ONDERWEG
Het heeft me goed gedaan, een andere dame in mijn bed, al te lang was ik alleen gericht op madame de Montespan. Ik aarzelde nog of ik haar alsnog mij zou laten vergezellen op mijn aanstaande reis, maar inmiddels staat mijn besluit vast, ik zal haar in Versailles achterlaten. Het is beter om mij op de onderdanen te richten die ik onderweg tegenkom. Daaronder zullen zich zeker ook beschikbare dames bevinden.
En route
Enkele dagen later is het tijdstip van mijn vertrek aangebroken. We zullen enkele maanden onderweg zijn, desondanks reis ik licht, naast het koninklijke rijtuig zijn er slechts twee andere koetsen en een bagagewagen, het geheel beveiligd door een peloton Musketiers.
Het contrast is groot met de keren dat ik op veldtocht ging en werd omgeven door een eindeloze stoet soldaten, wagens en wapens.
En het werkt ook zo uit, er is nu onderweg veel meer open contact mogelijk. Onderdanen die we tegenkomen of doende zijn op het land, stoppen met waar ze mee bezig zijn om een buiging te maken en ons na te kijken.
Ik voel me sinds ik besloot op reis te gaan als herboren, het is heerlijk om het hof met zijn drukte en intriges een tijd achter mij te kunnen laten…
Als eerste van deze rondreis doen we het hertogdom Kassel aan. De voorganger van de huidige Hertog wenste aanvankelijk niet naar Versailles te komen, ook niet na herhaaldelijk aandringen. Om een voorbeeld te stellen én om dit broeinest van weerstand de kop in de drukken heb ik hem uiteindelijk gedwongen bij ons in te trekken, waarna ik zijn residentie liet platbranden. Enkele jaren later overleed Kassel in Versailles, zoals later bleek beetje bij beetje vergiftigd door zijn jonge bruid. We konden er niet om rouwen. Inmiddels heeft zijn neef het bestuur over het hertogdom overgenomen en omdat hij vanaf het begin een trouwe vazal is zal ik bij hem enkele nachten doorbrengen.
In Amiens hebben we een tussenstop, waar we overnachten bij de Bisschop. Het gaat blijkbaar heel goed met de Katholieke kerk want zijn paleis, dat pal naast de kathedraal werd gebouwd, is van een ongekende praal. Het doet bijna pijn aan mijn ogen, terwijl ik toch wel wat gewend ben…
De stad is in rep en roer door mijn komst, overal waar we komen staan mensenmassa’s, wat het moeilijk maakt een indruk te krijgen van hun dagelijkse leven. Ik zou met sommigen willen praten, maar vrijwel iedereen houdt uit eerbied zo’n grote afstand tot mijn gezelschap, dat dat er niet van komt. Ik maak er een opmerking over tegen mijn broer, dat bij volgende steden minder ophef vooraf moet worden gemaakt. Maar ondanks de drukte valt het mij toch op dat het stadshart en de wegen er naartoe er verzorgd uitzien, maar als we daar maar even vanaf wijken nemen de rommel en de stankoverlast al gauw toe. Het is buitengewoon onaangenaam en ik kan mij niet voorstellen dat mijn onderdanen dat niet hindert. De afvoersystemen deugen niet en ik vraag mij af waarom ze dit laten gebeuren.
Het verblijf in Kassel is noodgedwongen eenvoudig. ‘Dankzij’ mijn strafexpeditie om enkele jaren terug het Hertogelijke paleis te laten vernietigen verblijven we in een belendend landgoed, waar de Hertog gedurende de herbouw van zijn Domaine tijdelijk zijn intrek nam. We beleven er een genoeglijke eerste avond, met goed eten en een gezelschap van regionale veelal lagere adel. Ik geniet van hun aandacht, die zoveel ongekunstelder is dan de mondaine en vaak hautaine houding van mijn hovelingen. Vooral een van de aanwezige dames trekt mijn aandacht. Ze heeft opvallende hazelnootbruine ogen, bruine weelderige krullende haren, afhangend tot ver over haar schouders.
Itaiaanse maagd
Het valt ook Kassel die naast mij is gezeten op dat de dame oogcontact zoekt, op enig moment fluistert hij: ‘Majesteit, laat mij u straks voorstellen aan Margherita, het Italiaanse nichtje van mijn vrouw. Ze is op rondreis door Europa en ze had al zullen vertrekken, maar toen ze vernam dat U ons met een bezoek zou vereren wilde ze uw komst afwachten.’ Als ik hem vragend aankijk voegt hij er grinnikend aan toe: ‘Een katje dat zich niet snel laat vangen, maar misschien lukt het u wél.’
Tja, ik het is mij wel bekend dat dat het beeld is wat men van mij heeft, dat ik met talloze dames de liefde bedrijf. Wat men daarbij echter niet beseft is hoe belastend het Koningschap is en welke behoefte dat met zich meebrengt om me te kunnen ontspannen. Een gewillige dame in mijn bed is hét moment om voor korte tijd alles los te kunnen laten.
De hele avond toont de jongedame een meer dan gebruikelijke interesse in mij, ieder moment dat ik mijn blik in haar richting wend tref ik de hare. Als ik de tekenen goed versta is zij bereid mijn bed te delen, reden waarom ik aan het slot van de avond Bontemps opdraag een rendez-vous met haar te regelen. Nadat ik me terugtrok wordt zij na enige tijd door hem begeleid naar mijn kamer. Ze toont niet de gebruikelijke verlegenheid van dames die voor het eerst met mij alleen zijn en neemt met een vrolijke lach een glas wijn aan.
