneden. In één stevige, diepe stoot glijd ik in haar. Helemaal.
Carmen bijt hard in mijn schouder om niet te schreeuwen. Haar nagels graven in mijn rug, diep genoeg om sporen achter te laten.
Ik neuk haar hard tegen de tegelwand. Snelle, diepe stoten. Haar kont klapt nat tegen de koude tegels. Waterdruppels van haar huid spatten alle kanten op bij elke stoot. Ze kreunt gedempt in mijn hals, heet en trillend.
Ik buig naar haar oor, mijn adem rauw, en kreun hees:
“Je bent nog steeds zo’n geile slet als vroeger…”
Carmen hijgt, duwt haar kont harder tegen me aan en fluistert terug, hees en gretig:
“Dan moet je me ook weer goed vullen… spuit alles in me.”
Ik draai haar om. Ze plant haar handen plat tegen de natte tegelmuur en steekt haar kont diep naar achteren. Ik pak haar heupen stevig vast en ram opnieuw in haar, dit keer van achteren. Dieper. Harder. Haar borsten wiegen heen en weer bij elke stoot. Ik grijp een handvol van haar natte haar, trek haar hoofd licht achterover en neuk haar zo door, hard en onverbiddelijk.
Even later til ik haar bijna van de grond, zodat ik nog dieper in haar kom. Carmen komt als eerste. Haar kut knijpt ritmisch en krampachtig om mijn lul, haar hele lichaam trilt terwijl ze probeert stil te blijven. Dat is genoeg.
Ik stoot nog een paar keer diep en spuit alles in haar, terwijl ik haar stevig tegen me aandruk.
We blijven even hijgend staan. Mijn lul glijdt langzaam uit haar. Direct stroomt er een beetje warm sperma uit haar kut, langzaam langs haar binnenkant naar beneden.
Carmen vangt het op met haar hand. Met een geile blik kijkt ze me recht in de ogen terwijl ze beetje sperma oplikt van haar hand.
Dan trekken we snel onze kleren recht. Samen stappen we het hokje uit.
Buiten staat haar man te wachten.
We schrikken allebei. Hij is een klein, wat kneusig ogend mannetje met een gespannen, vermoeid gezicht. Hij kijkt van Carmen naar mij en weer terug.
“Waar bleef je zo lang?” vraagt hij geërgerd. “We moeten morgen vroeg weg. De caravan moet nog helemaal opgeruimd worden.”
Carmen doet onschuldig, bijna speels.
“Sorry schat, ik kwam John tegen. Oude bekende van vroeger. Even bijgepraat.”
Hij zucht diep, duidelijk gestrest.
“Kom, we gaan. Er moet nog van alles gebeuren.”
Carmen loopt met hem mee. Terwijl ze wegloopt, zie ik hoe ze stiekem met haar hand over de binnenkant van haar dij strijkt en een klein beetje van mijn sperma wegwrijft dat eruit is gelopen. Ze kijkt niet meer om. Samen verdwijnen ze richting hun staanplaats.
Ik blijf even staan, adem nog een keer diep in, en loop terug naar mijn ligstoel.
Binnen een paar minuten val ik in slaap.
Een half uurtje later word ik wakker. Aan de overkant zie ik dat het Franse gezin er nog steeds is, maar de man is verdwenen. Ik kijk rond en zie hem zwemmen met Inge en haar vriendinnen, de roodharige en de Aziatische. De drie meiden zijn duidelijk onder de indruk van hem. Ze lachen, duwen hem speels onder water en spetteren.
Even later wijst de roodharige naar het bubbelbad. Hetzelfde bad waar ik eerder met Sylvia was. Roodharige en Aziatische klimmen uit de zwembad en twee lopen er samen heen. De Frans man zegt iets tegen Inge. Ik zie haar hoofd nee knikken. En de Frans man klimt uit bad en volgt de twee meiden. Als hij uit het water stapt, zie ik dat zijn zwembroek al strak staat.
Na een minuut of tien sluip ik richting het bubbelbad. Vanuit de beschutting van een paar struiken kijk ik toe. De roodharige en de Aziatische zitten dicht tegen hem aan. Ze kussen hem beurtelings, hun handen glijden duidelijk in zijn zwembroek. Hij leunt achterover, ogen halfdicht, terwijl de meiden hem afrukken en zoenen.
Al snel staat de roodharige op. Ze trekt haar bikinibroekje naar beneden en gooit het achteloos op de rand. Haar kont komt vrij: rond, stevig en heerlijk gevormd. De natte huid glanst in de zon. Haar billen zijn vol en stevig, met een mooie diepe spleet ertussen. Als ze zich omdraait en op zijn schoot klimt, wiegt die perfecte, ronde kont licht mee. De Aziatische haalt ondertussen zijn stijve lul uit zijn zwembroek.
De roodharige kruipt op zijn schoot, spreidt haar benen en laat zich langzaam op hem zakken. Ze neemt hem diep in één soepele beweging. Haar natte kut glijdt om zijn harde pik heen. Ze begint te bewegen. Eerst langzaam en rollend met haar heupen, dan sneller en harder. Haar stevige, ronde kont veert op en neer bij elke beweging, de natte huid glinsterend, de diepe spleet tussen haar billen zichtbaar elke keer dat ze omhoog komt. Haar stevige borsten wiegen op en neer. Water spat alle kanten op. Ze steunt met haar handen op zijn schouders en neukt hem gretig. Haar heerlijke kont beweegt ritmisch op en neer op zijn schoot.