Als we gezeten zijn krijgen we een geanimeerd gesprek, waarbij al snel duidelijk wordt dat ze een volbloed Romeinse is. Ze raakt niet uitgepraat over het leven in ‘la città eterna’, de eeuwige stad. Ronduit amusant zijn haar verhalen over de entourage van de paus, waartoe haar behoort. De ene anekdote na de andere tovert zij uit mouw van haar sierlijke jurkje. Het maakt dat ik niet achter wil blijven en vertel haar enkele van de meest opmerkelijk verhalen over mijn leven aan het hof van Versailles. Waarna ze uiteraard alles wil weten over mijn koningin en mijn maîtresses. Het is me wel duidelijk dat ik deze Italiaanse schoonheid niks wijs hoef te maken, ze kent het leven al volledig.
Het is echter niet de bedoeling dat het alleen bij praten blijft, al snel verzoek ik haar mijn bed te betreden. Opnieuw toont ze haar open karakter. De meeste dames nemen aanvankelijk tegenover de Koning een afwachtende houding aan, maar Margherita echter niet, zonder blikken of blozen verzoekt ze mij haar te assisteren met zich te ontkleden.
Gelukkig dacht ze eraan zich voor deze gelegenheid in een eenvoudige jurk te hullen en niet veel later staat ze geheel ontkleed voor me, zonder enige gêne haar borsten en vrouwelijkheid tonend.
Ze is nog jong. Ze heeft een verfrissend jeugdig figuurtje, alle vrouwelijke kenmerken zijn al ontwikkeld maar er is nog wat rijping nodig. Meestal val ik op de wat vollere dames maar zeker sinds Markiezin Irina kan ik een meer frêle en soepel jongevrouwenlichaam ook wel waarderen. Ik trek mijn kamerjas uit en begeleid Margherita naar mijn bed, waar ik eenmaal naast haar gelegen haar lichaam bewonderend streel.
Het verzorgde driehoekje tussen haar benen heeft dezelfde donkere kleur als haar haren en haar huid is olijfkleurig. Haar kleine borsten staan als ronde appeltjes stevig op haar lichaam. Zij ondergaat mijn streling met haar bruine ogen wijd open, alles wat ik doe nauwgezet volgend. Als ik aanstalten maak haar benen te spreiden om haar vagin op mijn komst voor te bereiden zegt ze onomwonden dat zij nog maagd is, en zich graag als eerste aan de Koning van Frankrijk geeft. Ondanks de talrijke dames die ik reeds beminde voel ik mij vereerd door de keuze van dit levenslustige meisje. Bovendien is het sinds lang dat ik een maagd in mijn bed heb, het geeft wat extra spanning aan deze ontmoeting.
Ik stel haar gerust, dat het misschien in aanvang enige pijn doet maar dat zij al spoedig daarna van ons spel zal genieten. Om haar niet te veel in spanning te laten bevochtig ik haar schede overvloedig. Vervolgens nestel ik mij tussen haar door mij wijdgeopende benen. waarna ik mijn zwaard in alle rust in haar wenkende schede steek. Margherita ondergaat mijn entrée in haar lichaam gespannen, haar ogen zijn gesloten en haar platte buik trilt lichtelijk. Ik neem er de tijd voor om beetje bij beetje in haar door te dringen. Zoals verwacht voel ik halverwege een vernauwing en als ik daar doorheen druk volgen er enkele openhartige kreetjes van pijn. Niet veel later ben ik volledig in haar nauwe schoot genesteld en geef ik deze Italiaanse schoonheid de tijd om aan mijn nu diep in haar stekende lans te wennen.
Na enige tijd ervaar ik dat de spanning uit haar lichaam wegvloeit en kan ik in haar gaan bewegen. Ze is onvoorstelbaar nauw en het kost me enige moeite steeds weer volledig in haar door te dringen. Om daar verandering in te brengen draai ik me met haar om en als zij eenmaal op mij is gezeten komt ze al gauw in haar element. Na een aanvankelijke aarzeling toont ze zich als een amazone die te paard over de Romeinse Heerbanen galoppeert. Met holle rug en mijn lans diep in haar gestoken beweegt ze zich vrijelijk op mijn lichaam, haar schitterende bruine krullen regelmatig schuddend, terwijl haar kleine borsten met stijve tepels in haar galop meeveren.
Ze is een onverwacht bijzondere bedpartner in dit afgelegen noordelijke deel van mijn rijk. Ik kan het echter niet te laat maken, morgen staat er een lange dag op het programma. We zullen enkele graafschappen bezoeken die binnen het hertogdom vallen, waarna er een rondleiding is gepland over het domaine van Kassel. De dag daarna gaan we in alle vroegte door richting Rennes.
Om die reden draai ik me opnieuw met deze volbloed om, waarna ik me op haar uitleef. Het eindigt ermee dat eerst Margherita haar extase beleefd, waarna ik de mijne heb en me in haar ledig. We komen nog enige tijd tot rust, naast elkaar liggend, waarna ik haar bedankt voor dit aangenaam verpozen. Bontemps begeleidt haar vervolgens terug naar haar eigen vertrek, waarna ik me met een voldaan gevoel overgeef aan de nachtrust.
X. Zara