De Aziatische blijft Frans man zoenen. Haar tong diep in zijn mondgedrukt, terwijl haar hand in haar eigen bikinibroekje verdwijnt. Ik blijf op afstand staan en kijk toe.
Dan hoor ik een stem vlak achter me.
“Zit jij lekker te loeren?”
Ik draai me om. Petra staat daar in haar bikini, handen in haar zij. Melissa is er niet bij.
“Ken jij hem?” vraagt ze, met een speelse glimlach.
“Nee,” zeg ik. “Alleen de meiden. Vriendinnen van Inge en Erica.”
Petra kijkt me lang en indringend aan. Haar ogen smalle. Dan trekt er een kleine, wetende lach om haar mond.
“Jij kent hem wél.”
Shit. Ze kan mijn gedachten weer lezen.
Ze lacht zacht. “Kom, we gaan terug naar de ligstoelen.”
We lopen terug. Aan de overkant zit de vrouw van de Franse man nog steeds met de twee kinderen. Petra kijkt haar aan. Hun blikken kruisen. Petra zegt geen woord, maar er verschijnt dat duivelse, grijnzende lachje op haar gezicht. Ze houdt het oogcontact een paar seconden vast, intens en kalm.
Dan loopt ze weer naar mij toe.
De Franse vrouw kijkt ineens verschrikt om. Haar gezicht trekt strak. Zonder aarzelen springt ze overeind en stormt richting het bubbelbad.
Even later klinkt er een harde, woedende schreeuw over het hele zwembadterrein:
“Espèce de connard ! Tu trompes avec deux petites salopes !”
Ze is razend. Ze grijpt de kinderen bij de hand en stormt stampvoetend het zwembadterrein af, recht richting de uitgang. De Franse man komt half naakt achter haar aan, nog bezig zijn zwembroek omhoog te hijsen. Hij stamelt verontschuldigingen in het Frans, dat het niet is wat het lijkt en dat ze niks hebben gedaan.
Naast me staat Petra te lachen. Echt te genieten. Haar ogen glinsteren van pure pret.
“Soms is het gewoon te makkelijk,” fluistert ze tevreden.
Later zien we de twee meiden aankomen lopen. De roodharige en de Aziatische. Ze duiken bij Inge in het water, lachen hard en hebben duidelijk pret over wat er net is gebeurd. Ze fluisteren iets naar elkaar, schieten weer in de lach en spetteren water.
Petra kijkt me schuin aan, nog steeds met dat tevreden lachje.
“Ik begrijp die Franse man wel,” zegt ze rustig. “Twee lekkere exemplaren zijn het. Mooie kontjes, stevige lijven… echt iets om van te genieten.”
Ze kijkt nog even naar de meiden in het water, dan naar mij.
“Misschien moeten we ze morgen meenemen naar het strand.”
Haar toon is luchtig, maar ik ken die glinstering in haar ogen inmiddels goed genoeg. Ze heeft al iets in haar hoofd.
“Dat was niet grappig, wat je net deed,” zeg ik.
Petra snauwt meteen terug, met een scherpe glimlach:
“Goh, meneer is braaf geworden.” En ze keert mij de rug toe en gaat zitten op haar ligstoel.
’s Avonds zitten we met z’n allen aan de picknicktafel. Melissa heeft uitgebreid gekookt. De tafel staat vol met pasta met pesto, salade, bruschetta, kaas, brood en een fles rode wijn die we al hebben opengebroken.
Ik zit er een beetje bij. Niet echt in het gesprek. Ik heb voor mezelf opgeschept en probeer te eten, maar al snel begin ik me weer te ergeren aan Melissa en Petra. Net als vanmiddag gedragen ze zich als verliefde pubers: stiekeme aanrakingen, giechelende blikken, gefluister. Met Sylvia en Erica krijg ik al helemaal geen contact. Ze kijken steeds naar elkaar, fluisteren, en af en toe schiet er een lachje op om iets dat ik niet heb gehoord.
Nog voordat ik mijn lepel in de pasta zet, piept een telefoon. Het is die van Inge. Ze leest een bericht, haar gezicht wordt rood en er ontsnapt een giechelend lachje. Ze typt iets terug, giechelt opnieuw en stopt haar telefoon snel weg alsof ze net iets onschuldigs heeft gedaan.
Ik zucht en neem een slok wijn. Hij smaakt bitter.
Dan zegt Petra, met die zachte, zelfverzekerde stem die ik zo goed ken:
“Morgen is de laatste dag van de vakantie. Ik wil naar het strand.”
Ze kijkt me recht aan en glimlacht breed. Daarna richt ze zich op Inge.
“Neem jij je vriendinnen ook mee? Die roodharige en die Aziatische. Hoe heten ze ook alweer?”
Inge kijkt op van haar telefoon, even verrast, maar knikt. “Lisa en Mai. Lisa is die met het rode haar, Mai de kleine Aziatische. Oké, ik vraag het ze wel.”
Melissa leunt iets naar voren. “Hoe oud zijn ze eigenlijk?”
“Lisa is negentien,” antwoordt Inge, “Mai is achttien. Erica heeft ze ontmoet bij de campingbar, en sindsdien spreken we met regelmaat af.”
Ik kijk naar Melissa. Ze zit tegenover me, met haar ellebogen op tafel. Haar ogen fonkelen. Niet gewoon vrolijk, maar met die twinkelende, ondeugende glans die ik zo goed ken. Er zit duidelijk extra spanning in haar blik. Alsof ze al weet dat morgen niet zomaar een gewone stranddag wordt.
Petra merkt mijn blik op en glimlacht tevreden in haar glas.